THE SUNDAY MORNING
எனக்கு ஒரு பெரிய விரிசல் சத்தம் கேட்டது, வானம் ஒரு நொடிக்கு மின்னியது போல் தெரிந்தது. என்னால் நம்ப முடியவில்லை – எனக்குக் கீழே இருந்த ஒவ்வொரு வீடும், எனது வீட்டில் பாதியும் மண்ணால் புதைக்கப்பட்டிருந்தது
————————
‘டித்வாஇலங்கையில் கரையைக் கடந்த நாள், அதன் தாக்கம் இன்றும் தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு அதிகாரப்பூர்வ கணக்கீட்டிலும் காணாமல் போனவர்கள் மற்றும் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது.
வெள்ள நீர் மெதுவாக வடியத் தொடங்கியுள்ள நிலையில், பேரழிவை ஏற்படுத்திய அப்புயலின் விளைவாக ஏற்பட்ட சேதங்களை இலங்கை மதிப்பிடுகிறது. இந்தச் சூறாவளியானது, குழப்பத்தின் மத்தியில் ஓரளவு கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டு வரப் போராடும் ஒரு தேசத்தை விட்டுச் சென்றுள்ளது. அரசின் பொறுப்புக்கூறல், அனர்த்தத் தயார்நிலை, பொருளாதார சமத்துவமின்மை மற்றும் காலநிலை மாற்றம் குறித்த கேள்விகள் இந்தச் சம்பவத்தின் பேசுபொருளாக உள்ளன. இதற்கிடையில், நேரில் கண்டவர்களின் வாக்குமூலங்கள் திகில் மற்றும் பயத்தால் வரையறுக்கப்பட்ட கள அனுபவங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன.
இந்தப் புயல் தீவு முழுவதும் கோரத் தாண்டவம் ஆடியபோது அதனைத் துணிச்சலுடன் எதிர்கொண்ட, கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட சில பகுதிகளில் வசிக்கும் சமூகங்கள் மற்றும் உள்ளூராட்சி அதிகாரிகளுடன் தி சண்டே மோர்னிங் பேசியது.
நான்கு நாட்களாக நீடித்த கனமழைக்குப் பிறகு, மத்திய மலைப் பகுதிகளில் முதல் பெரிய சம்பவங்கள் நிகழ்ந்தன. பரவலான மின்சாரம் தடைப்பட்டமை மற்றும் முதன்மைத் தொடர்பு வலையமைப்புகளின் செயலிழப்பு (அலைபேசித் தொடர்பாடல் கோபுரங்களின் செயலிழப்பு மற்றும் நிரந்தரத் தொலைபேசி இணைப்புகளின் துண்டிப்பு ஆகியவற்றால் ஏற்பட்டது) ஆரம்பகால எச்சரிக்கைப் பரவலை மேலும் தாமதப்படுத்தியது. இதனால், நடந்துகொண்டிருக்கும் அனர்த்தம் குறித்து அருகிலுள்ள காவல் நிலையங்களைத் தொடர்புகொள்வது கடினமானது.
கண்டி இரட்டைப் பேரழிவை எதிர்கொண்டது: மகாவலி கங்கை பெரும் வெள்ள மட்டத்திற்குப் பெருகியது, அதேவேளை, மண்சரிவு அபாயம் உள்ள பகுதிகளில் நீர் நிரம்பிய மண் சரிந்து, வீடுகளையும் அவற்றிலிருந்தவர்களையும் நொடிகளில் புதைத்த மண் சரிவுகளைத் தூண்டியது.
நவம்பர் 27 அன்று, மகாவலி கங்கை பெரும் வெள்ள மட்டத்திற்கு உயர்ந்தது, அதன் கரையோரம் வசித்த மக்கள் வெளியேற வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.
“எனது பேரன் வெளியே சுற்றித் திரிந்து கொண்டிருந்தான், எங்கள் தோட்டத்தை அடைந்திருந்த வெள்ள நீரில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். நான் அவனை அழைத்து வர விரைந்தபோது, மழை தொடர்ந்து பெய்ததால் நீர்மட்டம் வேகமாக உயர்ந்து வருவதைக் கவனித்தேன். நான் எனது குடும்பத்தினரை எச்சரித்து, உடனடியாக வெளியேற முடிவு செய்தேன்,” என்றுஹீரஸ்கலவில் வசிக்கும் 60 வயதான முகமது நினைவு கூர்ந்தார்.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, முகமது தனது சகோதரரின் குடும்பத்தினரை வெளியேற எச்சரித்த நேரத்தில், அவரது அண்ணியைத் தவிர அனைவரும் வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்டனர். அவர் சில உடைமைகளைச் சேகரிக்க மீண்டும் வீட்டிற்குள் ஓடியதாகவும், சரியான நேரத்தில் வெளியேற முடியாமல் போனதாகவும் முகமது குறிப்பிட்டார். அவரது உடல் மறுநாள் கீழ் பகுதியில் மீட்கப்பட்டது, அவருக்கு உடனடியாக இறுதிக் கிரியைகள் செய்யப்பட்டன.
