பிபிசி வட அமெரிக்க செய்தியாளர் (லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் ஸ்டேடியத்தில் இருந்து)
நுழைவுச்சீட்டுகளிலும் (Tickets) போட்டிப் பட்டியல்களிலும் இந்த ஆட்டம் ‘ஈரான் எதிர் நியூசிலாந்து’ என்றே குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால், மைதானத்தின் பார்வையாளர் வரிசைகளிலும் (Stands) வெளியேயும் முழக்கமிட்டவர்கள் நியூசிலாந்து ரசிகர்கள் அல்ல; மாறாக, ஈரான் நாட்டின் தற்போதைய ஆட்சிக்கு எதிரான அந்நாட்டு அதிருப்தியாளர்களே (Dissidents) ஈரானிய அணிக்கு எதிரான பிரதான குரலாக ஒலித்தனர்.
கால்பந்தாட்டம் மக்களை ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என்பதே தங்களது விருப்பம் என ஈரானிய அணி அதிகாரிகள் பலமுறை கூறி வந்துள்ளனர். ஆனால், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் மைதானத்தில் காணப்பட்ட சூழல் அதற்கு முற்றிலும் மாறானதாக, பிளவுபட்டதாகவே இருந்தது.
மைதானத்திற்கு வெளியே அரசியல் களம் சூடேறியிருந்தது. நூற்றுக்கணக்கான ஈரானியக் கொடிகள் பறந்து கொண்டிருந்தன. அவற்றில் மிக முக்கியமாக, ஈரானியப் புரட்சிக்கு முந்தைய காலத்து ‘சிங்கம் மற்றும் சூரியன்’ (Lion and Sun) சின்னம் பொறித்த கொடிகளே அதிகமாகக் காணப்பட்டன.
பல ஈரானிய-அமெரிக்கர்களுக்கு (Iranian-Americans) இந்தக் கொடியானது, தெஹ்ரானில் உள்ள தற்போதைய இஸ்லாமிய ஆட்சிக்கு எதிரான எதிர்ப்பின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது. இக்கொடியை ஒரு அரசியல் குறியீடாகக் கருதி மைதானங்களுக்குள் கொண்டு செல்ல சர்வதேச கால்பந்து கூட்டமைப்பு (Fifa) தடை விதித்துள்ளது. இருந்தபோதிலும், அது மைதானத்திற்குள்ளும் டி-சர்ட்டுகளிலும் பரவலாகக் காணப்பட்டது.
பிபாவின் (Fifa) இந்தத் தடை முடிவிற்கும், இந்த தேசிய அணியானது ஈரானிய மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தாமல் இஸ்லாமியக் குடியரசு ஆட்சியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்ற எண்ணத்திற்கும் எதிராக நூற்றுக்கணக்கான போராட்டக்காரர்கள் மைதானத்திற்கு வெளியே திரண்டிருந்தனர்.
“முல்லாக்களின் (மதகுருமார்களின்) அணி, எனது அணி அல்ல,” என்று ஒரு குழுவினர் முழக்கமிட்டனர். “ஈரானில் ஆட்சி மாற்றம் வேண்டும்,” என மற்றொரு குழுவினர் பாடினர். பின்னர் அவர்கள் ஈரானின் புரட்சிக்கு முந்தைய காலத்து தேசிய கீதத்தை இசைக்கத் தொடங்கினர்.
அதனை மொழிபெயர்க்குமாறு அங்கிருந்த ஓர் இளைஞரிடம் கேட்டபோது, புன்னகையுடன், “இதன் பொருள் சுதந்திரம் மற்றும் பெருமை,” என்றார். எனினும், மைதானத்திற்கு உள்ளே சென்றதும் ஒட்டுமொத்த சூழலும் முற்றிலும் மாறியிருந்தது.
