“ஒரு சமரசத்தை ஏற்றுக்கொள்வதில் . பிரபாகரனுக்கு ஒரு பெரிய சிக்கல் இருந்தது. அமைதிச் செயல்முறை என்பது ஒரு சமரசமாக மட்டுமே இருக்க முடியும். அவர் எல்லாவற்றையும் தனது சொந்த வழியில் விரும்பினார். அமைதிச் செயல்முறையில் அதை உங்களால் பெற முடியாது.”
“பிரபாகரன் அடிப்படையில் ஒரு இராணுவ மனிதர், அதே சமயம் பாலசிங்கம் அடிப்படையில் ஓர் அரசியல் மனிதர்.

நோர்வேயின் இலங்கைக்கான முன்னாள் சமாதான தூதுவர் எரிக்சொல்ஹெய்ம், ‘டெய்லி மிரர்’ (Daily Mirror) அளித்த பேட்டியில் அந்தச் செயல்முறையின் பின்னடைவுகள் குறித்த தனது கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார். தற்போதைய சூழலில் காலநிலை மாற்றம் மற்றும் புவிசார் அரசியல் குறித்த சர்வதேச ஆலோசகராக இருக்கும் அவர், இலங்கை பசுமைப் பொருளாதார வளர்ச்சியில் மிகப்பெரிய ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது என்றார்.
நேர்காணல்:
கேள்வி: நோர்வேயின் சமாதான தூதுவராக செயற்பட்ட காலம் முதல் நீங்கள் அடிக்கடி இலங்கைக்கு வருகிறீர்கள். இம்முறை உங்களை இங்கே அழைத்து வந்தது எது?
பழைய நண்பர்களுடனான நட்பைத் தொடரவும், புதிய நண்பர்களைச் சந்திக்கவும் வந்தேன். அத்துடன் பல கூட்டங்களில் நான் கலந்துகொள்கிறேன். சிகிரியாவில் பசுமை சுற்றுலா குறித்த ஒரு கூட்டம் நடைபெற உள்ளது. இலங்கை ஒரு சிறந்த சுற்றுலாத் தலம், அதை எப்படி இன்னும் பசுமையானதாக மாற்றலாம் என்று நாங்கள் விவாதித்தோம். இந்தியப் பெருங்கடலில் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி குறித்து ஒரு சிந்தனையாளர் குழு நிகழ்வில் நான் உரையாற்றுவேன். மேலும், எனது பழைய நண்பர் பேராசிரியர் ஜி.எல். பீரிஸ் எழுதிய அமைதிச் செயல்முறை குறித்த புத்தக வெளியீட்டு விழாவிலும் கலந்துகொள்வேன்.
கேள்வி: பேராசிரியர் பீரிஸின் புத்தகம் ஏற்கனவே வெளிவந்துவிட்டது. நீங்கள் அதை வாசித்தீர்களா?
நிச்சயமாக, நான் அதை முழுமையாக வாசித்தேன்.
கேள்வி: அந்தப் புத்தகம் மற்றும் அமைதிச் செயல்முறை பற்றிய உங்கள் கருத்து என்ன?
அமைதிச் செயல்முறையில் இருந்த அனைத்து சிக்கல்களையும் அந்தப் புத்தகம் மிகச் சிறப்பாக வரிசைப்படுத்துகிறது. தெற்கில் இருந்த முக்கிய அரசியல் சக்திகளான SLFP மற்றும் UNP இடையிலான ஒத்துழைப்பு இல்லாமை போன்ற முக்கிய சிக்கல்களை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. கடல் பகுதியில் ஏற்பட்ட சிக்கல்கள், ஆயுதக் கடத்தல் மற்றும் கடற்படையுடன் ஏற்பட்ட மோதல்கள் குறித்தும் இது பேசுகிறது.
