2026-ஆம் ஆண்டிற்குள் இலங்கை நுழையும் வேளையில், நாடு சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) இலக்குகள் மற்றும் நெருக்கடி மேலாண்மை ஆகிய குறுகிய பார்வைகளில் இருந்து விலகி, உண்மையான பொருளாதாரத்தை மையப்படுத்திய ஒரு முழுமையான வளர்ச்சித் திட்டத்தை நோக்கி அவசரமாக நகர வேண்டும்.என வெரிட்டே ரிசேர்ச் நிறுவனத்தின் நிறைவேற்று பணிப்பாளர் நிசான் டிமெல் தெரிவித்துள்ளார்
வெரிட்டே ரிசர்ச் (Verité Research) நிறுவனத்தின் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் டாக்டர் நிஷான் டி மெல், IMF திட்டம் சில பொருளாதாரக் குறிகாட்டிகளை நிலைப்படுத்தியிருந்தாலும், அது ஒரு “குறுகிய பார்வையை” (tunnel vision) உருவாக்கியுள்ளதாகவும், இது பொதுமக்களின் வீழ்ச்சியடைந்து வரும் வாழ்க்கைத்தரத்தை மறைத்துவிடுவதாகவும் வலியுறுத்தினார்.
சமீபத்தில் ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் உரையாற்றிய டாக்டர் டி மெல், தற்போதைய பொருளாதார திட்டம் ஒரு நெருக்கடிக்கான மட்டுப்படுத்தப்பட்ட தீர்வாக வடிவமைக்கப்பட்டதே தவிர, தேசிய வளர்ச்சிக்கான விரிவான உத்தியாக அல்ல என்று வாதிட்டார்.
பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையும் தரைமட்ட யதார்த்தமும் பேரியல் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை (Macroeconomic stability) என்ற கதையாடலுக்கும், குடிமக்கள் எதிர்கொள்ளும் தரைமட்ட யதார்த்தத்திற்கும் இடையே வளர்ந்து வரும் இடைவெளி உள்ளது. வருவாய் மற்றும் ஆரம்ப இருப்பு (primary balance) போன்ற நிதி இலக்குகள் எட்டப்பட்டாலும், மனித நலனைத் தீர்மானிக்கும் வறுமை, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் உண்மையான ஊதியம் போன்ற குறிகாட்டிகள் பிராந்தியத்திலேயே மிகவும் மோசமான நிலையில் உள்ளதாக டாக்டர் டி மெல் சுட்டிக்காட்டினார்.
நெருக்கடியின் போது இலங்கையின் வறுமை விகிதம் 13 சதவீத புள்ளிகளால் அதிகரித்துள்ளது. கடந்த தசாப்தத்தில் கடன் நெருக்கடியைச் சந்தித்த நாடுகளில், மொசாம்பிக்கிற்கு அடுத்தபடியாக பதிவான இரண்டாவது மிக உயர்ந்த அதிகரிப்பு இதுவாகும்.
“உங்களுக்கு குறுகிய பார்வை இருந்தால், வருவாயை அதிகரிப்பது போன்ற சில குறிகாட்டிகளில் வெற்றி பெற்றுள்ளதால் எல்லாம் சரியாக இருப்பதாக நாம் நினைக்கலாம். ஆனால் இவை இலக்கை அடைவதற்கான வழிகள் மட்டுமே; இவை இலக்குகள் அல்ல. மக்கள் சிறப்பான நிலையில் வாழும் ஒரு சமூகத்தையே நாம் உண்மையில் விரும்புகிறோம். நாட்டைச் சரிசெய்வதற்குப் பதிலாக, நெருக்கடியைத் தீர்ப்பதில் மட்டும் கவனம் செலுத்துவதால், வழிகளே முடிவுகளை விழுங்கிவிடும் அபாயம் உள்ளது,” என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.
