
இன்று மிகவும் பரபரப்பான மற்றும் உற்சாகமான நாளாக அமைந்தது. நாங்கள் அதிகாலையிலேயே எழுந்து, விரைவாக காலை உணவை முடித்துக் கொண்டு, எங்களது பயணத்திற்காகக் கப்பலில் இருந்து வெளியேறினோம். எங்களது வழிகாட்டியைச் சந்தித்த பிறகு, துறைமுகத்திலிருந்து புறப்பட்டு எங்களது முதல் நிறுத்தமான சம்போதி சைத்தியவை (Sambodhi Chaithya) அடைந்தோம். இது நகரத்திற்கு மேலே உயரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு தூபியாகும். அங்கு செல்வதற்குப் பல படிக்கட்டுகள் ஏற வேண்டியிருந்தது; உயரத்தைக் கண்டு பயப்படும் எனது அம்மாவுக்கு இது அவ்வளவாகப் பிடிக்கவில்லை.
அதன்பின்னர், சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் கண்ணைக் கவரும் வகையில் அமைந்திருக்கும் ஜாமி உல் அல்பார் பள்ளிவாசலை (Jami Ul Alfar Mosque) பார்வையிட்டோம். அதனைத் தொடர்ந்து பழைய நகர மண்டபத்திற்குச் (Old Town Hall) சென்றோம். அடுத்ததாக, தாமரை மலரைப் போன்ற வடிவில் பிரம்மாண்டமாகக் கட்டப்பட்டுள்ள தாமரை கோபுரத்தைப் (Lotus Tower) பார்த்தோம். அருகில் இருந்த ஒரு பூங்காவில், தெருக் கலைஞர்கள் கொண்டு வந்திருந்த பாம்புகளை ரையன் (Ryan) மிகவும் தைரியமாகக் கையாண்டான், ஆனால் நான் சற்றுத் தள்ளியே நின்றேன். அன்றைய சுற்றுப்பயணத்தை புகழ்பெற்ற தேயிலை நிறுவனமான டில்மாவின் (Dilmah) தேயிலை சுவைத்தல் மற்றும் அதன் வரலாறு குறித்த சிறிய விளக்கக் காட்சியுடன் நிறைவு செய்தோம். ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அது கேட்பதை விட மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது.
🎤 வழிகாட்டி ரசங்காவுடனான நேர்காணல்
சுற்றுப்பயணத்திற்குப் பிறகு, ரசங்காவிடம் ஒரு சிறிய நேர்காணலைச் செய்தேன். முதலில் அவரது தொழில் வாழ்க்கை எப்படித் தொடங்கியது என்று கேட்டேன். அவர் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்புதான் வழிகாட்டியாக (Guide) பணியாற்றத் தொடங்கியதாகவும், எனவே இந்தத் துறை அவருக்கு இன்னும் புதியதுதான் என்றும் பகிர்ந்துகொண்டார்.
இலங்கையைப் பற்றி நாங்கள் பேசும்போது, இந்நாட்டின் உணவு கலாச்சாரத்தின் மீதான அவரது பெருமை தெளிவாகத் தெரிந்தது. சோறும் கறியும் (Rice and Curry) இலங்கை உணவு கலாச்சாரத்தின் இன்றியமையாத பகுதி என்று விவரித்த அவர், தனக்குப் பிடித்த உணவு பிட்டு (Pittu) என்று கூறினார். இது ஆவியில் வேகவைக்கப்பட்ட மாவு மற்றும் துருவிய தேங்காயைக் கொண்டு உருளை வடிவில் தயாரிக்கப்படும் ஒரு பாரம்பரிய காலை உணவாகும்.
வரலாற்றின் மீதான ரசங்காவின் ஆர்வமும் தனித்துவமானது. இலங்கையின் காலனித்துவ கடந்த காலத்தைப் பற்றி அவர் பேசும்போது:
-
1505-இல் போர்த்துகேயர்கள் வருகை,
-
1658-இல் ஒல்லாந்தர்கள் (Dutch) வருகை,
-
1796-இல் ஆங்கிலேயர்கள் வருகை ஆகிய காலப்பகுதிகளைப் பயணிகளுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் அவர் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார். கொழும்பில் கழிந்த தனது சிறுவயது நினைவுகளைப் பகிர்ந்த அவர், ஆங்கிலேயர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு இப்போது தனது இளமைக் காலத்தின் ஒரு பெரிய அங்கமாக மாறிய கிரிக்கெட் விளையாடியதை நினைவு கூர்ந்தார்.
எங்களது உரையாடல் முடிவுக்கு வந்தபோது, தனது கல்விப் பயணம் பற்றிப் பேசினார். ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியைத் தொடர்ந்து, அவர் 28 ஆண்டுகளை ஒரு இராணுவப் பள்ளியில் (Military School) கழித்ததாகத் தெரிவித்தார். மொத்தத்தில், கொழும்பு நகரைப் பற்றியும், ரசங்காவின் வாழ்க்கை மற்றும் ஆர்வங்களைப் பற்றியும் அறிந்து கொண்ட இந்த நாள் ஒரு மறக்க முடியாத நாளாக அமைந்தது.
