இலங்கை அரச படைகளால் தமிழர்களுக்கு எதிராக முன்னெடுக்கப்பட்ட பரவலான பாலியல் வன்முறை-இலங்கையின் தண்டனை விலக்கு குறித்த ஐநா அறிக்கை

ஜனவரி 13, 2026

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் அலுவலகம் (OHCHR) வெளியிட்டுள்ள புதிய அறிக்கை, இலங்கை அரச படைகளால் தமிழர்களுக்கு எதிராக முன்னெடுக்கப்பட்ட பரவலான மற்றும்  பாலியல் வன்முறைகளையும், பல தசாப்தங்களாகத் தொடரும் தண்டனை விலக்கையும் (Impunity) அம்பலப்படுத்தியுள்ளது. இது தமிழ் சமூகத்திற்கு நீதியை மறுப்பதோடு அவர்களின் வாழ்வைச் சிதைப்பதாக அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

“நாங்கள் அனைத்தையும் இழந்தோம் – நீதிக்கான நம்பிக்கையை கூட: இலங்கையில் மோதல் கால பாலியல் வன்முறைகளுக்கான பொறுப்புக்கூறல்” என்ற தலைப்பிலான இந்த அறிக்கை, ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலான ஐநா விசாரணைகள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வாக்குமூலங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆயுத மோதலின் போதும் அதன் பின்னரும், சித்திரவதை, அச்சுறுத்தல் மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாட்டிற்கான ஒரு திட்டமிட்ட கருவியாக இலங்கை அரசால் பாலியல் வன்முறை எவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதை இது ஆவணப்படுத்துகிறது.

முறையான மற்றும் நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்ட வன்முறை

இவை தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சம்பவங்கள் அல்ல, மாறாக ஒரு “பரவலான மற்றும்  முன்னுதாரணத்தின்” ஒரு பகுதி என்று ஐநா முடிவு செய்துள்ளது. தகவல்களைப் பெறுவதற்கும், மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்டவும், தனிநபர்கள் மற்றும் சமூகங்களை அச்சுறுத்தவும், அவமானத்தின் மூலம் ஒரு பயங்கரமான சூழலை உருவாக்கவும் இந்த வன்முறைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. இத்தகைய மீறல்கள் நிறுவன ரீதியாக ஊக்குவிக்கப்பட்டன என்று அறிக்கை கூறுகிறது.

இந்தக் குற்றங்கள் விரிவாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட போதிலும், அடுத்தடுத்து வந்த இலங்கை அரசாங்கங்கள் குற்றவாளிகளை விசாரணை செய்யவோ அல்லது தண்டிக்கவோ தவறிவிட்டன. உத்தியோகபூர்வமாக இக்குற்றங்களை மறுப்பதும், அதன் வீரியத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதும், தண்டனை விலக்கு கலாச்சாரத்தை வலுப்படுத்தியுள்ளது. இதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதியோ, இழப்பீடோ அல்லது முறையான அங்கீகாரமோ கிடைக்கவில்லை.

சர்வதேச சட்ட மீறல்கள்

சர்வதேச மனித உரிமைகள் சட்டம் (IHRL), சர்வதேச மனிதாபிமான சட்டம் (IHL) மற்றும் சர்வதேச குற்றவியல் சட்டம் (ICL) ஆகிய சட்டங்களின் கீழ் பாலியல் வன்முறை தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. இது சர்வதேச சட்டத்தின் கடுமையான மீறலாகும். இது போர்க்குற்றங்கள், மனிதநேயத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் அல்லது இனப்படுகொலைக்கு இணையானதாக இருக்கலாம் என்று அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

தமிழ் தாயகத்தில் தொடரும் அச்சம்

பாதிக்கப்பட்ட தமிழர்கள் இன்றும் அதிர்ச்சி, அவமானம் மற்றும் பயத்தை அனுபவித்து வருகின்றனர். தமிழ் தாயகத்தில் தொடரும் இராணுவமயமாக்கல் இந்த நிலையை மேலும் மோசமாக்குகிறது. சிவிலியன் பகுதிகளில் இன்றும் இருக்கும் இராணுவ முகாம்களும் நினைவுச் சின்னங்களும், தங்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகளை நினைவுபடுத்துகின்றனவே தவிர, நீதியை அல்ல என்று ஒரு பாதிக்கப்பட்டவர் தெரிவித்துள்ளார்.

