INDIA TODAY
சரியாக 21 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இன்று, டிசம்பர் 26, 2004 அன்று, வரலாற்றின் மிக மோசமான இயற்கை பேரழிவுகளில் ஒன்று அரங்கேறியது. இந்தோனேசியாவின் சுமத்ரா தீவுக்கு அப்பால் ஏற்பட்ட ஒரு பிரம்மாண்டமான கடலடி நிலநடுக்கம், இந்தியப் பெருங்கடல் சுனாமியைத் தூண்டியது. இது 14 நாடுகளில் 2,27,000-க்கும் அதிகமான உயிர்களைப் பலிவாங்கியது.
“பாக்சிங் டே சுனாமி” (Boxing Day Tsunami) என்று அழைக்கப்படும் இது, இயற்கையின் சீற்றத்திற்கும், மனிதகுலத்தின் தயார்நிலை குறைபாட்டிற்கும் ஒரு தெளிவான நினைவூட்டலாக இன்றும் உள்ளது. அமைதியாக இருந்த அந்த நிலத்தடிப் பிளவு கோட்டில் (fault line) பல தசாப்தங்களாக சேர்ந்த அழுத்தம், 21 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திடீரென ஒரு கடுமையான உடைப்பாக வெளிப்பட்டது.
மொத்தத்தில், பல நாடுகளில் 2,27,000-க்கும் மேற்பட்ட உயிர்கள் பறிபோயின. (புகைப்படம்: ராய்ட்டர்ஸ்).
இந்த கொடிய பேரழிவைத் தூண்டியது எது?
உள்ளூர் நேரப்படி காலை 7:59 மணிக்கு, 9.1 – 9.3 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது. இது வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்பட்ட மூன்றாவது வலிமையான நிலநடுக்கமாகும். இது இந்திய புவித்தட்டு (Indian Plate), பர்மா புவித்தட்டிற்கு அடியில் அமிழ்ந்த பகுதியில் இருக்கும் “சுண்டா மெகாத்ரஸ்ட்” (Sunda megathrust) பிளவின் 1,300 கி.மீ நீளப் பகுதியை உடைத்தது.
கடல் தளம் திடீரென பல மீட்டர் உயர்ந்தது, இதனால் 30 கன கிலோமீட்டர் நீர் இடம்பெயர்ந்து, 30 மீட்டர் (100 அடி) உயரம் வரை அலைகளை உருவாக்கியது. இந்த அலைகள் ஒரு ஜெட் விமானத்தின் வேகத்தில், மணிக்கு 800 கி.மீ வேகத்தில் கடல் கடந்து பாய்ந்தன.
இந்த நிலநடுக்கத்தின் மையம் சுமத்ராவின் ஆச்சே மாகாணத்திற்கு மேற்கே 150 கி.மீ தொலைவில், கடற்பரப்பிற்கு 30 கி.மீ ஆழத்தில் அமைந்திருந்தது. இதிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட ஆற்றல் 23,000 ஹிரோஷிமா அணு குண்டுகளுக்குச் சமமானது. இதன் அதிர்வுகள் வங்கதேசம் மற்றும் மாலத்தீவு வரை உணரப்பட்டன.
சில நிமிடங்களிலேயே, ராட்சத நீர் சுவர்கள் ஆச்சே மாகாணத்தைத் தாக்கி, அங்கு மட்டுமே 1,67,000-க்கும் அதிகமானோரைக் கொன்றன. சில மணிநேரங்களுக்குப் பிறகு, அவை இலங்கையைத் தாக்கின, அங்கு 35,000 பேர் உயிரிழந்ததாகப் பதிவானது. இந்தியாவில் 10,749 பேர் உயிரிழந்தனர் (பெரும்பாலும் தமிழ்நாட்டில்), மற்றும் தாய்லாந்தில் 8,000 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.