“நாங்கள் அருகிலுள்ள பள்ளிவாசலின் மேல் தளத்தில் தஞ்சம் அடைந்தோம். உதவி வரும் வரை, நான் வேலை செய்து வந்த ஒரு குடும்பத்தினரைத் தொடர்பு கொண்டு உலர் உணவுப் பொருட்கள், குழந்தைகளுக்கான பால் மா மற்றும் ஆடைகளைக் கேட்டேன். இப்போது மழை நின்றுவிட்டதால், நாங்கள் எங்கள் வீடுகளைச் சுத்தம் செய்யத் திரும்புவோம்,” என்று முகமது மேலும் கூறினார்.
நவம்பர் 27 அன்று அனர்த்தம் தொடர்பான சம்பவங்கள் உச்சத்தை அடைந்தபோது, பேராதனை காவல் நிலையமே வெள்ளத்தில் மூழ்கியது. இதனால், நிலைமையை மதிப்பிடுவதற்குத் தனிக் குழுக்களை அனுப்ப முடியவில்லை. இந்தக் குழப்பத்தின்போது, ஒரு பெரிய மண் சரிவு குறித்து கலோயா ஹதபிம ஜனபதய என்ற இடத்தில் இருந்து அதிகாரிகளுக்குத் தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.

நிமிடங்களில் புதைக்கப்பட்டது
தி சண்டே மோர்னிங் கலோயா ஹதபிம ஜனபதய கிராமத்தைச் சேர்ந்த 42 வயதான வி.கே. முத்துக்கிருஷ்ணனுடன் (கிராமத்தில் அன்புடன் அருண் என்று அழைக்கப்படுகிறார்) பேசியது. மின்சாரத் தடை மற்றும் மொபைல் வலையமைப்பு செயலிழந்திருந்த நிலையில், கனமழை தொடர்ந்து பெய்ததால், தானும் தனது இளைய மகனும் அன்றிரவு வழக்கத்தை விட சீக்கிரமாகப் படுத்துவிட்டதாக அவர் நினைவு கூர்ந்தார்.
“நவம்பர் 26 மாலை முதல் மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டிருந்தது, எனது தொலைபேசியில் எந்த சமிக்ஞையும் கிடைக்கவில்லை. எனது மனைவி வெளிநாட்டில் வேலை செய்கிறார், எனது தாயும் மூத்த மகனும் அன்றைய தினமே ஹங்குரங்கெத்தவில் உள்ள எனது சகோதரியின் வீட்டிற்குச் சென்றுவிட்டனர். நானும் எனது இளைய மகனும் மட்டுமே வீட்டில் இருந்தோம். நவம்பர் 27 அன்று இரவு 7 மணியளவில், எனது அயலவரின் இரண்டு மகன்கள் எனது கதவைத் தட்டினார்கள். அவர்களுக்குக் கீழ் இருந்த வீடு சரியத் தொடங்கிவிட்டதாக அவர்கள் என்னிடம் சொன்னார்கள்,” என்று அவர் விவரித்தார்.
அருளின் வீடு, சரியத் தொடங்கிய வீட்டிற்கு இரண்டு வீடுகள் மேலே இருந்தது. அவர் முதலில் தனது மகனைப் படுக்கையில் இருந்து அழைத்துச் சென்று பாதுகாப்பிற்காக மற்றொரு அயலவரின் வீட்டில் விட்டுவிட்டு, பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்தை மீட்க உதவுமாறு அயலவர்களை அழைப்பதற்காக ஒரு வீட்டில் இருந்து மற்றொரு வீட்டிற்கு வெறித்தனமாக ஓடினார்.
