கடந்த சில வாரங்களாக, தொழிலில் (Business) சில விஷயங்கள் எதிர்பார்த்தபடி நடக்காததால் நான் சற்று சோர்வாக இருந்தேன். ஆனால், இன்று காலை நடந்த ஒரு சம்பவம் எனது சிந்தனையையே முழுமையாக மாற்றிவிட்டது.
நான் ஏடிஎம் (ATM) சென்றிருந்த போது, ஒரு தந்தை என்னிடம் உதவி கேட்டார். கொழும்பில் சட்டம் (Law) படிக்கும் தனது மகளுக்கு, சிடிஎம் (CDM) இயந்திரம் மூலம் 1,000 ரூபா பணம் அனுப்ப வேண்டும் என்றார். நான் அவருக்கு அந்தப் பணத்தைச் செலுத்த உதவினேன். அதைச் செய்து முடித்த உடனே அவர் என்னிடம், “தம்பி, சாயங்காலம் கொஞ்சம் காசு கிடைத்தால் இன்னும் ஒரு 1,000 ரூபா அனுப்ப வேண்டும்” என்றார்.
அவர் ஒரு கடையில் உதவியாளராக (Helper) வேலை செய்கிறார், இதை அவர் வழக்கமாகச் செய்து வருகிறார். நாங்கள் ஒரு 5 நிமிடங்கள் பேசினோம், அந்தச் குறுகிய நேரத்திற்குள் அவர் சொன்ன ஒரு விஷயம் என் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டது. அவரது மூத்த மகள் அண்மையில்தான் கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தில் மனிதவள மேலாண்மை (HR Management) பட்டப்படிப்பை முடித்துள்ளார். தன்னிடம் இருந்த சொற்ப வருமானத்தை வைத்தே அவர் அவளைப் படிக்க வைத்துள்ளார். இப்போது அவரது இரண்டாவது மகளும் தனது படிப்பை முடிக்கப் போகிறார்.
சில மனிதர்கள் உண்மையிலேயே மனவலிமை மிக்கவர்கள். அவர்கள் எத்தனையோ சவால்களை எதிர்கொண்டாலும், என்ன விலை கொடுத்தாவது தங்கள் பிள்ளைகளுக்குக் கல்வியை வழங்கிட வழி கண்டுபிடித்துவிடுகிறார்கள்.
இனி எந்தக் சாக்குகளும் இல்லை (No excuses). இப்படியொரு யதார்த்தத்தைக் கண்ணால் பார்த்த பிறகு, நாம் எதற்காவும் குறை கூறவே முடியாது.
