பாடப்புத்தகத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு கவனக்குறைவு எவ்வாறு முழுமையான அரசியல் காட்சியாக மாறியுள்ளது என்பதையும், அச்சத்தை விதைப்பதன் மூலம் கல்விக் கொள்கைகள் எவ்வளவு விரைவாக திசைதிருப்பப்படலாம் என்பதையும் தற்போதைய சர்ச்சை வெளிப்படுத்துகிறது. இலங்கையின் எதிர்க்கட்சிகளின் ஆயுதக் களஞ்சியத்தில் ‘குயர் பெயிட்டிங்’ (LGBTQIA+ அடையாளங்கள் குறித்த அச்சத்தைத் தூண்டி அரசியல் லாபம் தேடுதல்) என்பது மிகக் கூர்மையான கருவியாக மாறியுள்ளது.
ஆறாம் வகுப்பு ஆங்கிலப் பாடப்புத்தகத்தில் “நண்பர்களைக் கண்டறிதல்” (finding friends) என்ற பாடத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருந்த ஒரு இணையதள இணைப்பு (hyperlink), ஆபாசமான உள்ளடக்கங்களைக் கொண்ட ஒரு தளத்திற்கு இட்டுச் சென்றதை அடுத்து இந்த சர்ச்சை வெடித்தது. அந்தப் பாடப்புத்தகங்கள் அச்சிடப்பட்டிருந்தாலும், அவை இன்னும் மாணவர்களைச் சென்றடையவில்லை.
இந்தத் தவறு கண்டறியப்பட்டவுடன், நிறுவன ரீதியான நடவடிக்கைகள் விரைவாக எடுக்கப்பட்டன: கல்வி அமைச்சு உள்வாரி விசாரணை ஒன்றைத் தொடங்கியது; இது திட்டமிட்ட சதிச் செயலா என பொலிஸார் விசாரணையைத் தொடங்கினர்; மேலும் விசாரணைகள் முடியும் வரை தேசிய கல்வி நிறுவனத்தின் (NIE) தலைவர் பதவியிலிருந்து விலகக் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார்.
பிரதமர் ஹரிணி அமரசூரிய இது குறித்து பகிரங்கமாக விளக்கமளித்ததுடன், தவறு நடந்திருப்பதை ஒப்புக்கொண்டு, அது மீண்டும் நிகழாமல் இருக்க எடுக்கப்பட்டுள்ள சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளையும் விளக்கினார். அரசாங்கத்தின் தரப்பில் இந்த எதிர்வினை வெளிப்படையானதாக இருந்தது.
இருப்பினும், எதிர்க்கட்சிகளின் எதிர்வினை கல்வித் தரம் அல்லது நிர்வாகப் பொறுப்புக்கூறல் குறித்த ஆரோக்கியமான விவாதமாக அமையவில்லை. மாறாக, இந்தச் சீர்திருத்தங்களை “ஒரே பாலின உறவுகளை ஊக்குவிக்கும்” ஒரு மறைமுகத் திட்டம் என அவர்கள் சித்தரிக்கத் தொடங்கினர். இதன் மூலம், ஒரு தொழில்நுட்பத் தவறை உணர்ச்சிகரமான கலாச்சாரப் போராக மாற்றி, பிரதமருக்கு எதிராக தனிப்பட்ட ரீதியிலான தாக்குதல்களை முன்னெடுத்தனர்.
இந்தத் தந்திரம் தற்செயலானது அல்ல. ‘குயர் பெயிட்டிங்’ என்பது பழமைவாத உணர்வுகளைத் தூண்டிவிட்டு, முக்கியமான கொள்கை விவாதங்களிலிருந்து கவனத்தைத் திசைதிருப்பவும், சீர்திருத்தவாதிகளை “பாரம்பரிய விழுமியங்களுக்கு” அச்சுறுத்தலாகக் காட்டவும் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு அரசியல் குறுக்குவழியாகும்.
