எதிர்காலத்தில் மற்றுமொரு பொருளாதார நெருக்கடியைத் தவிர்க்க வேண்டுமானால், அந்த நெருக்கடிக்கு வழிவகுத்த காரணங்களையும் அது நாட்டுக்கு ஏற்படுத்திய பாதிப்புகளையும் இலங்கை மக்கள் ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது என்று பிரபல இந்தியப் பொருளாதார நிபுணர் அரவிந்த் சுப்ரமணியன் தெரிவித்துள்ளார்.
இந்திய அரசின் முன்னாள் தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகரான சுப்ரமணியன், ஜெர்மனி, அமெரிக்கா மற்றும் சீனா ஆகிய நாடுகளின் பொருளாதார வெற்றிக்குக் பின்னால் இருந்ததும் இதே தத்துவம்தான் எனக் குறிப்பிட்டார். இது முற்றிலும் “ஆட்சியியல் ரீதியானது” (Idealistic) மற்றும் “செயல்படுத்த முடியாத யோசனை” என்று கருதப்பட வாய்ப்புள்ளதாகவும் அவர் கூறினார்.
“இலங்கை சமூகம் தனது கூட்டு நனவில் (Collective Consciousness) இந்த நெருக்கடியின் நினைவுகளையும் அதற்குக் காரணமான விடயங்களையும் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இதற்காக சமூக, அரசியல் அல்லது நிறுவன ரீதியான ஒரு பொறிமுறை தேவை என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்,” என்று அவர் கொழும்பில் கடந்த புதன்கிழமை ‘தி எக்ஸாமினர்’ (The Examiner) அமைப்பு நடத்திய நிகழ்வொன்றில் உரையாற்றுகையில் தெரிவித்தார்.
“மீண்டும் ஒருமுறை அந்தத் தவறுகளைச் செய்யாமல் இருக்க வேண்டுமானால், அந்த நெருக்கடி பற்றிய விழிப்புணர்வு உங்கள் நனவில் எப்போதும் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.“
குறைந்த பணவீக்கத்தைப் பேணுவதில் ஜெர்மனியின் வெற்றியானது, 1920-களில் அவர்கள் சந்தித்த மிக மோசமான பணவீக்கத்தின் (Hyperinflation) நினைவுகளை அவர்கள் மறக்க விரும்பாததே காரணம் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். “ஜெர்மனி குறைந்த பணவீக்கத்தைப் பேணுவதில் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டுவதற்குக் காரணம், அவர்கள் 1920-களில் அனுபவித்த மிகக் கொடூரமான பணவீக்கமாகும். ஜெர்மன் சமூகம் அந்தத் தழும்புகளைத் தனது கூட்டு நனவில் ஆழமாகப் பதித்துள்ளது. இதனால்தான் அவர்கள் பணவீக்கத்தைத் தவிர்ப்பதில் மிகவும் தீவிரமாக உள்ளனர்,” என்று அவர் கூறினார்.
சுதந்திரமான மத்திய வங்கிகள் போன்ற பல்வேறு அமைப்புகளின் மூலம் அவர்கள் இதைச் செய்தாலும், அதைவிட மேலான ஒரு சமூக உணர்வு அங்கு செயல்படுவதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.
அதேபோல், 1920-களின் பிற்பகுதியில் ஏற்பட்ட ‘மகா பொருளாதார வீழ்ச்சிக்குப்’ (Great Depression) பிந்தைய அமெரிக்க மத்திய வங்கியின் (US Federal Reserve) அனுபவத்தையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். “அமெரிக்க மத்திய வங்கி தனித்துவமானது. ஏனெனில் அதன் பொறுப்பு என்பது குறைந்த பணவீக்கத்தைப் பேணுவது மட்டுமல்ல, முழுமையான வேலைவாய்ப்பை (Full employment) உறுதிப்படுத்துவதும் ஆகும்,” என்று அவர் கூறினார். இது மகா பொருளாதார வீழ்ச்சி மற்றும் அதன் உச்சத்தில் இருந்த மூன்றில் ஒரு பங்கு வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் ஆகியவற்றின் நினைவுகளிலிருந்து உருவானது.
“இனி ஒருபோதும் இது நிகழக்கூடாது என்ற அந்த கூட்டு நினைவே இத்தகைய நிறுவன ஏற்பாடுகளை உருவாக்கியது. ஒரு தவறு மீண்டும் நிகழக்கூடாது என்றால், நீங்கள் நிச்சயமாக எதாவது செய்தாக வேண்டும்.“
இறுதியாக, 1970-களுக்கு முன்பு நிலவிய சூழலைப் போன்ற மற்றுமொரு நெருக்கடியைத் தவிர்க்க சீனா மேற்கொண்ட முயற்சிகளையும் அவர் விளக்கினார். “சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கும் சீன மக்களுக்கும் இடையே ஒரு மாபெரும் உடன்படிக்கை (Grand bargain) ஏற்பட்டுள்ளது. அதாவது, ‘உங்களுக்கு சுதந்திரம் கிடைக்காது… ஆனால் அதற்குப் பதிலாக, நாங்கள் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் செழிப்பையும் வழங்குவோம்; 1950-70-களுக்கு இடையில் ஏற்பட்ட குழப்பமான சூழல் மீண்டும் வராமல் பார்த்துக்கொள்வோம்’ என்பதே அந்த உடன்படிக்கை,” என்று அவர் கூறினார்.
“எனவே, ஒரு நாடு பொருளாதார உறுதியற்ற தன்மையை எவ்வாறு தவிர்க்கிறது என்று கேட்டால், பணவீக்கத்தை இலக்கு வைப்பது (Inflation targeting) போன்ற நுட்பமான தீர்வுகளைச் சொல்வார்கள். ஆனால், அந்த நெருக்கடி மீண்டும் நிகழ அனுமதிக்கக் கூடாது என்பதில் இலங்கை சமூகத்திற்குள் ஒரு பொதுவான உடன்பாடு (Consensus) எட்டப்படாதவரை, இத்தகைய எந்தவொரு தொழில்நுட்பத் தீர்வும் எதிர்கால நெருக்கடிகளுக்கு எதிரான பாதுகாப்பாக அமையாது,” என அவர் தனது உரையை நிறைவு செய்தார்.