ஹெலிகாப்டர் தரையிறங்குவது போன்ற சத்தம் கேட்டது. ஆனால் அது பாறைகள் உருண்டு வரும் சத்தம் என்பதை உணர்வதற்குள் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது”தாங்கள் வாழ்ந்த பகுதிகளிற்கு மீண்டும் திரும்பிச்செல்ல விரும்பாத அரநாயக்க மக்கள்

கேகாலை மாவட்டத்தின் அரநாயக்க பகுதி மக்களுக்கு மண்சரிவு என்பது புதிய ஒன்றல்ல. 2016-ல் ஏற்பட்ட சாமசரகந்த மண்சரிவில் 100 பேர் உயிரிழந்தனர், 1.5 லட்சம் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டனர். ஆனால் இம்முறை, லோவர் கடுகண்ணாவ சம்பவத்திற்குப் பிறகு இம்மாவட்டத்தில் மட்டும் சுமார் 68 நிலச்சரிவுகள் ஏற்பட்டுள்ளன. இதனால் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இடம்பெயர்ந்து, குடியேற மாற்று இடங்களைத் தேடி வருகின்றனர்.

இரட்டைப் பாதிப்பு

2016 மண்சரிவு  ஏற்பட்ட பகுதி முன்னதாக இறப்பர்மற்றும் தேயிலைத் தோட்டமாக இருந்து, 1960-களில் குடியிருப்புகளாக மாற்றப்பட்டது. புதிய குடியேற்றவாசிகளும் வாழ்வாதாரத்திற்காக தேயிலை மற்றும் ஏற்றுமதிப் பயிர்களையே பயிரிட்டு வந்தனர். அண்மையில் அரநாயக்கவிற்குச் சென்ற ‘டெய்லி மிரர்’ குழுவினர், மாதலகல கந்த பகுதியில் ஐந்து பெரிய மற்றும் சிறிய மண்சரிவு களைக் கண்டனர். உள்ளூர் மக்களின் கூற்றுப்படி, 80% மண்சரிவுகள் தேயிலைத் தோட்டங்களுக்கு அருகிலேயே நிகழ்ந்துள்ளன. அபாயகரமான பகுதிகளில் முறையற்ற வகையில் தேயிலை பயிரிடுவதே இதற்குக் காரணம் என அவர்கள் பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் மீது குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.

வீட்டிற்குத் திரும்பும் எண்ணம் இல்லை

“அரநாயக்கவின் நிலப்பரப்பே கடந்த கால மண்சரிவுகளால் உருவானதுதான்,” என்கிறார் எச்.ஏ. சுனந்தலால். பல இடங்களின் பெயர்களே பழைய மண்சரிவுகளோடு தொடர்புடையவை. “அம்பலகந்த, கந்துன, நாரங்கல போன்ற இடங்கள் எதிர்காலத்தில் மண்சரிவுக்கு உள்ளாகும் அபாயம் அதிகம். இது அதிக ஆபத்துள்ள பகுதி என எங்களிடம் கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே, மக்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்ப விரும்பவில்லை; பாதுகாப்பான இடங்களில் வீடுகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதே எங்களது ஒரே நம்பிக்கை,” என அவர் தெரிவித்தார்.

நாரங்கல மண்சரிவின் ஊடே ஒரு பயணம்

டெய்லி மிரர்’ செய்தியாளர்கள் பின்னர் நாரங்கலவை அடைந்தனர், அது இப்போது ஒரு பாரிய மண்சரிவால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட கைவிடப்பட்ட பகுதியாக உள்ளது. ஒரு காலத்தில் உயிர் துடிப்புடன் இருந்த அந்த சிறிய கிராமம், தற்போது மலையிலிருந்து உருண்டு வந்த பெரிய பாறைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது, இது பாலத்தையும் தோதல் ஓயா நோக்கிய பிரதான பாதையையும் உடைத்துள்ளது. பல்வேறு இடங்களில் இயற்கையான நீர் ஊற்றுகள் உருவாகியுள்ளன – இது அந்தப் பகுதியின் ஒட்டுமொத்த நிலப்பரப்பையே மாற்றியுள்ளது.

5-6 நாட்கள் தொடர்ந்து பெய்த மழையால், மக்கள் விழிப்புடன் இருந்தனர். நாரங்கல செல்லும் வழியில் ஒரு வீட்டை ஒட்டி கட்டப்பட்ட கடை ஒன்று உள்ளது. நேரில் கண்ட சாட்சிகளின்படி, நவம்பர் 28 அன்று ஏற்பட்ட இந்த நிலச்சரிவில் இந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இருவர் அடித்துச் செல்லப்பட்டனர். மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகே அந்தப் பாட்டியின் உடல் மீட்கப்பட்டது.