“நான் திரும்பிய ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஏமாற்றமளிக்கும் மறுப்புகளை எதிர்கொண்டேன். நான் விரைவாகச் செயல்பட வேண்டும் என்பதை அறிந்த நான், நிரந்தரத் தொலைபேசி இணைப்பு உள்ள ஒரு வீட்டை அடைந்து, மண்சரிவு பற்றித் தெரிவிக்கப் பேராதனை காவல்துறையைத் தொடர்புகொள்ள முடியுமா என்று கேட்டேன். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அந்தத் தொலைபேசி வேலை செய்யவில்லை, எனவே நான் அருகிலுள்ள கடைக்குச் சென்று, காவல்துறை நிலையத்திற்கு என்னை ஓட்டிச் செல்ல முடியுமா என்று உரிமையாளரைக் கேட்டேன், ஏனெனில் எங்களில் யாராலும் அழைக்க முடியவில்லை. இருப்பினும், அவரது மனைவி, காய்ச்சலுக்கு மருந்து எடுத்துக் கொண்டிருப்பதால் மழையில் வெளியே செல்ல வேண்டாம் என்று அவரைக் கேட்டுக்கொண்டார்.”
பல வீடுகளில் உதவி கேட்டு அது ஒரு பயனற்ற முயற்சி என்பதை உணர்ந்த பிறகு, அவர் தனது தொலைபேசியைப் பார்த்தார். ஒரு மங்கலான சமிக்ஞையைப் பார்த்தது அவருக்கு நம்பிக்கையை அளித்தது, இறுதியாக அவரால் பேராதனை காவல் நிலையத்தை அழைக்க முடிந்தது. சம்பவம் பற்றித் தெரிவித்ததற்கு நன்றி தெரிவித்த பொறுப்பதிகாரி, காவல் நிலையமே வெள்ளத்தில் மூழ்கியிருப்பதாகத் தெரிவித்தார். அவரையும் தவிர இரண்டு அதிகாரிகள் மட்டுமே பணியில் இருந்தனர், நீர் உயர்ந்து வருவதால் வளாகத்தை விட்டு வெளியேற வழியில்லை.
“அழைப்புக்குப் பிறகு, எனக்கு ஒரு பெரிய விரிசல் சத்தம் கேட்டது, வானம் ஒரு நொடிக்கு மின்னியது போல் தெரிந்தது. என்னால் நம்ப முடியவில்லை – எனக்குக் கீழே இருந்த ஒவ்வொரு வீடும், எனது வீட்டில் பாதியும் மண்ணால் புதைக்கப்பட்டிருந்தது. எனது முதல் உள்ளுணர்வு எனது மகனைச் சரிபார்ப்பதாக இருந்தது, ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாக, நான் அவனைக் விட்டுச் சென்ற அயலவரும், அவர்களது குடும்பத்தினரும் பாதுகாப்பாக இருந்தனர், வரவிருக்கும் ஆபத்தில் இருந்து தப்பிக்க அவர்கள் வெளியேறிவிட்டனர்.”
இதற்கிடையில், அருளை முதலில் எச்சரித்த இரண்டு பேரும் மண்சரிவில் சிக்கிய குடும்பங்களைக் காப்பாற்ற உதவி தேடிச் சரசவி கிராமத்தை நோக்கி ஓடியிருந்தனர். அவர்களில் சுமார் ஆறு பேர் சரிந்து விழுந்த மண்ணுக்கு அடியில் சிக்கிய குடும்பங்களைக் காப்பாற்றத் தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்ததாக அருண் குறிப்பிட்டார்.
“மின்சாரம் மற்றும் மீட்புப் பணியைச் செயல்படுத்தத் தேவையான சரியான கருவிகள் இல்லாததால், அனைவருக்கும் உதவுவது ஒரு பெரிய சவாலாக மாறியது. இயற்கை வென்றது, ஒன்பது குடும்பங்களின் உயிர்களைக் கொன்றது. மண்சரிவால் பாதிக்கப்பட்ட முதல் வீட்டில் இருந்து ஒரே ஒருவர் மட்டுமே தப்பினார், மற்ற ஆறு பேர் வீட்டின் சகிதம் புதைக்கப்பட்டனர். மீட்பதற்காக விரைந்த சரசவி கிராமத்தைச் சேர்ந்த மூன்று இளைஞர்களும் அனர்த்தத்தில் சிக்கித் தங்கள் உயிரை இழந்தனர்,” என்று அருண் விவரித்தார்.
கலோயா ஹதபிம ஜனபதய 250 முதல் 300 குடும்பங்களுக்கு இருப்பிடமாக இருந்தது என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மண்சரிவில் சிக்கிய வீடுகள் கிராமத்தின் சிறிய நீர்வீழ்ச்சிக்கு அருகில், குன்றின் அடியில் இருந்தவை ஆகும்.
தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி அமைப்பால் (NBRO) பராமரிக்கப்படும் மண்சரிவு அபாயத் தகவல் இணையதளத்தை உன்னிப்பாக ஆராய்ந்தால், அழிக்கப்பட்ட பல வீடுகளும், அதனால் ஏற்பட்ட உயிர் இழப்புகளும் அதிக அபாயம் உள்ள மண்சரிவு மண்டலங்களாக அடையாளம் காணப்பட்ட பகுதிகளில் நிகழ்ந்தவை என்பதைக் காட்டுகிறது.
1990களுக்கு முன் திட்டமிடப்பட்ட பல குடியிருப்புகள் நன்கு சிந்திக்கப்பட்டவை மற்றும் மிகக் குறைந்த மண்சரிவு அபாயம் உள்ள பகுதிகளில் நிறுவப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, மண்சரிவு பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தற்போது தற்காலிகமாகத் தங்கியிருக்கும் சரசவி கிராமம், 1970கள் மற்றும் 1980களுக்கு இடையில் ‘கம்உதாவ’ திட்டத்தின் கீழ் நிறுவப்பட்டது. கனமழையின் போது அவ்வப்போது சரிவுகள் ஏற்பட்டாலும், அந்தக் கிராமம் இதுவரை பெரிய மண்சரிவு சம்பவங்களால் பாதிக்கப்படவில்லை. சரசவி கிராமத்தில் மண்சரிவுகள் ஏற்பட்டதாகச் செய்திகள் வெளியிட்டாலும், அந்தச் சம்பவங்கள் கிராமத்திற்கு சற்று மேலே உள்ள பகுதியில் நடந்தன.
குழப்பம் மற்றும் பீதியின் நேரம்
கொத்மலைநீர்த்தேக்கத்தின் வெள்ள மண்டலத்திற்குள் அமைந்துள்ள கம்பளை மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பல நகரங்களுக்கு முன்கூட்டியே வெளியேற்ற அறிவிப்புகள் வழங்கப்பட்டிருந்தன, இது உயிர் இழப்பைக் குறைக்க உதவியது. இருப்பினும், நீர்மட்டம் வேகமாக உயர்ந்ததால், ஆற்றங்கரைக்கு மிக அருகில் வசித்த மக்களுக்கு உயரமான இடங்களை அடைய நேரம் குறைவாகவே இருந்தது.
அணையின் அடைப்பான் கதவுகளைத் திறந்தது, இது வெள்ளத்தை விரைவுபடுத்திய நீரைக் கட்டவிழ்த்துவிட்டது, இது சவாலை மேலும் அதிகரித்தது.
இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தந்தையான தனஞ்சய சிறிவர்தன, அணை அதிகபட்ச கொள்ளளவை நெருங்கியதால், உயரமான இடங்களுக்குச் செல்லுமாறு அதிகாரிகளால் பொது அறிவிப்புகள் வெளியிடப்பட்ட பிறகு, கம்பளை நகரம் முழுவதும் ஏற்பட்ட பீதியை நினைவு கூர்ந்தார்.
“பல தலைமுறைகளாகக் கம்பளையில் வசிப்பவர்கள் என்ற வகையில், உள்ளூர் அதிகாரிகளால் பாடசாலைகள் மற்றும் சமூக மையங்கள் மூலம் நடத்தப்படும் விழிப்புணர்ப் பிரச்சாரங்களுக்கு நாங்கள் பழக்கப்பட்டுவிட்டோம். அதிர்ஷ்டவசமாக, இதுபோன்ற எச்சரிக்கைகள் விடுக்கப்படும் போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று நம்மில் பெரும்பாலானோருக்குத் தெரியும். இருப்பினும், சமீபத்திய ஆண்டுகளில், கனமழையின் காரணமாக அணை நிரம்பி வழிந்தால் அதிக அபாயகரமான வெள்ள மண்டலங்களாக நியமிக்கப்பட்ட தாழ்வான பகுதிகளுக்குள் புதிய குடியிருப்புகள் உருவாகியுள்ளன,” என்று அவர் கூறினார்.

சரியான நேரத்தில் வெளியேற முடியாத பல குடும்பங்கள் இழப்பைச் சந்தித்துள்ளதாக சிறிவர்தன தெரிவித்தார். ஆற்றங்கரையோரம் வசிப்பவர்கள் கம்பளை நகரத்தை நோக்கி ஓடியபோது, நவம்பர் 28 அன்று, ஆற்று வெள்ளத்தில் இருந்து பாதுகாப்பானதாக முன்னர் கருதப்பட்ட பகுதிகளை அணை நீர் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்ததால் குடியிருப்பாளர்கள் ஒரு புதிய அச்சுறுத்தலை எதிர்கொண்டனர்.