குற்றவாளிகள் மற்றும் இலக்குகள்

இலங்கை இராணுவம், கடற்படை, விமானப்படை, குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்களம் (CID), பயங்கரவாத விசாரணைப் பிரிவு (TID), விசேட அதிரடிப்படை (STF) மற்றும் ஈபிடிபி (EPDP) போன்ற துணை இராணுவக் குழுக்களால் இந்த வன்முறைகள் நிகழ்த்தப்பட்டன. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அவர்களின் தமிழ் அடையாளத்திற்காகவே அல்லது தமிழ் எதிர்ப்புப் போராட்டங்களுடன் தொடர்புடையவர்கள் என்ற சந்தேகத்தின் பேரிலேயே குறிவைக்கப்பட்டனர்.

உறுப்புகளைச் சிதைத்தல், பொதுவெளியில் அவமானப்படுத்துதல் போன்ற கொடூரங்கள் தமிழ் சமூகத்தின் கண்ணியத்தை அழிப்பதற்கும், முழுத் தமிழ் தேசத்தையும் பயங்கரத்திற்குள்ளாக்கி அவர்களின் சமூகக் கட்டமைப்பைச் சிதைப்பதற்கும் திட்டமிடப்பட்டதாக பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நம்புகின்றனர்.

அதிர்ச்சியூட்டும் வாக்குமூலங்கள்

• ஒரு பாதிக்கப்பட்டவர்: “ஆண்களின் பிறப்புறுப்புகளை வெட்டி —-.”

• முன்னாள் போராளி: “பெண் போராளிகள் ஏற்கனவே கொல்லப்பட்டிருந்தனர். அவர்களின்–

• ஒரு பெண்: “நான் ஒரு மனிதராகவோ அல்லது பெண்ணாகவோ நடத்தப்படவில்லை – ஒரு மிருகத்தை விட மோசமாக நடத்தப்பட்டேன்.”

நீதித்துறையின் தோல்வி

இலங்கையின் உள்நாட்டு நீதி அமைப்பு பாரிய தோல்வியடைந்துள்ளது. பொலிஸாரால் அவமதிக்கப்படுவதாகவும், முறைப்பாடு செய்ய வேண்டாம் என அழுத்தங்கள் கொடுக்கப்படுவதாகவும், நீதிமன்றங்களில் மொழித் தடையால் பாதிக்கப்படுவதாகவும் தமிழர்கள் கூறியுள்ளனர். ஒரு வழக்கில், கிழிந்த உள்ளாடைகளை பகிரங்கமாக காட்டச் சொன்னது “தன்னை மீண்டும் வன்புணர்வு செய்வதற்கு சமம்” என்று ஒரு பெண் விவரித்துள்ளார்.

பாதுகாப்புப் படையினர் சம்பந்தப்பட்ட வழக்குகளில் தண்டனை வழங்கப்படுவது மிகவும் அரிது. குமாரபுரம் மற்றும் விசுவமடு போன்ற வழக்குகளில் வழங்கப்பட்ட தண்டனைகளும் பின்னர் மேல்முறையீட்டில் ரத்து செய்யப்பட்டன. சட்டமா அதிபரின் எல்லையற்ற அதிகாரம் காரணமாக அரசியல் ரீதியாக உணர்வுப்பூர்வமான வழக்குகள் கைவிடப்படுகின்றன.

ஐநாவின் அழைப்பு

மோதல் முடிந்து 16 ஆண்டுகள் ஆகியும், பாதிக்கப்பட்ட எவருக்கும் இழப்பீடோ அல்லது மறுவாழ்வோ கிடைக்கவில்லை. தற்போதைய அரசாங்கம் நீதி மறுசீரமைப்பு குறித்து வாக்குறுதி அளித்தாலும், நடைமுறையில் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை. எனவே, சர்வதேச சமூகம் வெறுமனே கவலைப்படுவதோடு நிற்காமல், சர்வதேச அதிகார வரம்பை (Universal Jurisdiction) பயன்படுத்தி பொறுப்புக்கூறலை உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று ஐநா வலியுறுத்தியுள்ளது.