அழிவுகரமான தொடர் விளைவுகளும் பாடங்களும்
பசிபிக் பெருங்கடலைப் போலல்லாமல், அப்போது இந்தியப் பெருங்கடலில் எச்சரிக்கை அமைப்புகள் எதுவும் இருக்கவில்லை. கடல் பின்வாங்கியது மக்களை கடற்கரைக்கு ஈர்த்தது, ஆனால் அடுத்த சில நிமிடங்களில் அலைகள் அரக்கர்களாக உருவெடுத்து கிராமங்கள், சுற்றுலா விடுதிகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்புகளை அழித்தன.
பண்டா ஆச்சேவில், 51 மீட்டர் உயர அலை அந்த நகரத்தையே துடைத்தெறிந்தது. சுற்றுச்சூழல் சீர்கேட்டிற்கு மத்தியில் இலங்கையின் சுற்றுலா கடற்கரைகள் கடல் சீற்றத்தை எதிர்கொண்டன. 1.7 மில்லியனுக்கும் அதிகமானோர் வீடுகளை இழந்தனர், மேலும் பொருளாதார இழப்புகள் பில்லியன் கணக்கில் இருந்தன.
இந்த பேரழிவின் விளைவாக, உலகளாவிய சுனாமி எச்சரிக்கை அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. இது 2011 ஜப்பான் டோஹோகு நிகழ்வின் போது எண்ணற்ற உயிர்களைக் காக்க உதவியது.
தற்போது இந்தியப் பெருங்கடல் அமைப்புகள் நிலநடுக்கங்களை உடனுக்குடன் கண்டறிந்து, சைரன்கள் மற்றும் செயலிகள் மூலம் எச்சரிக்கை செய்கின்றன. இருப்பினும், சவால்கள் தொடர்கின்றன: சில நிமிடங்களில் கரையைத் தாக்கும் உள்ளூர் சுனாமிகளுக்கு செங்குத்தான வெளியேற்ற வழிகளும் (vertical evacuations) சமூகப் பயிற்சிகளும் அவசியமாகின்றன.
நிகழ்நேர நில அதிர்வு மற்றும் கடல் மட்ட கண்காணிப்பு, வேகமான தரவுப் பகிர்வு மற்றும் கடலோர சமூகங்களுடனான தெளிவான தகவல் தொடர்பு ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை விஞ்ஞானிகள் கற்றுக்கொண்டனர்.
பொதுமக்களின் விழிப்புணர்வு உயிர்களைக் காப்பாற்றும் என்பதையும் இது எடுத்துக்காட்டியது: கடல் திடீரென பின்வாங்குவது போன்ற இயற்கையான எச்சரிக்கை அறிகுறிகளை மக்கள் அடையாளம் கண்ட இடங்களில், உயிரிழப்புகள் குறைவாக இருந்தன. கடலோரத் திட்டமிடல், நெகிழ்வான உள்கட்டமைப்பு, அலையாத்திக் காடுகள் (Mangrove) பாதுகாப்பு மற்றும் வழக்கமான வெளியேற்றப் பயிற்சிகள் ஆகியவை தொழில்நுட்பத்தைப் போலவே முக்கியம் என்பதை அரசாங்கங்கள் உணர்ந்தன.
2025-ஆம் ஆண்டில், பனிப்பாறைகள் உருகுவதால் ஏற்படும் கடல் மட்ட உயர்வு மற்றும் தீவிர நிலநடுக்கங்கள் அபாயத்தை அதிகரிக்கின்றன. இந்தியாவின் கடலோர மாநிலங்கள் ஆண்டுதோறும் மாதிரிப் பயிற்சிகளை (mock drills) நடத்துகின்றன, ஆனால் அலையாத்திக் காடுகளை மீட்டெடுக்கவும், வலுவான உள்கட்டமைப்புகளை உருவாக்கவும் நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
உயிர் பிழைத்தவர்கள் இந்த சோகமான ஆண்டு நிறைவை நினைவுகூரும் வேளையில், 2004 பேரழிவு நமக்குக் கற்பிக்கும் பாடம் விழிப்புணர்வு: தொழில்நுட்பம் முன்னேறினாலும், அலட்சியம் உயிருக்கு ஆபத்தானது