“கம்பளை ரயில் நிலையத்தில் முதல் சைரன் ஒலித்தபோது, நாங்கள் உயரமான இடத்திற்குச் செல்லத் தயாரானோம். அணை திறக்கப்பட்டாலும், கனமழை பெய்தாலும், நகரத்தின் நடுவில் உள்ள இரண்டு அல்லது மூன்று மாடி கட்டிடத்தின் முதல் தளத்தை விட சற்று அதிகமாகவே நீர் உயரும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது,” என்று சிறிவர்தன விளக்கினார்.
சில குடும்பங்கள் அலறி அடித்துக்கொண்டு ஓடத் தொடங்கியபோது, சிறிவர்தனவும் அவரது ஒரு நண்பரும் அவர்களை அமைதிப்படுத்துவதற்காகக் கீழே விரைந்தனர். அவர்கள் பிரதான சாலையில் இருக்கும்போது நீர்மட்டம் உயர்ந்தால் எங்கே தஞ்சம் அடையப் போகிறார்கள் என்று அவர்களிடம் கேட்டார்.
“நான் அவர்களை அமைதியாக இருக்கச் சொன்னேன், நாங்கள் வசித்த மேல் தளத்தில் அவர்களுக்குத் தங்குமிடம் வழங்கினேன். மேலே சென்றவுடன், நீர் எவ்வளவு அதிகபட்சம் உயரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்பதை அவர்களுக்கு விளக்கினேன். ஆனால் குழப்பத்தில், எங்களுக்குத் தெரிந்த பலர் விபத்துகளை எதிர்கொண்டனர்: உறவினர்கள் கவனக்குறைவாக வண்டிகளை ஓட்டியதால் குழந்தைகள் திறந்த வண்டிகளின் பின்புறத்தில் இருந்து விழுந்தனர், மேலும் எனது அயலவர்களில் ஒருவர் வீதிக்கு வந்த உடனேயே தனது மோட்டார் சைக்கிளை மோதவிட்டார்.”
சமீபத்திய ஆண்டுகளில் வழக்கமான விழிப்புணர்ப் பயிற்சி நிகழ்ச்சிகள் இல்லாததைக் குறித்து சிறிவர்தன கேள்வி எழுப்பியதுடன், உள்ளூர் அதிகாரிகள், அனர்த்த முகாமைத்துவக் குழு மற்றும் கோத்மலை அணைப் பொறியியலாளர்கள் உயிர் இழப்பைக் குறைக்க உதவிய ஆரம்பகால எச்சரிக்கைகளை வழங்கியதற்காக அவர்களுக்கு நன்றியைத் தெரிவித்தார்.
பாதிக்கப்பட்ட சிறு வணிக உரிமையாளர்கள்
டித்வாவீடுகளை அழித்தது மட்டுமல்லாமல், வாழ்வாதாரங்களையும் அழித்தது. சரசவி கிராமத்திலிருந்து திரும்பி வரும் வழியில், உள்ளூராட்சி அலுவலகங்கள் மற்றும் வர்த்தகக் காட்சியறைகளில் இருந்த பொருட்கள் வெள்ளத்தால் தெருக்களில் இடம்பெயர்ந்து கிடப்பதற்கான அறிகுறிகள் காணப்பட்டன.
பேராதனை காவல் நிலையத்தை சற்று தாண்டி, கைவினைப்பொருட்கள் மற்றும் கைத்தறி தொழில் காட்சியறைகளுக்கு அருகில், பெண்கள் குழுவொன்று நாற்று மேடையை கவனமாக மீட்டெடுத்துக் கொண்டிருந்தனர். விவசாயத் திணைக்களத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட நிலத்தில் 11 பெண்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட சருபிம என்ற பெண்களால் நடத்தப்படும் கூட்டுச் சிறு வணிகம் இது.
“நடந்ததை நிறுத்தி விசாரித்த ஒரே ஆள் நீங்கள்தான். எங்கள் இருப்புக்களின் சேதங்களை மதிப்பிட எந்த அதிகாரமும் வந்து பார்க்கவில்லை,” என்று மெகோட கழுகுமுவவில் வசிக்கும் மல்லிகா குமாரி, நிம்மதி மற்றும் ஏமாற்றம் கலந்த குரலில் எங்கள் செய்தியாளரிடம் கூறினார்.
