அழிவின் தீப்பிழம்புகள்: இலங்கையை மீண்டும் எரிப்பதற்கு முன் அந்தத் தீப்பொறியை அணைத்திடுங்கள்

இலங்கையில் மத உணர்வுகளைத் தூண்டும் அபாயகரமான தீப்பொறிகள் மீண்டும்  எரியத் தொடங்கியுள்ளன. இவை நாடு தழுவிய ஒரு பாரிய தீயாக மாறி, இலங்கையைப் பல தசாப்தங்களுக்குச் சாம்பலாக்கி, இன்னும் பிறக்காத தலைமுறைகளையும் அதன் விலையைக் கொடுக்க வைத்து, நாட்டைக் குறைந்தது ஐம்பது ஆண்டுகள் பின்னோக்கித் தள்ளிவிடும் அபாயம் கொண்டவை. மிகவும் துயரகரமான விடயம் என்னவென்றால், இந்தக் குழப்பங்களைத் தூண்டிவிடுபவர்கள் உலகின் மிக அமைதியான, அகிம்சையைப் போதிக்கும் தத்துவங்களில் ஒன்றான பௌத்த மதத்தின் போர்வையைப் போர்த்திக்கொண்டு, தமது சட்டவிரோதச் செயல்களையும், ஆணவத்தையும், அரசியல் இலக்குகளையும் நியாயப்படுத்தப் புனித தர்மத்தை ஒரு கேடயமாகப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

“பௌத்தத்தைக் காப்பாற்றும்” அவசர இயக்கங்களாகச் சித்தரிக்கப்படுபவற்றிற்கும், சாசனத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை. அடிப்படையில் இவை மக்கள் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்கும், அரசியல் ஆதாயம் தேடுவதற்கும், குழப்பத்தை விளைவிப்பதற்கும் திட்டமிட்டு அரங்கேற்றப்படும் நாடகங்களாகும்.

கடந்த நவம்பர் 7-ஆம் திகதி அனுராதபுரம் புனித ருவான்வெலி மகாசாய அருகே காவி உடை தரித்த கிளர்ச்சியாளர்கள் குழுவொன்று முன்னெடுத்த உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தின் இரண்டு கோரிக்கைகளை உற்று நோக்குங்கள்:

  1. சிறைத்தண்டனை அனுபவித்து வரும் சிரேஷ்ட தீவிரவாத பிக்கு ஒருவரை விடுவிப்பதற்கு மகாநாயக்க தேரர்கள் தலையிட வேண்டும்.

  2. புனித பூமிக்கு அச்சுறுத்தலாகவும், வெளிநாட்டு வணிகமயமாக்கலுக்கு வழிவகுப்பதாகவும் கூறி, ‘அனுராதபுரம் புனித பிரதேச அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்கான’ வர்த்தமானி அறிவித்தலை அரசாங்கம் உடனடியாக இரத்துச் செய்ய வேண்டும்.

அடிப்படை உண்மைகளை ஆராய்ந்தாலே இந்த இரண்டு கோரிக்கைகளும் வலுவற்றவை என்பது புலப்படும். சிறையிலுள்ள பிக்குவின் விவகாரம் தொடர்பில் மகாநாயக்க தேரர்கள் ஏற்கனவே கவனம் செலுத்தி, மகா சங்கத்தினர் சார்ந்த விடயங்கள் குறித்து ஜனாதிபதியுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியுள்ளனர்.

