இலங்கை அரசாங்கத்தின் 2.5 மில்லியன் டொலர் திறைசேரி ஃபிஷிங் (Phishing) மோசடியில், 1.3 மில்லியன் டொலர் போலி கடன் கொடுப்பனவை அமெரிக்கா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE) மற்றும் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளின் வங்கிகள் முறைகேடுகளைக் கண்டறிந்து நிராகரித்துள்ளன. எனினும், மோசடியாளர்கள் மாற்றியமைத்து வழங்கிய புதிய கட்டண வழிமுறைகளால் இந்த மோசடியின் ஒரு பகுதி அரங்கேறியுள்ளதாக நாடாளுமன்றத்தின் பொது நிதி பற்றிய குழுவின் (CoPF) நேற்றைய கூட்டத்தில் தெரியவந்துள்ளது.
ஆஸ்திரேலியாவின் ஏற்றுமதி நிதி நிறுவனத்திற்கு (Export Finance Australia) செலுத்த வேண்டிய இந்தக் கடன் தொகையானது, முதலில் மினசோட்டா (அமெரிக்கா), துபாய் மற்றும் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளின் வங்கிகள் ஊடாக அனுப்பப்பட்டுள்ளது. ஆனால், ஒவ்வொரு முறையும் பரிவர்த்தனையில் சந்தேகங்கள் எழுந்ததால் அந்தப் பணம் திருப்பி அனுப்பப்பட்டுள்ளது.
ஒவ்வொரு முறை பணம் நிராகரிக்கப்படும் போதும், பொதுக் கடன் மேலாண்மை அலுவலக (PDMO) அதிகாரிகள், தாங்கள் உண்மையான கடன் வழங்குநருடன் தான் பேசுகிறோம் என்று நம்பி, மோசடியாளர்களுடன் தொடர்பு கொண்டு விளக்கங்களைக் கேட்டுள்ளனர். மோசடியாளர்களும் மீண்டும் மீண்டும் புதிய கட்டண விவரங்களை வழங்கியுள்ளனர். இறுதியில் ஒரு பரிவர்த்தனை வெற்றிகரமாக மோசடியாளர்களின் கணக்கிற்குச் சென்று சேர்ந்துள்ளது.
மத்திய வங்கியின் விளக்கம்
தொடர்ச்சியான இந்த பணப் பரிவர்த்தனை தோல்விகளைத் தொடர்ந்து, இலங்கை மத்திய வங்கி (CBSL) எடுத்த நடவடிக்கைகள் குறித்தும் இக்கூட்டத்தில் புதிய தகவல்கள் வெளியாகின. அரசாங்கத்தின் வங்கி என்ற ரீதியில், ஒவ்வொரு முறை பணம் திரும்பப் பெறப்பட்ட போதும் அது குறித்து தாங்கள் கருவூலத்திற்கு (Treasury) அறிவித்ததாக மத்திய வங்கி அதிகாரிகள் குழுவிடம் தெரிவித்தனர்.
இருப்பினும், நிதிப் பரிவர்த்தனை அறிக்கைச் சட்டத்தின் கீழ், இது குறித்த ‘சந்தேகத்திற்கிடமான பரிவர்த்தனை அறிக்கையை’ (STR) நிதி புலனாய்வுப் பிரிவுக்கு (FIU) சமர்ப்பிக்க தங்களுக்கு சட்டப்பூர்வ கடப்பாடு இல்லை என்றும் அவர்கள் வாதிட்டனர்.
நிதி புலனாய்வுப் பிரிவு (FIU) அதிகாரிகளும் இந்த விளக்கத்தை ஆதரித்தனர். நிதிப் பரிவர்த்தனை அறிக்கைச் சட்டத்தின் பிரிவு 7 இன் கீழ், அறிக்கையிட வேண்டிய கடப்பாட்டைக் கொண்ட ஒரு “நிறுவனம்” (Institution) அல்ல மத்திய வங்கி என்று அவர்கள் விளக்கினர். இந்தச் சட்டம் பணமோசடி மற்றும் பயங்கரவாதத்திற்கு நிதியளிப்பதைக் தடுப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டது என்றும், பணம் செலுத்துபவரான அரசாங்கம் சட்டவிரோத நடவடிக்கையில் ஈடுபடுவதாகச் சந்தேகிக்க நியாயமான அடிப்படை இல்லை என்றும் அவர்கள் குறிப்பிட்டனர்.
நாடாளுமன்றக் குழுவின் வாதம்
இருப்பினும், அரசாங்கத்தின் கொடுப்பனவு ஒன்று மீண்டும் மீண்டும் நிராகரிக்கப்படும் போது, பணமோசடி தடுப்புச் சட்டங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு வலுவான அவசரகால நடைமுறைகள் பின்பற்றப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று குழுவின் உறுப்பினர்கள் வாதிட்டனர். கொடுப்பனவு மேலாண்மை மற்றும் தகவல் தொடர்பு நெறிமுறைகளில் உள்ள பலவீனங்களே இந்த மோசடி தொடரக் காரணம் என்று விவாதம் முன்னெடுக்கப்பட்டது.
பணமோசடி தடுப்புச் சட்டங்களின் பாரம்பரிய எல்லைக்கு அப்பாற்பட்ட இத்தகைய சைபர்-கொடுப்பனவு (Cyber-enabled payment) மோசடிகளைக் கையாள்வதற்கு சட்டத் திருத்தங்கள் தேவையா என்பது குறித்து குழு ஆராயும் என்று பொது நிதி பற்றிய குழுவின் தலைவர் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் கலாநிதி ஹர்ஷ டி சில்வா தெரிவித்தார்.
மேலும், மத்திய வங்கியிடமிருந்து பொதுக் கடன் மேலாண்மை செயல்பாடுகள் பொதுக் கடன் மேலாண்மை அலுவலகத்திற்கு (PDMO) மாற்றப்பட்ட போது, பொறுப்புகளும் செயல்பாட்டுக் கட்டுப்பாடுகளும் சரியாக வரையறுக்கப்பட்டனவா என்பது குறித்தும் குழு ஆராய்ந்தது.
அதேவேளை, கருவூல ஃபிஷிங் மோசடிக்கு முன்னதாக நடந்த இந்தச் சூழலில், சம்பந்தப்பட்ட சட்டங்களின் கீழ் மத்திய வங்கி மற்றும் பொதுக் கடன் மேலாண்மை அலுவலகத்தின் பொறுப்புகள் என்ன என்பது குறித்தும், நிதிப் பரிவர்த்தனை அறிக்கைச் சட்டத்தின் எல்லைக்குள் மத்திய வங்கி வருகிறதா என்பது குறித்தும் சட்டப்பூர்வ கருத்தை வழங்குவதற்கு தங்களுக்கு கூடுதல் அவகாசம் தேவை என சட்ட மா அதிபர் திணைக்களத்தின் பிரதிநிதிகள் குழுவிடம் தெரிவித்துள்ளனர்.