‘நான் ஈரானை ஆதரிக்க வந்துள்ளேன், இவ்வாட்சியை அல்ல’
மைதானத்திற்கு வெளியே ஆட்சிக்கும் அணிக்கும் எதிராக முழக்கங்கள் எழுந்த நிலையில், உள்ளேயோ வீரர்களுக்கான ஆதரவு ஆரவாரம் விண்ணைப் பிளந்தது. நியூசிலாந்துக்கு எதிரான ஆட்டத்தில் ஈரான் அணி இரண்டு முறை பின்தங்கிய நிலையிலிருந்து மீண்டு வந்து 2-2 என ஆட்டத்தைச் சமநிலைப்படுத்திய (Draw) போது ரசிகர்கள் உற்சாகமாகக் கொண்டாடினர்.
அரங்கில் ஆயிரக்கணக்கான ஈரானியக் கொடிகள் இருந்தன. தூரத்திலிருந்து பார்க்கும்போது அவை அனைத்தும் ஒரே மாதிரியாகத் தெரிந்தாலும், உற்று நோக்கும்போது அவை வெவ்வேறு கதைகளைக் கூறின.

சிலர் தற்போதைய இஸ்லாமியக் குடியரசின் அதிகாரப்பூர்வ கொடியை ஏந்தியிருந்தனர். மற்றவர்கள் ‘சிங்கம் மற்றும் சூரியன்’ கொடியைக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், அனைவரும் ஈரானின் தேசிய நிறங்களிலான ஆடைகளை அணிந்திருந்தனர்.
களத்தில் இருந்த கால்பந்து வீரர்கள் எதிர்கொண்ட யதார்த்தம் இதுதான்: அது ‘ஈரான் எதிர் ஈரான்’ இடையிலான ஒரு போட்டியாகவே உருவெடுத்திருந்தது.
“இது மிகவும் சிக்கலானது,” என்கிறார் கடந்த பத்து வருடங்களாக அமெரிக்காவில் வசித்து வரும் ஈரானிய-அமெரிக்கப் பெண்ணான சமனேஹ்.
“நான் இங்கு ஈரானை ஆதரிக்க வந்தேனே தவிர, தற்போதைய ஆட்சியை அல்ல. நான் எனது நாட்டை மிகவும் நேசிக்கிறேன்,” என்று கூறிய அவர், ஈரானின் தேசிய கீதம் இசைக்கப்பட்ட போது தான் அழுதுவிட்டதாகத் தெரிவித்தார்.
“என் தந்தை என்னுடன் இருக்கிறார், ஆனால் குடியுரிமை ஆவணச் சிக்கல்கள் மற்றும் (அமெரிக்க) ஜனாதிபதி டிரம்பின் பயணக் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக என் தாய் ஈரானில் சிக்கியுள்ளார். அவரைப் பற்றி நான் எப்போதும் கவலைப்படுகிறேன். மீண்டும் தாயகம் சென்று பார்க்கவும் பயமாக இருக்கிறது,” என்றார் அவர்.
ஆட்டத்தின் போதும் இந்த முரண்பாடுகள் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன. நியூசிலாந்து அணி முன்னிலை பெற்றபோது, தற்போதைய ஆட்சிக்கு எதிரான சில பார்வையாளர்கள் ‘சிங்கம் மற்றும் சூரியன்’ கொடிகளை அசைத்துக் கொண்டாடினர்.
அரசியல் நிழலில் உலகக் கிண்ணப் பயணம்
போட்டி முடிந்ததும் மைதானத்திற்கு வெளியே மீண்டும் அரசியல் விவாதங்கள் தீவிரமடைந்தன. அண்மையில் வாஷிங்டனுக்கும் தெஹ்ரானுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட போர்நிறுத்த ஒப்பந்தத்தைக் (Ceasefire deal) குறிப்பிட்டுப் பேசிய நினி என்ற பெண், “எங்களுக்கு எந்த உடன்பாடும் தேவையில்லை. ஈரானிய மக்கள் ஆட்சி மாற்றத்தையே விரும்புகிறார்கள். தெஹ்ரான் தெருக்களில் மக்கள் கொடூரமாகக் கொல்லப்பட்டனர்,” என்றார்.