அவர் மற்றும் மேலும் நான்கு பெண்களும் தாவரங்களைக் கையாளுவதற்கும், வெள்ளத்தால் விடப்பட்ட வண்டலில் அவர்கள் வழுக்கி விழாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதற்கும் தனிப்பட்ட பாதுகாப்புக் கருவிகளை அணிந்திருந்தனர். இந்த வணிக வளாகத்தைச் சுத்தம் செய்ய பெண்கள் மாறி மாறி, தங்களால் முடிந்தவற்றை மீட்கத் தங்கள் கணவர்கள் மற்றும் மகன்களின் உதவியை நாடினர்.
இந்த அனர்த்தம் அவர்களை தனிப்பட்ட ரீதியிலும் தொழில் ரீதியிலும் பாதித்ததாக அவர்கள் அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டனர், மேலும்: “மற்ற வணிகங்களைப் போலல்லாமல், எங்களிடம் காப்பீட்டு வசதி இல்லை, பாதிக்கப்பட்ட சிறு வணிகங்களுக்கான அனர்த்த இழப்பீட்டுத் திட்டத்தில் நாங்கள் சேர்க்கப்படவில்லை. இது நிச்சயமாக எங்கள் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கும், மேலும் வரும் மாதங்களில் எங்கள் வாழ்க்கைத் தரத்தைக் குறைக்கும்,” என்று கெலியோயாவைச் சேர்ந்த நயோமி மஞ்சுலா மதுஷானி கூறினார்.
இந்த அனர்த்தம் கட்டுமானத் தளங்களில் தொழிலாளர்களாகப் பணிபுரியும் அவர்களின் கணவர்களின் வருமானத்தையும் பாதிக்கும் என்று பெண்கள் மேலும் தெரிவித்தனர். “நம்மால் முடிந்தவற்றை மீட்டுக்கொண்டு, நம் வாழ்க்கையைத் தொடர வேண்டும். ஆனால் இந்த அனர்த்தத்தால் தோட்டங்கள் மற்றும் வீடுகள் அழிக்கப்பட்டிருக்கும்போது யார் செடிகளை வாங்க வருவார்கள்?” என்று குமாரி கேள்வி எழுப்பினார்.
பாதிக்கப்பட்ட சிறு வணிகங்களுக்கான வெள்ள நிவாரணத் திட்டத்தின் கீழ் இழப்பீடு வழங்குவதைக் கருத்தில் கொள்ளுமாறு சருபிம வணிக உரிமையாளர்கள் அரசாங்கத்திற்கு வேண்டுகோள் விடுத்தனர், வணிகத்தை மூடுவது சுமார் ரூ. 4 மில்லியன் நிதி இழப்பை ஏற்படுத்தும் என்று மதிப்பிட்டனர்.
“குறைந்தது, எங்களது கடன் தவணைகள் மற்றும் வணிக வளாகத்திற்கான பயன்பாட்டுப் பட்டியல்களைச் செலுத்த ஒரு சலுகைக் காலமாவது கிடைக்கும் என்று நம்புகிறோம்,” என்று பாரிகமாவைச் சேர்ந்த தம்மிக்க சகுந்தலா கூறினார்.
களத்தில் உள்ள அதிகாரிகள்
சொரனதோட்ட பிரதேச செயலாளர் நிரோஷா ஹேனயக்க மற்றும் அவரது அதிகாரிகளின் குழுவைப் பொறுத்தவரை, தங்கள் உத்தியோகபூர்வ கடமைகளை நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் சிரமப்பட்டதால் இந்த அனர்த்தம் ஒரு சோர்வுமிக்க பயணமாக இருந்தது.
“நான் மூன்று மண் சரிவுகளில் சிக்கினேன். ஒரு மீட்புப் பணியை மேற்கொள்ள இராணுவத்தால் எங்கள் பகுதியை அடைய முடியவில்லை, 100 இற்கும் மேற்பட்ட வாகனங்களும் எங்களுடன் சிக்கித் தவித்தன. கிட்டத்தட்ட 24 மணி நேரம் நாங்கள் அங்கேயே தங்கி அனைவருக்கும் உதவ வேண்டியிருந்தது. அவர்களின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்த பின்னரே, மறுநாள் காலையில் நான் நடந்து அலுவலகத்தை அடைந்தேன், மண்சரிவால் பாதிக்கப்பட்ட நிலப்பரப்பில் பயணம் செய்தேன்,” என்று அவர் கூறினார்.