உண்மையான பொருளாதாரத்தில் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் உண்மையான ஊதியங்கள் கடந்த கால அளவை விட 10 முதல் 20 சதவீதம் குறைவாகவே உள்ளன, அதே நேரத்தில் வேலைவாய்ப்பு புள்ளிவிவரங்கள் 20 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவு வரலாற்றுச் சரிவை எட்டியுள்ளன. வட்டி விகிதங்களை 30 சதவீதமாக உயர்த்திய “பேரழிவுகரமான” முடிவே இதற்கு ஒரு காரணம் என்று அவர் கூறினார், இது பெருமளவிலான வணிகங்களை மூடக் கட்டாயப்படுத்தியதுடன் உண்மையான பொருளாதாரத்தை அடிப்படை ரீதியாக சேதப்படுத்தியது.
பொருளாதார மீட்சியின் சமமற்ற தன்மையை அவர் விளக்கினார்: அடித்தட்டு மக்கள் நசுக்கப்பட்ட நிலையில், பெரும் சேமிப்பு மற்றும் சொத்துக்களைக் கொண்டவர்கள் உயர் வட்டி காலத்தில் தங்கள் செல்வத்தை அதிகரித்துக்கொண்டனர். இது ஏழைகள் மேலும் பின்தங்க, பணக்காரர்கள் வேகமாக மீட்சியடையும் ஒரு இரட்டை நிலையை உருவாக்கியுள்ளது.
மத்திய வங்கியின் பணவீக்க இலக்கு மத்திய வங்கியின் பணவீக்க இலக்கு நிர்ணயம் குறித்தும் டாக்டர் டி மெல் தீவிர கவலைகளை எழுப்பினார். புதிய மத்திய வங்கிச் சட்டம் 5 சதவீத பணவீக்க இலக்கை கட்டாயமாக்கிய போதிலும், கடந்த ஆறு முதல் ஏழு காலாண்டுகளாக மத்திய வங்கி இந்த இலக்கை எட்டத் தவறியுள்ளது. இந்தத் தோல்விகளுக்கு நாடாளுமன்றத்தில் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும் என்ற சட்டம் இருந்தபோதிலும், தற்போதைய அமைப்பு அர்த்தமுள்ள திருத்த நடவடிக்கைகளைக் கோரும் முதிர்ச்சியைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்று அவர் விளக்கினார்.
ஊழல் ஒழிப்பு மற்றும் தொழில்முறைத் திறன் அரசாங்கத்தின் ஊழல் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைக்கு அடுத்தபடியாக “புரொம்பெட்டன்சி” (Prompetency – தொழில்முறைத் திறன் மற்றும் தார்மீகத் தகுதி ஆகியவற்றுடன் கூடிய செயல்முறை) அவசியமானது என அவர் அறிமுகப்படுத்தினார். ஊழலைத் தண்டிப்பது அவசியமான ஒரு தடுப்பு நடவடிக்கை என்றாலும், அது திறமையான நிர்வாகத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்காது. சமீபத்திய ‘டிட்வா’ (Ditwah) சூறாவளி போன்ற எதிர்கால வெளிச்சத்த அதிர்ச்சிகளைத் தாங்குவதற்கு, தனியார் வங்கித் துறையைப் போலவே மாநில அதிகாரத்துவமும் தொழில்முறை இடர் மேலாண்மையை நோக்கி நகர வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.
டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் மற்றும் 2026-க்கான அழைப்பு இலங்கையின் இணைய ஊடுருவல் (Internet penetration) 51 சதவீதமாக இருப்பது ஆபத்தானது என்று அவர் எச்சரித்தார். இது இந்தியாவின் 56 சதவீதத்தை விடவும், பிற போட்டியாளர்களின் 70-90 சதவீதத்தை விடவும் குறைவாக உள்ளது. நவீன காலத்தில், டிஜிட்டல் வசதி இல்லாமை வறுமை மற்றும் சமத்துவமின்மையின் முக்கிய காரணியாக மாறி வருகிறது.
எனவே, 2026-ஆம் ஆண்டில் வெளிப்புற நெருக்கடி மேலாண்மை தீர்வுகளை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், உள்ளூர் அபிலாஷைகள் மற்றும் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளால் (SDGs) இயக்கப்படும் ஒரு “வளர்ச்சித் திட்டத்தை” (Developmental Program) நோக்கி இலங்கை நகர வேண்டும் என்று கூறி தனது உரையை முடித்தார்.