“கடந்த ஜனவரியில் நடந்த சம்பவங்களை ஒரு விளையாட்டு நிகழ்வின் மூலம் எம்மால் சாதாரணமான ஒன்றாகக் கடந்துவிட முடியாது. இந்த அணி ஈரானிய மக்களின் பிரதிநிதி அல்ல,” என்கிறார் ‘சிங்கம் மற்றும் சூரியன்’ சின்னம் பொறித்த டி-சர்ட் அணிந்திருந்த ஃபரிமா.
அருகில், குரூஷ் என்ற நபர் தனது கழுத்தில் ஒரு தற்காலிக தூக்குக் கயிற்றை மாட்டிக்கொண்டு நின்றிருந்தார். “ஈரானில் உள்ள அப்பாவி மற்றும் தைரியமான மக்களுக்கு வழங்கப்படும் மரண தண்டனைகளை நிறுத்தக் கோரும் அடையாளமே இது,” என்றார் அவர். மைதானத்தில் இருக்கும் வீரர்கள் மக்களின் பிரதிநிதிகள் அல்ல, ஆட்சியாளர்களின் பிரதிநிதிகளே என்பது அவரது வாதம்.
ஆனால், வீரர்கள் இந்தக் குற்றச்சாட்டை மறுக்கிறார்கள். போட்டிக்கு முன்னதாகப் பேசிய நட்சத்திர ஆட்டக்காரர் மெஹ்தி தாரேமி (Mehdi Taremi), தங்களது அணி உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் உள்ள அனைத்து ஈரானியர்களுக்காகவே விளையாடுவதாகவும், தங்களுக்கு அரசியலில் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்றும் தெளிவுபடுத்தியிருந்தார்.
சில ரசிகர்களும் இதனை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். அமெரிக்கா மற்றும் தனது சொந்த நாட்டிற்கு இடையே பதற்றங்கள் நிலவிய போதிலும், கால்பந்து மக்களை ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என நம்புகிறார் முஸ்தபா என்ற ஈரானிய-அமெரிக்கர். “கால்பந்து என்பது நட்பு, கலாச்சாரத் தொடர்பு மற்றும் அரசியலைத் தள்ளி வைப்பது பற்றியது,” என்கிறார் அவர்.
மாற்றுக்கருத்துக்கள் மற்றும் போராட்டங்களுக்கு மத்தியிலும், அரசியல் காரணங்கள் ஈரானின் உலகக் கிண்ண (World Cup) பிரச்சாரத்தை நிழல் போலத் தொடர்கின்றன. விசா (Visa) சிக்கல்கள் காரணமாக, ஈரானிய அணி தனது பயிற்சி முகாமை அமெரிக்காவின் அரிசோனாவிலிருந்து மெக்சிகோவின் டிஜுவானா பகுதிக்கு மாற்ற வேண்டியிருந்தது. இதனால் வீரர்கள் மெக்சிகோவில் தங்கியிருந்து கொண்டே அமெரிக்காவில் போட்டிகளில் பங்கேற்று வருகின்றனர்.
அமெரிக்கா – ஈரான் இடையிலான அண்மைக்கால போர்நிறுத்த உடன்படிக்கை மேலும் ஒரு போர் பதற்றத்தைத் தணித்திருக்கலாம், ஆனால் மக்களிடையேயான உள்நாட்டுப் பதற்றம் இன்னும் தணியவில்லை. இந்தத் தொடக்க ஆட்டம், விளையாட்டின் மூலம் மக்களை ஒன்றிணைக்க ஈரான் அணி விரும்பினாலும், ஈரானியர்கள் தங்களுக்குள் எவ்வளவு தூரம் பிளவுபட்டுள்ளனர் என்பதையே வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியுள்ளது.