சூறாவளிக்குப் பிறகு தகவல் தொடர்பு மற்றும் மின்சாரம் முற்றிலும் செயலிழந்தது, இந்த நிலைமை பல நாட்களாக நீடித்து வருகிறது, இன்னும் முழுமையாகத் தீர்க்கப்படவில்லை. “நான் இருந்த இடத்தில் ஒரே ஒருவரின் தொலைபேசி மட்டுமே வேலை செய்தது. மின்சாரம் இல்லாததால், நாங்கள் சிக்கித் தவிப்பதாகச் செய்தியை அனுப்ப மிகவும் கஷ்டப்பட்டு ஒரு வாகனத்தைப் பயன்படுத்தி அதை சார்ஜ் செய்ய வேண்டியிருந்தது. இப்போதும் கூட, எங்களால் இன்னும் அணுக முடியாத பல பகுதிகள் உள்ளன.”
அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் ஹேனயக்காவின் பகுதியை அடையவில்லை என்றாலும், குடியிருப்பாளர்கள் ஏற்படக்கூடிய மண்சரிவு மற்றும் தேவையான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளைப் பற்றி விழிப்புடன் இருந்தனர். குறிப்பிட்ட எச்சரிக்கை எதுவும் விடுக்கப்படாவிட்டாலும், மண்சரிவுக்கு ஆளாகக்கூடிய பகுதிகள் தயாரிப்புப் பணிகளை மேற்கொண்டிருந்தன. இருப்பினும், அனர்த்தம் திடீரென ஏற்பட்டதால் எதிர்பாராத திசைகளில் இருந்து மண்சரிவுகள் ஏற்பட்டன. இருப்பினும், பெரும்பாலான மக்கள் சரியான நேரத்தில் வெளியேற முடிந்தது என்று ஹேனயக்க கூறினார்.
“தொடர்ந்து அடைக்கப்பட்டிருக்கும் வீதிகளைத் துரிதமாகச் சுத்தம் செய்ய நாங்கள் நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறோம். சில பகுதிகள் இன்னும் அணுக முடியாத நிலையில் உள்ளன, ஆனால் நாங்கள் தொடர்ந்து அவற்றைச் சுத்தம் செய்கிறோம். பாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் அத்தியாவசியப் பொருட்களை நாங்கள் வழங்குகிறோம், மேலும் மருத்துவ முகாம்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.”
அவர் மேலும் கூறுகையில்: “எங்களது முதன்மைத் தேவை வீதி அணுகல்தான், இதனால் மக்கள் குறைந்தபட்சம் நகரத்தையாவது அடைய முடியும். அது மீட்டெடுக்கப்பட்டவுடன், நாங்கள் மற்ற தேவைகளை மதிப்பிட முடியும்.” துண்டிக்கப்பட்டிருக்கும் வீடுகளை அடைவது மற்றொரு முன்னுரிமையாகும்.
“இந்த அனர்த்தம் தாக்கியதில் இருந்து, நாடு முழுவதும் உள்ள மக்கள் தங்கள் வளங்கள், உழைப்பு மற்றும் நிபுணத்துவத்தை வழங்கி உதவ ஒன்றிணைந்துள்ளனர். இந்த ஆதரவுக்கு நாங்கள் மிகவும் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறோம்,” என்று ஹேனயக்க தெரிவித்தார்.
ஊவா பரணகம பிரதேச செயலாளர் மங்கள குமாராவின் கூற்றுப்படி, அனர்த்தம் தாக்கியபோது பிரதேச செயலகம் அந்தப் பகுதியில் முதல் பதிலளிப்பாளராகச் செயல்பட்டது, அதன்பிறகு கிராம மக்களே உதவியை வழங்கத் திரண்டனர்.
“அனர்த்தத்திற்கு முந்தைய நாள், நாங்கள் ஒரு மாவட்ட அனர்த்த முகாமைத்துவக் குழுக் கூட்டத்தை நடத்தி, மழையுடன் தொடர்புடைய எச்சரிக்கைகளை வெளியிட்டோம். இருப்பினும், மண்சரிவுகள் NBRO ஆல் அதிக அபாயமாகக் கண்டறியப்பட்ட பகுதிகளுக்கு அப்பால் உள்ள இடங்களில் நிகழ்ந்தன.
“கடந்த கால அனுபவத்தின் அடிப்படையில் நாங்கள் தயாராகி வருவதால், எங்கள் கிராம அலுவலர்கள் சரியான ஆரம்பகால எச்சரிக்கைகளை வெளியிட்டனர். இதன் விளைவாக, ஆரம்ப மண்சரிவுகளில் இரண்டு இறப்புகள் மட்டுமே நிகழ்ந்தன, மேலும் இரண்டு இறப்புகள் மழையின் போது ஏற்பட்ட பீதியால் நிகழ்ந்தன. வெளியேற்றப்பட்ட பிறகும் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பிய இடங்களில் மேலும் இரண்டு இறப்புகள் பதிவாகியுள்ளன. இந்த ஆரம்பகால எச்சரிக்கைகள் இல்லாமல், உயிர் இழப்பு இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கலாம்,” என்று அவர் கூறினார்.