“அது ஒரு ஹெலிகாப்டர் தரையிறங்குவது போல இருந்தது,” என்று உபாலி சேனாரத்ன விவரித்தார். “ஆனால் அது உண்மையில் பாறைகள் மலையிலிருந்து கீழே வரும் சத்தம். அனைத்தும் நொடிகளில் நடந்தது, எங்களால் எதிர்வினையாற்ற நேரமே இல்லை. நாங்கள் முப்படையினரை அழைக்க முயன்றோம், ஆனால் பல மண்சரிவுகள் சாலைகளைத் தடுத்திருப்பதால் எங்களை அடைய முடியாது என்று அவர்கள் கூறிவிட்டனர். கயிறுகளின் உதவியுடன், கிராமத்தைச் சேர்ந்த சில இளைஞர்கள் இந்த ஊரில் உள்ளவர்களை ஒவ்வொருவராக மீட்டனர். இரத்தினபுரியிலிருந்து வந்த சிலர் இயந்திரங்கள் (backhoes) மூலம் சாலைகளிலிருந்த இடிபாடுகளை அகற்றினர். வாக்குறுதி அளித்தபடி எங்களுக்கு இன்னும் இழப்பீடு கிடைக்கவில்லை. பணம் கிடைத்தால் எங்காவது ஒரு நிலத்தை வாங்கி வீடு கட்டுவோம்,” என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

தற்காலிக முகாம்களில் வாழ்க்கை செய்தியாளர்கள் பின்னர் தற்காலிக முகாம்களாக மாற்றப்பட்டுள்ள பல பாடசாலைகளுக்குச் சென்றனர். நாரங்கல, ஜம்புகஸ்மட மற்றும் உஸ்ஸாபிட்டிய ஆகிய இடங்களைச் சேர்ந்த சுமார் 400 குடும்பங்கள் இப்போது ரிவிசந்த மத்திய கல்லூரியில் தங்கவைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

மாவட்டச் செயலக அலுவலகத்திலிருந்து நியமிக்கப்பட்ட ஊழியர்கள் ஒவ்வொரு மையத்தின் செயல்பாடுகளையும் மேற்பார்வையிடுகின்றனர். மிகப்பெரிய தற்காலிக முகாம்களில் ஒன்றாக இருப்பதால், உணவு முதல் சுகாதார வசதிகள் மற்றும் பிற தேவைகள் வரை அனைத்தும் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும். சில நேரங்களில் மக்களை நிர்வகிப்பது ஒரு சவாலாக இருந்தாலும், ஊழியர்கள் நிலைமையைக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருக்க தங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்து வருகின்றனர். செய்தியாளர்கள் இந்தப் பாடசாலைக்குச் சென்றபோது அது மதிய உணவு நேரமாக இருந்தது, மக்கள் தங்கள் உணவைப் பெற வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்தனர்.

மீட்புப் பணியில் வளர்ப்பு நாய் ‘சுது’ சுசில் குமாராவும் அவரது ஆறு பேர் கொண்ட குடும்பமும் அவர்களின் வளர்ப்பு நாயான ‘சுது’ கொடுத்த ஆரம்பகட்ட எச்சரிக்கையால் வெளியேற முடிந்தது. “டிசம்பர் 26 அன்று இரவு ஏற்பட்ட நிலச்சரிவு பற்றி எங்களுக்குத் தெரியாது, ஏனென்றால் நாங்கள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தோம். ஆனால் எங்கள் நாய் சுது வழக்கத்திற்கு மாறாக நடந்து கொண்டது. அது என் குழந்தைகளுக்கு ஏதோ சொல்ல முயல்வது போல இருந்தது. அந்த நேரத்தில் எங்களைச் சுற்றியுள்ள பல இடங்களில் நிலச்சரிவு ஏற்பட்டிருப்பதை நாங்கள் அறிந்தோம். சில மணிநேரங்களுக்குப் பிறகு எங்கள் வீட்டிற்கு முன்னால் மற்றொரு நிலச்சரிவு ஏற்பட்டது, மறு யோசனையின்றி நான் என் குடும்பத்தை அழைத்துக் கொண்டு தப்பித்தேன். இப்போது நாங்கள் இந்தத் தற்காலிக முகாமில் இருக்கிறோம், சுதுவும் எங்களுடன் இருக்கிறது. எங்கள் வீடுகளில் விரிசல்கள் இருப்பதால் எங்களால் திரும்பிச் செல்ல முடியாது. அரசாங்கம் எங்களுக்கு புதிய தங்குமிடங்களை வழங்கும் என்று நம்புகிறோம்,” என்று அவர் கூறினார்.

நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு மீட்பு நிலச்சரிவு ஏற்பட்ட உடனேயே பல குடும்பங்கள் தப்பித்தாலும், சில குடும்பங்களுக்கு அந்த அதிர்ஷ்டம் இருக்கவில்லை. டபிள்யூ. பி. விமலசேனவிற்கு தப்பிக்கும் வாய்ப்பு இருக்கவில்லை, ஏனெனில் அவருக்கு மாற்றுத்திறனாளி குழந்தை உள்ளது, அவரும் ஒரு முதுகுத்தண்டு அறுவை சிகிச்சைக்கு உட்படுத்தப்பட்டவர். அனைத்துப் பக்கங்களிலும் சிக்கிக்கொண்ட விமலசேன மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர் மேலும் சிலருடன் ஒரு தேயிலை கொட்டகைக்குள் அடைக்கலம் புகுந்து நான்கு நாட்கள் அங்கேயே தங்கியிருந்தனர்.

“பேட்டரி குறைவாக இருந்ததால் எனது மொபைல் போன் அணையப் போகும் நிலையில் இருந்தது. ஆனால் எங்களை மீட்க முடியும் என்று நான் நினைத்த ஒரு நபரின் தொடர்பு எண் என்னிடம் இருந்தது. எனவே நான் அவளை அழைத்து எங்கள் நிலைமையைப் பற்றி சொன்னேன். நாங்கள் இருக்கும் இடத்திலேயே இருக்குமாறும், விரைவில் மீட்கப்படுவோம் என்றும் அவர் எங்களிடம் கூறினார். நான்கு நாட்களாக எங்களிடம் உணவு இல்லை. நான்காம் நாள் ஒரு பாகிஸ்தான் ஹெலிகாப்டர் எங்களை மீட்க வந்தது. ஆனால் அது மிகப் பெரியதாக இருந்ததால் அவர்களால் பாதுகாப்பாகத் தரையிறங்க முடியவில்லை. பின்னர் ஒரு இந்திய ஹெலிகாப்டர் வந்து எங்களை மீட்டது. அவர்கள் எங்களை ரிவிசந்த பாடசாலை மைதானத்திற்கு அழைத்து வந்தனர், அங்கிருந்து நாங்கள் திப்பிட்டிய மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டோம். நாங்கள் 2016-ல் ஒரு நிலச்சரிவை அனுபவித்தோம், அச்சத்துடன் வாழ்ந்தோம், மீண்டும் அதே நிலையை எதிர்கொண்டோம். அரசாங்கம் எங்களை கவனித்துக் கொள்ளும் என்று நம்புகிறோம்,” என்று அவர் கூறினார்.

உடைகள் மற்றும் ஒரு மொபைல் போனுடன் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கிறோம் தம்மிகா விஜேதுங்கவும் அவரது குடும்பத்தினரும் சுமார் 45 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நாரங்கலவில் குடியேறினர். அவர்களின் வீடு ஒரு பள்ளத்தாக்கில் அமைந்திருந்ததால் 2016-ல் கூட அவர்களுக்கு நிலச்சரிவு பற்றிய பயம் இருக்கவில்லை. ஆனால் நவம்பர் 28 அன்று, அவரது வீட்டைச் சுற்றி பல நிலச்சரிவுகள் ஏற்பட்டபோது, தம்மிகா கவலைப்படத் தொடங்கினார். “என் வீடு நொடிகளில் மறைந்துவிட்டது. எங்களால் எங்கள் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. மரங்கள் வேரோடு பிடுங்கப்பட்டன, பெரிய பாறைகள் மலையிலிருந்து கீழே உருண்டு வந்தன. ஆனால் இவ்வளவு ஆபத்து இருந்தும், எங்களில் சிலர் காணாமல் போனதால் எங்களால் உடனடியாக வெளியேற முடியவில்லை. சிக்னல் இல்லாததால் எங்களால் யாரையும் அழைக்க முடியவில்லை. அதனால் நாங்கள் சிக்கிக்கொண்டோம்,” என்று நடந்த நிகழ்வுகளை அவர் நினைவு கூர்ந்தார்.