அமைதிச் செயல்முறையை பொருளாதாரக் கொள்கையுடன் ஒருங்கிணைப்பதில் இருந்த சிரமங்களையும் இது காட்டுகிறது. இது பலருக்கு குறுகிய கால வலியை ஏற்படுத்தியது, மக்கள் அதை அமைதிச் செயல்முறையின் விளைவாகக் கருதினர். அவர் தனது சொந்த அனுபவங்களை இன்னும் கொஞ்சம் தனிப்பட்ட முறையில் எழுதியிருக்கலாம் என்று நான் விரும்புகிறேன், ஏனென்றால் இது ஒரு செயல்பாட்டாளரின் படைப்பை விட ஒரு கல்விசார் (Academic) படைப்பைப் போலவே உள்ளது.
கேள்வி: விடுதலைப் புலிகளின் நேர்மையை நீங்கள் எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?
இது ஒரு நல்ல கேள்வி, இதற்கு ஒரே பதில் கிடையாது. விடுதலைப் புலிகள் தங்கள் அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருந்தபோதுதான் அமைதிச் செயல்முறையைத் தொடங்கினர். பண்டாரநாயக்க சர்வதேச விமான நிலையத்தைத் தாக்கி, இலங்கை பொருளாதாரத்தை முடக்கிய உடனேயே இது நடந்தது. அவர்கள் யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டை முழுமையாகக் கைப்பற்றும் நிலையில் இருந்தபோதும், ஆனையிறவைக் கைப்பற்றிய உடனேயும் இது நடந்தது. எனவே, அவர்கள் பலவீனமாக இருந்தபோது அல்ல, பலமாக இருந்தபோதே அமைதிச் செயல்முறையைத் தொடங்கினர். அது உண்மையானது என்றே நான் நம்புகிறேன்.
இருப்பினும், பிரபாகரனுக்குச் சமரசத்தை ஏற்றுக்கொள்வதில் பெரும் சிக்கல் இருந்தது. அவர் எல்லாவற்றையும்இராணுவப் பிரச்சனையாகவே பார்க்க முனைந்தார். உங்களுக்கு ஒருவரைப் பிடிக்கவில்லை என்றால், சமரசம் தேடுவதை விட அவர்களைக் கொல்வதே சிறந்தது என்று கருதினார். அவர் அரசியலை விட இராணுவ வழிகளில் அதிக கவனம் செலுத்தினார்.
கேள்வி: விநாயகமூர்த்தி முரளிதரன் (கருணா) புலிகளிடமிருந்து பிரிந்ததற்கான காரணங்கள் உங்களுக்குத் தெரியுமா?
கடைசியாகச் சொல்லப்படும் காரணம் குறித்து நான் நன்கு அறிவேன். எனக்குத் தெரிந்தவரை, கருணா இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கிற்கு வெளியே சென்றதே இல்லை. அவர் பாங்கொக் (Bangkok) வந்து, அங்குள்ள நவீன வாழ்க்கை மற்றும் தாய்லாந்தின் வேகமான வளர்ச்சியைக் கண்டபோது, அவர் அதில் ஈர்க்கப்பட்டார் என்று நினைக்கிறேன். இலங்கையும் மாற வேண்டும் என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டார். ஆனால், இதற்கு கருணா மட்டுமே சரியான பதிலளிக்க முடியும்.
கேள்வி: பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்த உலக நாடுகளின் தலைநகரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கு ஏதேனும் குறிப்பிட்ட காரணம் உண்டா?
அரசாங்கம் மற்றும் விடுதலைப் புலிகள் ஆகிய இருதரப்பினருக்கும் உடன்பாடான இடம் என்பதால் நாங்கள் தாய்லாந்தைத் தேர்ந்தெடுத்தோம். தாய்லாந்து ஒரு பௌத்த நாடு என்பதால் புலிகள் மறுப்பார்கள் என்று நினைத்தேன், ஆனால் அவர்கள் ஏற்றுக் கொண்டனர். மற்றொரு காரணம், வானிலை, இயற்கை மற்றும் உணவு ஆகியவற்றில் தாய்லாந்து இலங்கைக்கு நெருக்கமானது. ஐரோப்பா மிகவும் குளிரானது. நோர்வேயில் நடந்த கூட்டங்களின் போது சில இலங்கை பிரதிநிதிகள் பனிக்கட்டியைப் பார்த்துப் பயந்ததை நான் இப்போதும் நினைவு கூர்கிறேன்.