தொடர்பு பெருமளவில் மீட்டெடுக்கப்பட்டாலும், சில பகுதிகளில் மின்சார இடைவெளிகள் நீடிக்கின்றன. “முதலில், வீதிகள் சுத்தம் செய்யப்பட வேண்டும். பின்னர் மின்சாரத்தை மீட்டெடுக்க வேண்டும், இதனால் இயல்பு வாழ்க்கை திரும்ப முடியும்.”
குமாரா மேலும் கூறுகையில்: “நாங்கள் சுமார் நான்கு நாட்கள் சூரிய ஒளியைப் பெற்றுள்ளோம், இந்தக் கட்டத்தில், முன்பு துண்டிக்கப்பட்ட அனைத்துப் பகுதிகளையும் நாங்கள் அணுகியுள்ளோம். பெரும்பாலான மக்கள் வீடு திரும்பியதால் சுமார் இரண்டு முகாம்கள் மட்டுமே இப்போது செயல்பாட்டில் உள்ளன. பொது வாழ்க்கை படிப்படியாக இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி வருகிறது, இருப்பினும் சில வீதிகள் இன்னும் அடைக்கப்பட்டுள்ளன, சுத்தம் செய்யப்பட்டு வருகின்றன, அதேவேளை இலங்கை மின்சார சபை மின்சாரத்தை மீட்டெடுக்க வேலை செய்கிறது.”
மலை நாட்டின் நிலப்பரப்பைக் கருத்தில் கொண்டு, மேலும் அபாயங்களும் நீடிக்கின்றன. “மண்சரிவுகளுக்கு மேலதிகமாக, தரையில் விரிசல்களையும் நாங்கள் காண்கிறோம். NBRO உடன் நாங்கள் இந்தப் பகுதிகளை ஆய்வு செய்வோம், மேலும் நாங்கள் வீடுகளை மாற்றியமைக்க வேண்டியிருக்கலாம்,” என்று அவர் கூறினார்.
பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்குவதும் ஆரம்பமாகியுள்ளது. “இறந்த ஐந்து நபர்களின் இறுதிச் சடங்கிற்காக நாங்கள் ஆரம்பச் சுற்று இழப்பீடாக ரூ. 100,000 வழங்கியுள்ளோம். காணாமல் போன ஒரு நபர் உள்ளார், அவரது உடல் மீட்கப்பட்டவுடன் இழப்பீடு வழங்கப்படும். அதிகாரிகள் வீடுகளுக்கு ஏற்பட்ட சேதத்தையும் மதிப்பிட்டு வருகின்றனர், மேலும் நூறு பேருக்கு ரூ. 25,000 மதிப்புள்ள காசோலைகள் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன. மீதமுள்ள மதிப்பீடுகள் முடிந்தவுடன், அதற்கேற்ப முழு இழப்பீடும் வழங்கப்படும்.”
நீர்ப்பாசனத் திணைக்களம் கண்டி பிராந்தியப் பணிப்பாளர் அலுவலகத்தின் நீர்ப்பாசனப் பணிப்பாளர் பொறியியலாளர் எஸ்.பி.எச். கமகே சேதத்தின் மதிப்பீட்டை வழங்கினார், முழுச் செலவையும் மதிப்பிடுவது கடினம் என்றாலும், புனரமைப்பே முன்னுரிமை என்று வலியுறுத்தினார்.
“தற்போது, நீர்த்தேக்கங்கள் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய மட்டத்தில் உள்ளன, ஆனால் சேதம் விரிவானது. உதாரணமாக, நுவரெலியாவில், முழு நீர்ப்பாசன அமைப்புகளும் வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டுள்ளன அல்லது மண்சரிவுகளால் சரிந்துவிட்டன. எங்கள் அதிகாரிகளால் கூட இந்தப் பகுதிகளை அடைய முடியவில்லை, மேலும் நீர்த்தேக்கங்களை அணுகும் வீதிகள் முற்றிலும் இல்லாமல் போய்விட்டன. முழு இழப்புகளையும் நாங்கள் இன்னும் கணக்கிட்டு வருகிறோம், ஆனால் அதற்கும் பல நாட்கள் ஆகும்,” என்று கமகே கூறினார்.
