இலங்கையில் இலகுவாக உற்பத்தி செய்யக்கூடிய பொருட்களை இறக்குமதி செய்வதற்காக நாடு தொடர்ந்தும் டிரில்லியன் கணக்கான ரூபாய்களை செலவிடுகின்றது.
இலங்;கைக்கு வளமான விவசாயதுறை வாய்ப்புகள் உள்ளபோதிலும் இலகுவாக உற்பத்தி செய்யக்கூடிய பொருட்களை இறக்குமதி செய்யும் நடவடிக்கை தசாப்தங்களாக தொடர்கின்றது.
அதிகாரபூர்வ புள்ளிவிபரங்களின்படி 2024 இல் மாத்திரம் நாடு உணவு மற்றும் பான இறக்குமதிகளிற்காக 576 பில்லியனை செலவிட்டுள்ளது . இது 2011 இல் 173 பில்லியனாக காணப்பட்டது. மூன்று ஆண்டுகளில் மும்மடங்காகியுள்ளது.
மிகவும் கவலையளிக்கும் புள்ளிவிவரங்களில் ஒன்று காய்கறிகளுக்கான நாட்டின் செலவு 2011 இல் ரூ. 34.4 பில்லியனில் இருந்து 2024 இல் ரூ. 177.6 பில்லியனாக உயர்ந்தது – இது ஐந்து மடங்கு அதிகரிப்பு. இவை இலங்கையின் வளமான மண் மற்றும் சாதகமான காலநிலை நிலைமைகளுக்குள் எளிதாகபயிரிடக்கூடிய பொருட்கள்
பால் பொருட்களுக்கான இறக்குமதி செலவும் 2011 இல் ரூ. 38 பில்லியனில் இருந்து 2024 இல் ரூ. 84.6 பில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது அதே நேரத்தில் சீனிஇறக்குமதிகள் அதே காலகட்டத்தில் ரூ. 47 பில்லியனில் இருந்து ரூ. 117 பில்லியனாக உயர்ந்துள்ளன.
இதேபோல் இலங்கையின் விரிவான கடற்கரையைக் கருத்தில் கொண்டு உள்ளூரில் இருந்து பெறக்கூடிய கடல் உணவு இறக்குமதிகள் 2011 இல் ரூ. 16 பில்லியனில் இருந்து 2024 இல் ரூ. 36.5 பில்லியனாக உயர்ந்துள்ளன. நாட்டில் வலுவான உள்ளூர் ஆற்றலைக் கொண்ட மற்றொரு பகுதியான வாசனை வாசனை திரவியங்களின் இறக்குமதி ரூ. 1.2 பில்லியனில் இருந்து ரூ. 34.9 பில்லியனாக அதிகரித்துள்ளது
2024 ஆம் ஆண்டில் ஒட்டுமொத்த நுகர்வோர் பொருட்களின் இறக்குமதி ரூ. 1 டிரில்லியன் (ரூ. 1045 பில்லியன்) ஐ எட்டியது இது 2011 இல் வெறும் ரூ. 404 பில்லியனாக இருந்தது இது வெளிநாட்டு பொருட்களை தொடர்ந்து சார்ந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்தப் போக்கோடு சேர்ந்து 2025 ஜனவரி முதல் ஆகஸ்ட் வரையிலான காலகட்டத்திற்கான சமீபத்திய தரவுகள் உணவு மற்றும் பானங்களை இறக்குமதி செய்வதற்கு மட்டும் நாடு ரூ. 424 பில்லியனுக்கும் அதிகமாக செலவிட்டுள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது.
செலவினங்களில் காய்கறிகளை இறக்குமதி செய்வதற்கு ரூ. 90 பில்லியன் சர்க்கரை ரூ. 73 பில்லியன் பால் பொருட்களுக்கு ரூ. 74 பில்லியன் எண்ணெய்கள் மற்றும் கொழுப்புகளுக்கு ரூ. 70 பில்லியன் தானியங்கள் மற்றும் அரைக்கும் தொழில் பொருட்களுக்கு ரூ. 27 பில்லியன் கடல் உணவுகளுக்கு ரூ. 22 பில்லியன் செலவிடப்பட்டுள்ளது.
இந்தப் போக்கு குறித்து கருத்து தெரிவித்த பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதாரப் பேராசிரியர் பேராசிரியர் வசந்த அதுக்கோரல “இந்த இறக்குமதி உள்நாட்டு உற்பத்தியில் கட்டமைப்பு பலவீனங்கள் உள்ளூர் விவசாயிகளுக்கு பலவீனமான கொள்கை ஆதரவு மற்றும் விவசாயம் மற்றும் உணவு பதப்படுத்தும் தொழில்களை மேம்படுத்துவதற்கான நீண்டகால உத்திகள் இல்லாததை பிரதிபலிக்கிறது.
“இலங்கையில் நிலம் உழைப்பு மற்றும் காலநிலை உள்ளது. நமது விவசாயிகளை ஆதரிப்பதற்கும் சந்தை அணுகலை உறுதி செய்வதற்கும் இறக்குமதியைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பதற்கும் ஒருங்கிணைந்த திட்டம் நம்மிடம் இல்லை”
மேலும் காய்கறிகள் கடல் உணவுகள் மற்றும் மசாலாப் பொருட்கள் போன்ற பொருட்களை இறக்குமதி செய்வது – இவை அனைத்தும் உள்ளூரில் பயிரிடப்படலாம் அல்லது பெறப்படலாம் – ஆழமான வேரூன்றிய கொள்கை தோல்விகளையும் நீண்டகால திட்டமிடல் இல்லாமையையும் பிரதிபலிக்கிறது என தெரிவித்துள்ளார்
“உற்பத்தி செய்யும் திறன் நம்மிடம் இல்லை என்பது பிரச்சினை அல்ல. உள்ளூர் விவசாயிகளை ஆதரிக்கும் சந்தை ஸ்திரத்தன்மையை உறுதி செய்யும் மற்றும் இறக்குமதியைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கும் ஒரு நிலையான அமைப்பை உருவாக்க நாம் தவறிவிட்டோம்என தெரிவித்துள்ளார்
