இலங்கையின் உண்மையான பொருளாதாரம்: புள்ளிவிவரத் தலைப்புச் செய்திகளில் இல்லை, குடும்பப் பட்ஜெட்டிலேயே தொடங்குகிறது

SHELTON DHARMARATNA

இலங்கையின் எந்தவொரு நகரத்திலும் ஒரு சனிக்கிழமை காலையில் நாட்டின் பொருளாதாரக் கதை மிகவும் சாதாரண வழிகளில் வெளிப்படுகிறது. இளம் தம்பதியினர் எதை வாங்கலாம் என்று விலைகளை ஒப்பிடுகின்றனர்; ஓய்வூதியம் போதாததால் ஓய்வுபெற்ற அரச ஊழியர் மருத்துவப் பரிசோதனையைத் தள்ளிப்போடுகிறார்; பிள்ளைகளின் மேலதிக வகுப்பு (Tuition) கட்டணங்களைச் செலுத்த முடியுமா எனப் பெற்றோர் யோசிக்கின்றனர்.

இவர்களது உரையாடல்கள் எதிலும் அந்நியச் செலாவணி இருப்பு, இறையாண்மைக் கடன் மறுசீரமைப்பு அல்லது பணவீக்கப் புள்ளிவிவரங்கள் இருப்பதில்லை. மாறாக, மின்சாரக் கட்டணம், போக்குவரத்துச் செலவு, மருந்துப் பொருட்கள் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவுகள் பற்றியே அவை அமைகின்றன.

மேக்ரோ பொருளாதாரம் (Macroeconomic stability) ஸ்திரத்தன்மை அடைந்துள்ள போதிலும், சாதாரண குடும்பங்களின் நிதி நிலையில் இன்னும் அர்த்தமுள்ள முன்னேற்றம் ஏற்படவில்லை என்ற உண்மையை இவர்களின் அனுபவங்கள் காட்டுகின்றன. நாட்டின் தற்போதைய மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சவால் ஸ்திரத்தன்மையை மீட்டெடுப்பது மட்டுமல்ல, அந்த ஸ்திரத்தன்மை ஒவ்வொரு குடிமகனின் குடும்ப பட்ஜெட்டையும் சென்றடைவதை உறுதி செய்வதே ஆகும்.

தலைப்புச் செய்திகளுக்கும் எதார்த்தத்திற்குமான வேறுபாடு:

பணவீக்கம் 70% என்ற உச்சத்திலிருந்து வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது, சுற்றுலாத்துறை புத்துயிர் பெற்றுள்ளது, வெளிநாட்டுப் பிரேஷணங்கள் (Remittances) அதிகரித்துள்ளன. இவை அனைத்தும் பொருளாதாரச் சரிவின் விளிம்பிலிருந்து நாட்டை மீட்டெடுக்க உதவிய சாதனைகள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

இருப்பினும், பொருளாதாரத்தை ஸ்திரப்படுத்துவதற்கும், செழிப்பை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதற்கும் இடையே முக்கிய வேறுபாடு உள்ளது. பொருளாதார மீட்சியை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) வளர்ச்சி அல்லது கடன் தரமதிப்பீடுகளைக் (Credit ratings) கொண்டு மட்டும் அளவிட முடியாது.

வாழ்க்கைச் செலவு மந்தநிலை (Cost-of-living recession): பணவீக்கம் குறைந்துள்ளது என்றால் விலைகள் குறைந்துவிட்டன என்று அர்த்தமல்ல; விலைகள் ஏறும் வேகம் குறைந்துள்ளது என்றுதான் அர்த்தம். நெருக்கடிக்கு முந்தைய காலத்துடன் ஒப்பிடுகையில் தற்போதும் உணவு, போக்குவரத்து, மின்சாரம், வாடகை மற்றும் சுகாதாரம் ஆகியவற்றின் விலைகள் மிக அதிகமாகவே உள்ளன.
நிதி பலவீனம்: உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்கு மேல் இருக்கும் பல குடும்பங்கள் கூட இன்னும் நிதி ரீதியாகப் பலவீனமாகவே உள்ளனர். ஒரு எதிர்பாராத மருத்துவச் செலவு அல்லது வேலை இழப்பு அவர்களை மீண்டும் வறுமைக்குள் தள்ளிவிடும் அபாயம் உள்ளது.
வருமான வீழ்ச்சி: பல துறைகளில் சம்பளம் உயர்த்தப்பட்ட போதிலும், ஒட்டுமொத்தப் பணவீக்கம் அந்த உயர்வை விழுங்கிவிட்டது. இதனால் வாங்கும் திறன் (Purchasing power) கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது.

