தற்போதைய புவிசார் அரசியல் போட்டிகளுக்கு மத்தியில் ஏற்படும் பாதிப்புகளைக் குறைக்கும் நோக்கில், இலங்கை இந்தியாவுடனான வர்த்தகத்தை அதிகரிக்க வேண்டும் என்று ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கியின் (ADB) முன்னாள் ஆராய்ச்சி நிபுணர் ஒருவர் தெரிவித்துள்ளார்.
இலங்கை மற்றும் இந்தியா ஆகிய நாடுகள் தங்களுக்கு இடையேயான 1998-ஆம் ஆண்டு சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை (FTA) ஒரு விரிவான “முழுமையான” ஒப்பந்தமாக மேம்படுத்த நீண்டகாலமாக முயற்சித்து வருகின்றன. CEPA மற்றும் ETCA ஆகிய இரண்டு முக்கிய ஒப்பந்தங்களுக்கான தொழில்நுட்பப் பேச்சுவார்த்தைகள் நிறைவடைந்த போதிலும், இலங்கைக்குள் ஏற்பட்ட கடும் அரசியல் எதிர்ப்பு மற்றும் உள்நாட்டு அழுத்தம் காரணமாக அவை கையெழுத்திடப்படவில்லை.
ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கி நிறுவனத்தின் (ADBI) முன்னாள் ஆராய்ச்சி பணிப்பாளர் கணேசன் விக்னராஜா கூறுகையில், இந்தியாவுடன் தற்போதுள்ள சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை (FTA) மேம்படுத்துவது மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது என்றார்.
“இலங்கையைப் பொறுத்தவரை, வர்த்தகத் திசைதிருப்பல் (Trade diversion) ஏற்படும் அபாயம் இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன்,” என்று கடந்த வாரம் கொழும்பில் நடைபெற்ற மன்றம் ஒன்றில் விக்னராஜா தெரிவித்தார்.
தரவுகளின்படி, 2025-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவுக்கான இலங்கையின் சரக்கு ஏற்றுமதி 1.04 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக இருந்தது. இந்தோ-லங்கா சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் கீழ் உள்ள பொருட்கள், இறக்குமதியை விட ஏற்றுமதியையே தொடர்ச்சியாக அதிக அளவில் ஈட்டி வருகின்றன.
இந்திய சந்தையுடன் இலங்கை இன்னும் அதிகமாக ஒருங்கிணைந்து, அதன் பலன்களைப் பெற வேண்டியதன் அவசியத்தை விக்னராஜா வலியுறுத்தினார். தற்போதைய உறவை விட இதை ஒரு மூலோபாய ரீதியிலான (Strategic) உறவாக மாற்ற வேண்டும் என்று அவர் அழைப்பு விடுத்தார்.
“நாம் இந்தியாவை ஒரு மூலோபாய நோக்கில் பார்க்க வேண்டும். பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு கையெழுத்திடப்பட்ட மிகக் குறைந்த அளவிலான வர்த்தக ஒப்பந்தம் மட்டுமே நம்மிடம் உள்ளது. முதலீட்டு ஒப்பந்தம் குறித்த விவாதங்கள் முன்னதாக இருந்தன. இவற்றை நாம் மிக விரைவாகச் செய்து முடிப்பது நல்லது,” என்று அவர் கூறினார்.
CEPA மற்றும் ETCA பின்னணி: விரிவான பொருளாதார பங்களிப்பு ஒப்பந்தம் (CEPA) என்பது 2005 முதல் 2008 வரை பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டது. இது வெறும் “பொருட்கள்” வர்த்தகத்தைத் தாண்டி சேவைகள், முதலீடுகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப பரிமாற்றம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் அடுத்தகட்ட வளர்ச்சியாகக் கருதப்பட்டது.
இருப்பினும், இலங்கையின் சிறிய சந்தையை இந்திய நிபுணர்களும் மலிவான உழைப்பும் ஆக்கிரமித்துவிடும் என்றும், இது உள்ளூர் வேலைவாய்ப்பின்மைக்கு வழிவகுக்கும் என்றும் மருத்துவர்கள், பொறியாளர்கள், வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் உள்ளூர் வர்த்தக சபைகள் அச்சம் தெரிவித்தன. 2008-ல், அப்போதைய மஹிந்த ராஜபக்ச அரசாங்கம், தேசிய இறையாண்மைக்கு இது அச்சுறுத்தல் என்று கருதிய தேசியவாத அரசியல் கூட்டாளிகளிடமிருந்து கடும் விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது.
தற்போதைய சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் கீழ் கூட, அதிக வர்த்தகம் நடப்பதைத் தடுக்கும் பல தடைகள் இருப்பதாகவும், மேலும் தாராளமயமாக்கலுக்கு இன்னும் பல வாய்ப்புகள் உள்ளதாகவும் விக்னராஜா சுட்டிக்காட்டினார்.
“பழைய வர்த்தக ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட விதத்தில் நாம் இந்தியாவில் என்ன செய்ய முடியும்? ஆடைகள் மீதான ஒதுக்கீடு (Quota) போன்ற பல விதிவிலக்குகள் உள்ளன. இந்தியாவுக்குச் செல்லக்கூடிய நமது முதன்மை விவசாயப் பொருட்களைப் பாதிக்கும் பல விதிமுறைகள் உள்ளன,” என்று அவர் கூறினார்.
“குறைவான கட்டுப்பாடுகள் உள்ள சேவைத் துறைகளில் கவனம் செலுத்தலாம் என்று நான் நினைக்கிறேன். உதாரணமாக, இந்தியாவின் கிஃப்ட் சிட்டியில் (GIFT City) நமது நிறுவனங்கள் அவர்களுடன் இணைந்து செயல்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளன. மேலும், இந்தியர்களுடன் நாம் இன்னும் அதிகமாகப் பேச வேண்டும். இலங்கையர்களை மும்பை போன்ற முக்கிய இந்திய நகரங்களில் பணிபுரியச் செய்ய வேண்டும். இல்லையெனில், பொருளாதார மாதிரிகள் காட்டுவது போல நாம் ‘வர்த்தகத் திசைதிருப்பல்’ அபாயத்தைச் சந்திக்க நேரிடும்,” என்று விக்னராஜா மேலும் தெரிவித்தார்.