சமகி ஜன பலவேகய (SJB) மற்றும் இலங்கை பொதுஜன பெரமுன (SLPP) ஆகிய இரு கட்சிகளுமே இந்த விவாதத்தை முன்னெடுத்துள்ளன. சில தீவிரவாதக் குழுக்கள் போராட்டங்களை ஒருங்கிணைத்து இந்தத் தாக்குதல்களை மேலும் தீவிரப்படுத்தின. அதேநேரம், இலங்கைத் தமிழ் அரசுக் கட்சி (ITAK) இந்த எதிர்ப்பில் இணைய மறுத்து, சீர்திருத்தச் செயல்முறையைச் சீரமைக்கும் பிரதமரின் முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளித்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஊடக வல்லுநர்களின் கருத்துப்படி, தொலைக்காட்சி விவாதங்கள் மற்றும் சமூக ஊடகப் பதிவுகளில் பயன்படுத்தப்படும் மொழியானது, சில அரசியல்வாதிகள் மற்றும் மதத் தலைவர்களின் கருத்துக்களை அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது. இது தன்னிச்சையான கோபத்தை விடவும், திட்டமிடப்பட்ட ஒரு பரப்புரையாகவே தெரிகிறது.
இதற்கிடையில், கல்வி நிபுணர்கள் இந்தச் சீர்திருத்தங்களின் திசையை ஆதரிக்கின்றனர். ஆனால், அமலாக்கத்திற்கு முன் பரந்த ஆலோசனைகள் நடத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அரசாங்கம் இந்த விமர்சனத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ஆறாம் வகுப்புக்கான பாடத்திட்ட மாற்றத்தை 2027 வரை ஒத்திவைத்துள்ளது. இருப்பினும், கல்விச் சீர்திருத்தத்தையும் “ஒரே பாலின உறவு ஊக்குவிப்பையும்” ஒன்றாக இணைத்துப் பேசுவது முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கும் ஒரு குறுகிய முயற்சி என்று நிபுணர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP) தேர்தலுக்கு முன்னும் பின்னும் அறிவித்த கொள்கை விளக்கமே எதிர்க்கட்சிகளின் இந்த வெறுப்புப் பிரச்சாரத்திற்குத் தீனி போட்டுள்ளது. அதாவது, நவீன உலகிற்கு ஏற்ப இலங்கையின் தண்டனைச் சட்டக் கோவையில் (Penal Code) மாற்றங்களைச் செய்து, பரஸ்பர சம்மதத்துடன் கூடிய ஒரே பாலின உறவுகளைக் குற்றமற்றதாக மாற்றுவோம் என்ற அவர்களது வாக்குறுதியையே எதிர்க்கட்சிகள் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
இந்தச் சூழலில், பிரதமர் கண்டிக்குச் சென்று பௌத்த மதத் தலைவர்களைச் சந்தித்து, சீர்திருத்தங்களின் தற்போதைய நிலை குறித்து விளக்கமளித்துள்ளார். இந்தச் சந்திப்பு நேர்மறையாக அமைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
பிரதமருக்கு எதிராகக் கொண்டுவர முன்மொழியப்பட்டுள்ள நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் என்பது, நாடாளுமன்றப் பலத்தை நிரூபிப்பதை விடவும், ஒரு காட்சி ஊடக மேடையை உருவாக்குவதையே நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது போன்ற பகிரங்க விவாதங்கள், எதிர்க்கட்சிகளின் குற்றச்சாட்டுகளில் உள்ள பொய்களையும் அவர்களின் அரசியல் சந்தர்ப்பவாதத்தையும் அம்பலப்படுத்தும் என்று அரசாங்கம் நம்புகிறது.
கொள்கைகளைச் சிதைப்பதற்கும் தலைவர்களை இழிவுபடுத்துவதற்கும் பாலியல் அடையாளங்கள் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்படும்போது, அந்தப் பாகுபாடு என்பது ஒரு சமூகப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது ஒரு கணக்கிடப்பட்ட அரசியல் கருவியாகும். மக்கள் இந்தச் சத்தங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள அரசியலைப் புரிந்து கொள்கிறார்களா என்பதே உண்மையான சோதனையாக இருக்கும்.
Isuru Parakrama