பின்னர் தம்மிகா தனது இரண்டு மகள்கள், மகன் மற்றும் கணவருடன் அம்பலகந்த நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினார். “மழை, அட்டைக்கடி மற்றும் நிலச்சரிவுகளைத் தாங்கிக்கொண்டு மெதுவாக பெரவிலவை அடைந்தோம். ஆனால் பெரவிலவில் நிலைமை இன்னும் மோசமாக இருந்தது. மக்கள் மரங்களிலிருந்து பறித்த பழங்களை மட்டுமே உண்டு வாழ்ந்தனர். நான் எனது வீட்டையும் எனது உடைமைகள் அனைத்தையும் இழந்துவிட்டேன். எங்களுக்கு வீடு, தேயிலைத் தோட்டம் அல்லது வாகனம் என எதுவும் இல்லை,” என்று அவர் கண்ணீருடன் கூறினார்.

மீள்குடியேற்றம் ஒரு பெரிய சவாலாக மாறுகிறது

 நிலச்சரிவைத் தொடர்ந்து, மாவட்டம் முழுவதும் இடம்பெயர்ந்த மக்களுக்குத் தற்காலிக தங்குமிடம் வழங்க சுமார் 169 பாதுகாப்பு மையங்கள் அமைக்கப்பட்டன. உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பதிவுகளின்படி, 33 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர், மேலும் 38 பேர் காணாமல் போயுள்ளனர். சொத்து சேதத்தைப் பொறுத்தவரை, குறைந்தது 292 வீடுகள் முழுமையாகவும், மேலும் 13,577 வீடுகள் பகுதியாகவும் சேதமடைந்துள்ளன.

பாதுகாப்பு மையங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 57 ஆகக் குறைந்திருந்தாலும், பல சவால்கள் நீடிக்கின்றன. “மீள்குடியேற்றம் ஒரு பெரிய சவாலாக மாறி வருகிறது,” என்கிறார் அரணையக்க பிரதேச செயலாளர் ஜகத் ஹேரத். “அரணையக்க, புலத்கொஹுபிட்டிய, வரகாபொல, எட்டியாந்தோட்டை மற்றும் ரம்புக்கனை உள்ளிட்ட நிலச்சரிவு அபாயம் உள்ள பகுதிகள் இயற்கை பேரிடர்களால் அதிகம் பாதிக்கப்படக்கூடியவையாக மாறி வருகின்றன. எனவே மக்கள் இந்தப் பகுதிகளில் மீண்டும் குடியேற முடியுமா என்பது குறித்து தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திடமிருந்து (NBRO) பரிந்துரைகள் தேவைப்படுகின்றன.

முழுமையாக சேதமடைந்த வீடுகளில் உள்ளவர்கள் வேறு இடங்களில் மீள்குடியேற்றப்பட வேண்டும். சுமார் 3000 வீடுகள் அபாயகரமானவை எனக் கருதப்படுகின்றன, இந்த மக்களும் இடமாற்றம் செய்யப்பட வேண்டும். கேகாலை மாவட்டத்தில் உள்ள நிலங்கள் பெரும்பாலும் மலைப்பாங்கான பகுதிகளில் அமைந்திருப்பதால், மீள்குடியேற்றத்திற்கு நிலங்களைக் கண்டுபிடிப்பதே மிகப்பெரிய சவாலாக உள்ளது. வரகாபொலவில் உள்ள மொன்ரோவியா தோட்டம் போன்ற ஒரு இடத்தில் நிலச்சரிவு ஏற்படும் என்று நாங்கள் நினைக்கவே இல்லை. அங்கு சுமார் 20 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

சில நிலச்சரிவுகள் எதிர்பாராத இடங்களில் ஏற்பட்டன. வீடுகளை வழங்குவதன் மூலமோ அல்லது மக்கள் வீடு வாங்குவதற்கு பணம் வழங்குவதன் மூலமோ மீள்குடியேற்றத்தை விரைவாக முன்னெடுக்குமாறு ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க எங்களுக்கு அறிவுறுத்தியுள்ளார். எனவே மக்களின் தேவைகளை ஆராய்ந்து, அவர்களின் வாழ்க்கையை மிக விரைவில் இயல்பு நிலைக்குக் கொண்டு வருவோம்,” என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

daily mirror