2028 ஐ நோக்கிய நகர்வும் உற்பத்தித்திறனும்:

சுற்றுலா மற்றும் வெளிநாட்டு வருவாய்கள் தற்காலிக ஸ்திரத்தன்மையைத் தந்தாலும், நீண்டகாலச் செழிப்பிற்கு உயர்ந்த உற்பத்தித்திறன் (Higher productivity) அவசியமாகும். எதிர்கால வளர்ச்சி என்பது அதிக மதிப்புடைய ஏற்றுமதி, மேம்பட்ட உற்பத்தித் துறை, டிஜிட்டல் சேவைகள் மற்றும் அறிவுசார் தொழில்கள் (Knowledge industries) மூலம் மட்டுமே உந்தப்பட வேண்டும்.

2028 ஆம் ஆண்டை நோக்கிய ஆண்டுகள் இதற்குத் தீர்மானமிக்கதாக அமையலாம். அதுவரை தற்போதைய சீர்திருத்தங்கள் முதிர்ச்சியடைந்து, தனியார் முதலீடுகள் வலுப்பெற வேண்டும். இந்த மீட்சியில் அரசாங்கக் கொள்கைகளை விட தனியார் துறையின் பங்களிப்பே தீர்க்கமானதாக இருக்கும். தொழில்நுட்பம், பணியாளர் திறன் மற்றும் ஆராய்ச்சி ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வதன் மூலமே நிலையான ஊதிய உயர்வை உருவாக்க முடியும்.

மேலும், பல்கலைக்கழகங்களுக்கும் தொழில்துறைக்கும் இடையிலான கூட்டாண்மை வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும். அத்துடன் சுகாதாரம், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், விவசாயம் மற்றும் டிஜிட்டல் உள்ளடக்கம் போன்ற துறைகளில் வளர்ந்து வரும் சவால்களுக்குத் தீர்வுகாணும் இளம் தொழில்முனைவோர் மற்றும் சிறு, நடுத்தர நடுத்தர தொழில்துறையினருக்கு (SMEs) தொழில்நுட்ப மற்றும் நிதி உதவிகளை வழங்குவது தேசிய பொருளாதார உத்தியாக மாற வேண்டும்.

இறுதி முடிவு: இலங்கையின் பொருளாதார மீட்சியின் வெற்றி என்பது மத்திய வங்கியின் இருப்புக்களில் இல்லை. குடும்பங்கள் தங்களின் எதிர்காலத்திற்காக நம்பிக்கையுடன் சேமிக்கவும், பிள்ளைகளின் கல்விக்காகப் பயமின்றிச் செலவிடவும், எதிர்பாராத நிதி அதிர்ச்சிகளைத் தாங்கிக் கொள்ளவும் முடிகிறதா என்பதில்தான் உள்ளது. புள்ளிவிவரங்கள் மேம்படும்போது ஒரு நாடு மீட்சியடைவதில்லை; அதன் மக்கள் மேம்படும்போதே நாடு உண்மையாக மீட்சியடைகிறது.

(கட்டுரையாளர்: மெல்போர்ன் RMIT பல்கலைக்கழகம் மற்றும் பிரித்தானியாவின் போர்ன்மவுத் பல்கலைக்கழகத்தில் வணிகம் மற்றும் மூலோபாயத் தொடர்பாடல் துறைகளில் முதுகலைப்பட்டம் பெற்ற பொதுக் கொள்கை மற்றும் சர்வதேச விவகாரங்கள் சார்ந்த ஆய்வாளர் ஆவார்).