இரண்டாவது கோரிக்கையின் காலப்பகுதி அதைவிட முக்கியமானது: 1984-ஆம் ஆண்டின் மூலக் கட்டமைப்பைப் புதுப்பித்து, பாதுகாக்கப்பட்ட புனித வலயத்தை 28 சதுர கிலோமீற்றரிலிருந்து 38 சதுர கிலோமீற்றராக விரிவுபடுத்துவதுடன், உட்கட்டமைப்பு, யாத்ரீகர் வசதிகள் மற்றும் தொல்லியல் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தும் ‘அனுராதபுரம் புனித பிரதேச அபிவிருத்தித் திட்டம்’, 2026 பெப்ரவரி 27-ஆம் திகதியே 2477/44 இலக்க அதிவிசேட வர்த்தமானி மூலம் உத்தியோகபூர்வமாக வெளியிடப்பட்டது. எட்டு மாதங்களாக மௌனமாக இருந்துவிட்டு, அக்டோபர் மற்றும் நவம்பர் மாதங்களில் மட்டும் இது எவ்வாறு திடீரெனப் பௌத்தத்திற்குப் பாரிய அச்சுறுத்தலாக மாறியது? இதற்கான பதில் தெளிவானது: குறுகிய அரசியல் நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட செயற்கையான கோபமே இது. திருகோணமலை முதல் அனுராதபுரம் வரை எங்கெல்லாம் இன அல்லது மதப் பதற்றங்கள் வெடிக்கின்றனவோ, அங்கெல்லாம் ஒரே மாதிரியான பரிச்சயமான முகங்களே மையப்புள்ளியில் நிற்கின்றன.

ஞானசாரவின் வரலாறு

இதே திரைக்கதை இதற்கு முன்னரும் அரங்கேற்றப்பட்டதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். இனவெறியைத் தூண்டி, குறிப்பாக முஸ்லிம்களையும் இஸ்லாமிய மதத்தையும் இலக்கு வைத்துப் பாரிய இன, மத வன்முறைகளைத் தூண்டுவதில் முக்கிய பங்காற்றிய சிறையிலுள்ள அந்தத் தலைவர், பல ஆண்டுகளாகத் தன்னை எவராலும் தொட முடியாது என்பது போல் செயல்பட்டார்.

அமைதியான கூட்டங்களுக்குள் அத்துமீறி நுழைந்து குழப்பம் விளைவித்தார், வெறுப்புப் பேச்சுக்களை உமிழ்ந்தார், பொதுவெளியிலும் நீதிமன்ற அறைகளுக்குள்ளும் தனிநபர்களை அச்சுறுத்தினார், நீதித்துறையைப் பகிரங்கமாக அவமதித்தார். இறுதியில் சட்டம் அவரைப் பிடித்தது; 2018-ஆம் ஆண்டு நீதிமன்ற அவமதிப்புக் குற்றச்சாட்டில் குற்றவாளியாகக் காணப்பட்டு ஆறு ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்ட அவருக்கு வழங்கப்பட்ட ஜனாதிபதி மன்னிப்பு, அரசியலமைப்பிற்கு முரணானது என 2026 செப்டம்பரில் உயர் நீதிமன்றத்தால் இரத்துச் செய்யப்பட்டு, எஞ்சிய தண்டனையை அனுபவிக்க மீண்டும் சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார். அவர் “பௌத்தத்தைக் காப்பாற்றுவதாகக்” கூறிக்கொண்டாலும், உண்மையில் இன-மத தீவிரவாதத்திற்கான முகமூடியாக மதத்தை ஆயுதமாக்கினார்.

தற்போது, அவரது இடத்தைப் பிடிப்பதற்காகக் காவி உடை தரித்த புதிய குழுவொன்று அதே அழிவுகரமான நாடகத்திற்குப் புத்துயிர் அளித்து, அரசுக்கு எதிரான சவாலை உச்சகட்டத்திற்குக் கொண்டு சென்றுள்ளது.