கேள்வி: பிரபாகரனுக்கும் அன்டன்பாலசிங்கத்திற்கும் இடையே மோதல் இருந்தது உங்களுக்குத் தெரியுமா?
பாலசிங்கம் ஒருபோதும் புலிகளிடமிருந்து பிரிய மாட்டார், ஆனால் அவர்களுக்குள் பெரிய கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன. உதாரணமாக, ராஜீவ் காந்தி கொலைக்காக பாலசிங்கம் இந்திய ஊடகங்களிடம் பகிரங்கமாக மன்னிப்பு கேட்டார். அதற்கு பிரபாகரனிடமிருந்து கடுமையான எதிர்ப்பு வந்தது. இறுதி முடிவு ‘கூட்டாட்சியாக’ (Federalism) இருக்க வேண்டும் என்பதை பாலசிங்கம் ஏற்றார், ஆனால் பிரபாகரன் அதில் உடன்படவில்லை. அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒன்றாக இருந்த ஒரு தம்பதியரைப் போல இருந்தனர். கருத்து வேறுபாடு ஏற்படும் போது நீண்ட நேரம் பேச மாட்டார்கள். தற்போதைய பாதையில் சென்றால் கிழக்கு மற்றும் வடக்கு ஆகிய இரண்டையும் புலிகள் இழக்க நேரிடும் என்று பாலசிங்கம் என்னிடம் கூறினார். பிரபாகரன் அடிப்படையில் ஒரு இராணுவ வீரர், பாலசிங்கம் ஓர் அரசியல்வாதி. அவர்கள் மோதிக்கொண்டனர்.
கேள்வி: பிரபாகரனின் இந்த பிடிவாதமான போக்கினால், ஒரு நிரந்தர தீர்வுக்கு வாய்ப்பு இருந்ததா?
தெற்கில் நிலவிய ஒற்றுமையின்மை மற்றும் பிரபாகரனின் குணம் ஆகியவையே இரண்டு முக்கிய தடைகள். ஆனாலும் அமைதியான முடிவுக்கு வாய்ப்பு இருந்ததாகவே நான் நம்புகிறேன். இரண்டு சந்தர்ப்பங்கள் வீணடிக்கப்பட்டன. முதலாவதாக, 2002-ல் அமைதிச் செயல்முறை தொடங்கியபோது அனைத்து சமூகங்களிலிருந்தும் 90 சதவீத ஆதரவு இருந்தது. இரண்டு ஆண்டுகள் கொலைகள் நடக்கவில்லை. அந்த உத்வேகம் தொலைந்து போனது. இரண்டாவதாக, 2004 சுனாமி. அப்போது ராணுவம் புலிகளுக்கும், புலிகள் சிங்களவர்களுக்கும் உதவினார்கள். ஆனால் அந்த ஒற்றுமையும் அதிகாரத்துவத்தினால் (Bureaucracy) வீணடிக்கப்பட்டது.
கேள்வி: சிறுபான்மையினரின் இன்றைய நிலையை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?
தமிழர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களுக்கான உரிமைகளை உருவாக்க இலங்கை இன்னும் நீண்ட தூரம் செல்ல வேண்டியுள்ளது. யாழ்ப்பாணம், திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு ஆகிய இடங்களில் பொருளாதார வளர்ச்சி ஏற்பட்டால் அது உதவும். மக்கள் பொருளாதார மற்றும் சமூக மேம்பாட்டை விரும்புகிறார்கள்.
கேள்வி: அமைதிச் செயல்முறை தொடர்ந்திருந்தால், கருணா தரப்பு போல புலிகள் பல பிரிவுகளாக உடைந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா?
அமைதிச் செயல்முறை வெற்றி பெற்றிருந்தால், விடுதலைப் புலிகள் ஒரு இராணுவக் குழுவிலிருந்து அரசியல் கட்சியாக மாற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டிருக்கும். அது ஒரு கடினமான மற்றும் வலிமிகுந்த செயல்முறையாக இருந்திருக்கும்.