அனுராதபுரம் போராட்டத்தின் பிரதான சூத்திரதாரி, தனக்கு நிறைவேற்று அதிகாரம், சட்டமன்றம் அல்லது நீதித்துறை என எதற்கும் பயமில்லை எனப் பகிரங்கமாகவும் ஆணவத்துடனும் அறிவித்துள்ளார். இலங்கைச் சட்டங்கள் தமக்குப் பொருந்தாது என்றும், அரசியலமைப்பின் கீழ் நிறுவப்பட்ட நீதிமன்றங்களுக்குத் தம்மை விசாரிக்க அதிகாரம் இல்லை என்றும் கூறும் அவர், சங்க அதிகார சபைக்கு மட்டுமே தம் மீது அதிகாரம் உள்ளதாக வாதிடுகிறார். கொழும்பு குற்றத்தடுப்புப் பிரிவின் (CCD) சட்டபூர்வமான கட்டளைகளும் அழைப்பாணைகளும் காலடியில் போட்டு மிதிக்கப்படுகின்றன; திருகோணமலை மற்றும் அனுராதபுரம் பிரதான நீதவான் நீதிமன்றங்களால் பிறப்பிக்கப்பட்ட உத்தரவுகளும் பிடியாணைகளும் இழிவான முறையில் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன. பதவியிலிருக்கும் நீதவான்களுக்கும், ஏன் பிரதம நீதியரசருக்குமே சட்டம் மற்றும் அரசியலமைப்பு தெரியாது என்றும், தாமே பிரதம நீதியரசருக்குச் சட்டத்தைக் கற்றுக்கொடுத்ததாகவும் அவர் பெருமை பேசியுள்ளார்.

எதிர்த் தரப்பு பிக்குகளின் வீதி வன்முறை

நவம்பர் 12, 2026 அன்று அனுராதபுரத்தில் இந்த விவகாரம் வாய்மொழி கிளர்ச்சியிலிருந்து நேரடி வீதி வன்முறையாக உருமாறியது. தமது ஒழுக்கக்கேடான நடத்தையால் 2025 ஏப்ரல் மாதம் ஸ்ரீலங்கா ராமண்ண மகா நிக்காயவிலிருந்து முறையாக நீக்கப்பட்ட மற்றொரு சர்ச்சைக்குரிய நபர், தனது ஆதரவாளர்கள் கும்பலுடன் போராட்டக் களத்திற்குள் நுழைந்ததால், காவி உடை தரித்த இரு தரப்பினருக்கும் பொதுமக்களுக்கும் இடையே பயங்கர மோதல் வெடித்தது. போராட்டக் கூடாரங்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன, தடிகளால் தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டதில் வருகை தந்த கிளர்ச்சியாளரின் தலையில் பலத்த காயம் ஏற்பட்டு இரத்தம் வழிந்தது, போராட்டத் தலைவர் பொல்லொன்றைச் சுழற்றியவாறு எதிர்த்தரப்பினரைச் சண்டைக்கு அழைக்கும் காட்சிகள் பதிவாகின. அதைவிடக் கொடுமையாக, பொதுமக்கள் மற்றும் ஊடக கமராக்கள் முன்னிலையில் காவி உடை தரித்தவர்கள் ஒருவரையொருவர் கட்டிப்புரண்டு தாக்கிக்கொண்டதுடன், ஒருவரது காவி உடையை மற்றவர் வலுக்கட்டாயமாகக் களைந்த அவலமும் அரங்கேறியது.

அங்கு ஒரு ஆழமான ஆன்மீகப் பேரவலமும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அந்த மோதலின் ஒவ்வொரு அம்சமும் பௌத்த தத்துவத்திற்கு எதிரான அருவருப்பான செயலாகும். இது பௌத்த துறவற ஒழுக்க விதிகளான ‘வினய பிடகத்தையும்’, பௌத்த போதனைகளின் ஆணிவேரான அகிம்சைக் கோட்பாட்டையும் நேரடியாக மீறுவதாகும்.

புனித ருவான்வெலி மகாசாய அருகிலுள்ள புனித பூமியைப் போர்க்களமாக மாற்றியதன் மூலமும், வீதி மோதலுக்கு மத்தியில் புத்தர் சிலையைத் தூக்கிச் சென்றதன் மூலமும், அமைதியான புத்தரின் போதனைகளை வன்முறை மோதல்களுடன் தொடர்புபடுத்தி உலகிற்குத் தவறான சித்திரத்தை இவர்கள் வழங்கியுள்ளனர். உள்நாட்டிலுள்ள உண்மையான பௌத்த பக்தர்கள் தமது மதம் உள்ளிருந்தே அவமதிக்கப்படுவதைக் கண்டு மனமுடைந்து போயுள்ளனர். தசாப்த கால அரசியல் ஊழல்கள் “அனைத்து அரசியல்வாதிகளும் ஊழல்வாதிகள்” என்ற எண்ணத்தை விதைத்தது போல, இந்தப் போலித் துறவிகளின் கட்டுப்பாடற்ற செயல்கள் ஒட்டுமொத்த மகா சங்கத்தினர் மீதும் மக்கள் கொண்டுள்ள மரியாதையைச் சிதைத்துவிடும் அபாயம் உள்ளது. பௌத்தத்தை உண்மையாகப் பாதுகாக்க விரும்பும் எவரும், முதலில் மஞ்சள் அங்கிக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அரசியல் சந்தர்ப்பவாதிகளைச் சாசனத்திலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும்.

சட்டத்தின் ஆட்சி மீதான நேரடித் தாக்குதல்

இவர்களது நடத்தை வெறும் துறவற ஒழுக்கமீறல் மட்டுமல்ல; அது சட்டத்தின் ஆட்சி மீதான நேரடித் தாக்குதலாகும். எவ்வித உடனடி விளைவுகளும் இன்றிச் சிலர் பொலிஸாரைப் பகிரங்கமாக ஏளனம் செய்து, நீதிமன்றத் தடைகளை மீறி, நீதிபதிகளை அவமதிக்கும் போது, நீதித்துறை மீதான மக்களின் நம்பிக்கை சிதைந்துவிடும். காவி உடை அணிவது தண்டனைச் சட்டக்கோவையிலிருந்து விலக்கு அளிக்கும் என்ற நிலை உருவானால், கும்பல்கள் சட்டத்தைத் தமது கையில் எடுக்கும் அராஜக நிலைக்குச் சமூகம் தள்ளப்படும். பொருளாதாரத்தை நிலைப்படுத்தப் போராடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு நாட்டிற்கு, இன்னொரு இன-மத அமைதியின்மை பேரழிவாக அமையும். வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் வெளியேறுவார்கள், இலட்சக்கணக்கான இலங்கைக் குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரமான சுற்றுலாத் துறை ஒரே இரவில் முடங்கும், சர்வதேச நன்மதிப்புச் சரிந்து, நமது வாழ்நாளில் மீளவே முடியாத பொருளாதார மற்றும் இராஜதந்திர இழப்புகள் ஏற்படும்.

தீவிரவாத விளிம்புநிலை சக்திகளை வெறும் கோமாளிகளாகவோ அல்லது தீங்கற்ற தொல்லைகளாகவோ புறக்கணிக்கக் கூடாது என்பதை வரலாறு இரத்தத்தால் எழுதி எச்சரித்துள்ளது. இலங்கையைச் சிதைத்த ஒவ்வொரு பேரவலமும், ஆரம்பத்தில் சமூகத்தால் தடுக்கத் தவறிய மதவெறியர்களாலேயே தொடங்கப்பட்டன:

  • 1983 கறுப்பு ஜூலை: அரச ஆதரவுடன் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட தமிழர் விரோதக் கலவரங்களில் 3,000-க்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர், ஆயிரக்கணக்கானோர் காயமடைந்தனர், 150,000-க்கும் அதிகமானோர் வீடுகளை இழந்து இடம்பெயர்ந்தனர். இதன் தொடர்ச்சியாக வெடித்த 30 ஆண்டுகாலப் பிரிவினைவாதப் போரில், தலதா மாளிகை மற்றும் ஸ்ரீ மகா போதி மீதான தற்கொலைத் தாக்குதல்கள், இனச்சுத்திகரிப்பு, சிறுவர் படை சேர்ப்பு மற்றும் வடக்கு-கிழக்கில் நடத்தப்பட்ட கடுமையான இராணுவ நடவடிக்கைகள், வான்வழித் தாக்குதல்கள் என இறுதியில் முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தில் முடிந்தது. 2009-இல் முடிவுக்கு வந்த இப்போரில் சுமார் 100,000 பேர் உயிரிழந்தனர், 111,655-க்கும் மேற்பட்டோர் நிரந்தர ஊனமுற்றனர், சுமார் 800,000 பேர் இடம்பெயர்ந்தனர்.

  • 1988–1989 ஜே.வி.பி கிளர்ச்சி: தெற்கைப் பயங்கரவாத பூமியாக மாற்றிய இக்காலகட்டத்தில், கட்டாய ஹர்த்தால்கள், அரசியல் படுகொலைகள் மற்றும் அரசின் எதிர் நடவடிக்கைகளான அவசரகாலச் சட்டங்கள், இரகசியக் கொலைக் குழுக்கள், சூரியகந்த போன்ற பாரிய புதைகுழிகள் மற்றும் பல்லாயிரக்கணக்கான வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்படல்களால் ஒரு முழு இளைய தலைமுறையே அழிக்கப்பட்டது.

  • போருக்குப் பிந்தைய வன்முறைகள்: 2014 ஜூனில் அளுத்கம மற்றும் தர்கா நகர் கலவரங்களில் 4 பேர் கொல்லப்பட்டு, 80-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர், 10,000 பேர் இடம்பெயர்ந்தனர். 2018 மார்ச்சில் திகன மற்றும் கண்டியில் வெடித்த முஸ்லிம் விரோத வன்முறைகளில் 3 பேர் உயிரிழந்ததுடன், சுமார் 300 வீடுகள், கடைகள் மற்றும் பள்ளிவாசல்கள் சேதமாக்கப்பட்டன. ஓராண்டிற்குப் பிறகு, 2019 ஏப்ரல் உயிர்த்த ஞாயிறு தற்கொலைத் தாக்குதல்களில் 279 பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டு, 500-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர்.

இந்த ஒவ்வொரு பேரவலமும், ஆரம்பத்தில் சாதாரண வாய்வீச்சாளர்களாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட இனவாதிகள், அரசியல்வாதிகள் மற்றும் மதவெறியர்களாலேயே பற்றவைக்கப்பட்டன. ஆனால் அவர்கள் மூட்டிய தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்தபோது, சாதாரண குடிமக்களே தமது உயிர்களையும் வாழ்வாதாரத்தையும் விலையாகக் கொடுத்தனர்; சூத்திரதாரிகளோ வெளிநாடுகளில் பாதுகாப்பாகத் தஞ்சம் புகுந்து கொண்டனர்.

இது கடந்து செல்லும் கூத்தல்ல

இந்தப் புதிய ஆத்திரமூட்டலை அரசு ஒரு சாதாரண கூத்தாகக் கருதி அலட்சியப்படுத்த முடியாது. இரண்டு அல்லது மூன்று கிளர்ச்சியாளர்களுடன் தொடங்குவது, விரைவிலேயே மீள முடியாத சேதத்தை விளைவிக்கும் சந்தர்ப்பவாதிகளின் கூட்டத்தை ஈர்த்துவிடும். அந்தஸ்து, அரசியல் பின்புலம் அல்லது மத உடை எதுவாக இருந்தாலும் எவரும் சட்டத்திற்கு மேலானவர்களாக அனுமதிக்கப்படக் கூடாது.

சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் மீதான சர்வதேச உடன்படிக்கைச் சட்டம் (ICCPR Act), தண்டனைச் சட்டக்கோவை மற்றும் நீதிமன்ற அவமதிப்புச் சட்டம் ஆகியவை அலமாரிகளில் தூசி படிவதற்காகவோ அல்லது கவிஞர்கள், நாவலாசிரியர்கள் மற்றும் நகைச்சுவை நடிகர்களைக் கைது செய்வதற்காகவோ இயற்றப்படவில்லை; இரத்தம் சிந்தப்படுவதற்கு முன்பே வன்முறைத் தூண்டல்கள், வெறுப்புப் பேச்சுக்கள் மற்றும் நீதித்துறை அவமதிப்புகளைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்காகவே அவை உருவாக்கப்பட்டன. 2014 அளுத்கம கலவரம், 2018 திகன வன்முறை மற்றும் 2018 மாவனெல்ல புத்தர் சிலை உடைப்புச் சம்பவங்களின் போது சட்ட அமுலாக்கல் துறையினர் தயக்கமின்றி இச்சட்டங்களைக் கடுமையாகப் பயன்படுத்தியிருந்தால், எண்ணற்ற உயிர்களும், சொத்துக்களும், பில்லியன் கணக்கான பொருளாதார இழப்புகளும், இலங்கையின் சர்வதேச கௌரவமும் காப்பாற்றப்பட்டிருக்கும்.

கடந்த நவம்பர் 12-ஆம் திகதி அனுராதபுரத்தில் போராட்டத் தலைவரையும் அவரது இரு சகாக்களையும் பொலிஸார் கைது செய்த நடவடிக்கை, வெறும் சம்பிரதாயபூர்வமான நடவடிக்கையாக முடிந்துவிடக் கூடாது. சட்டம் தனது முழுமையான, சமரசமற்ற கடமையைச் செய்ய வேண்டும். ஒரு தீக்குச்சி எவ்வளவு விரைவில் காட்டுத்தீயாக மாறும் என்பதை இலங்கை ஏற்கனவே பலமுறை எரிந்து அனுபவித்துவிட்டது — நாட்டைக் காப்பாற்ற அரசு இப்போதே தீர்க்கமாகச் செயல்பட வேண்டும்.

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Post

JAGATH WI
தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்தின் ஊழல் எதிர்ப்பு நம்பகத்தன்மை மீதான கண்காணிப்பு தீவிரமடைந்துள்ள நிலையில், சபாநாயகர் இலஞ்ச ஊழல் ஆணைக்குழுவின் விசாரணைக்கு உள்ளாகியுள்ளார்
gnasa
ஞானசார தேரரின் நான்கு வருட கடுங்காவல் சிறைத்தண்டனையை உறுதி செய்தது நீதிமன்றம்-தீர்ப்பில் நீதியரசர்கள் சுட்டிக்காட்டிய முக்கிய விடயங்கள் என்ன?
gajendran
நினைவேந்தல் நிகழ்வை முன்னெடுத்தமைக்காக செல்வராசா கஜேந்திரனுக்கு பொலிஸ் விசாரணைக்கு அழைப்பு!
ship on fire
ஹோர்முஸ்நீரிணையில் எண்ணெய் கப்பல் மீது தாக்குதல்: பற்றி எரியும் தீ
TRUMP ZI PUTIN
சீனாவில் டிரம்ப் புடின் சந்திப்பு
carney no
அமெரிக்காவுடனான வர்த்தக ஒப்பந்தம் இழுபறி: ஆசிய நாடுகளுடன் புதிய வர்த்தக உறவுகளை விரிவுபடுத்தும் கனேடியப் பிரதமர் மார்க் கார்னி
court-judge-hammer-gavel-696x398
கிரிஷ் வழக்கு – நாமலுக்கு வழங்கப்பட்ட பிணைக்கு இடைக்கால தடை
shashi11
சஷி வீரவன்சவுக்கு விதிக்கப்பட்ட 2 வருட சிறைத்தண்டனை உறுதி: உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பு
gnasaraa
ஞானசாரதேரருக்கு விதிக்கப்பட்ட கடுங்காவல் சிறைத்தண்டனை உறுதி -மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் தீர்ப்பு
gajendran
செம்மணி மனிதப் புதைகுழி விவகாரத்தை மூடி மறைக்கும் தேவையை நிறைவேற்றும் விதமாகவே பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவா  அறிக்கையை வெளியிட்டுள்ளார்.-கஜேந்திரன்