இலங்கை: தித்வா சூறாவளியில் இருந்து தப்பியவர்கள் தற்காலிக தீர்வுகளை அல்ல, நிரந்தர வீட்டுவசதியைக் கோருகின்றனர்.

 WSWS

டிட்வா சூறாவளியைத் தொடர்ந்து கொழும்பு மாவட்டத்தின் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு  (WSWS) செய்தியாளர்கள் சென்றனர். கொலன்னாவ, குருணியாவத்தை, மீதொட்டமுல்ல, வெல்லம்பிட்டிய, ஒருகொடவத்தை, மோதரை மற்றும் மாதம்பிட்டிய ஆகிய பகுதிகள் இதில் அடங்கும். நூற்றுக்கணக்கான பிழைத்தவர்கள் மிகக்குறைந்த வசதிகளுடன் தற்காலிக தங்குமிடங்களில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

கொலன்னாவ, ஒருகொடவத்தை மற்றும் மீதொட்டமுல்ல ஆகியவை கொலன்னாவ நகர சபையின் (KUC) அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்டவை. 2002 ஆம் ஆண்டு UNDP/UN-Habitat ஆய்வின்படி, கொலன்னாவ நகர சபை பகுதியின் 70 சதவீதம் கடல் மட்டத்திற்கு கீழே உள்ளது. இதன் விளைவாக, பல்லாயிரக்கணக்கான ஏழை மக்கள் ஆண்டுதோறும் வெள்ள அபாயத்தை எதிர்கொள்கின்றனர்.

தொடர்ச்சியான வெள்ளத்தின் போது தாங்களும் தங்களுக்கு முந்தைய தலைமுறையினரும் அனுபவித்த உடனடி இன்னல்களைப் பற்றி மக்கள் செய்தியாளர்களிடம் தெரிவித்தனர். தங்களுக்கு உணவு மட்டுமல்ல, முறையான நிரந்தர வீடுகளே தேவை என்று பெரும்பாலானோர் கூறினர். தங்களின் உடைமைகள் அனைத்தையும் இழந்த அவர்கள், இப்போது தங்கள் வாழ்க்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப போராடி வருகின்றனர். தங்களின் வீட்டுவசதி நெருக்கடியைத் தீர்ப்பதாக அடுத்தடுத்து வந்த அரசாங்கங்கள் தசாப்தங்களாக வழங்கிய வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப்படாதது குறித்து அவர்கள் ஆழ்ந்த அதிருப்தியை வெளியிட்டனர்.

, செய்தியாளர்கள் தற்காலிக தங்குமிடமாக மாற்றப்பட்ட மோதரையில் உள்ள செயின்ட் ஜான்ஸ் கல்லூரிக்குச் சென்றனர். மாதம்பிட்டிய, மட்டக்குளி மற்றும் மோதரை போன்ற சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலிருந்து 200-க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் அங்கு தங்கியுள்ளன.

47 வயதான சுநேத்ரா கூறுகையில்: “நாங்கள் [நவம்பர்] 26 அன்று இங்கு வந்தோம். தண்ணீர் முழங்கால் வரை உயர்ந்தது. என் வீட்டின் பாதி இடிந்துவிட்டது. முறையான வீடு கிடைப்பதே இதற்கான ஒரே தீர்வு” என்றார்.

மற்றொரு பெண் கருத்து தெரிவிக்கையில், “அரசு அதிகாரிகள் வந்து [வீடு வழங்குவது போல் நடித்து] எங்கள் பெயர்களை எழுதிச் சென்றனர், ஆனால் அதன் பிறகு எந்தத் தடயமும் இல்லை. மக்களுக்கு இன்னும் வீடுகள் வழங்கப்படவில்லை, மக்கள் உண்மையிலேயே அவதிப்படுகிறார்கள்” என்றார்.

தங்களின் மோசமான நிலைமையைக் காட்ட குடியிருப்பாளர்கள் செய்தியாளர்களை வெள்ளத்தில் மூழ்கிய பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றனர். அப்பகுதி அழுக்கு நீரால் சூழப்பட்டிருந்தது. 1989, 1999 மற்றும் 2016 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட வெள்ளத்தை விட இந்த வெள்ளத்தின் பாதிப்பு மோசமாக இருப்பதாக உள்ளூர் மக்கள் தெரிவித்தனர்.

சிவ ரஞ்சனி கேள்வி எழுப்பினார்: “எங்கள் பெற்றோர்கள் தண்ணீரில் மூழ்கினார்கள். நாங்களும் மூழ்கிவிட்டோம். எங்கள் குழந்தைகளுக்கும் இதே நிலைதான் ஏற்படுமா?”

மற்றொரு பெண், தீவு முழுவதும் ஏற்பட்டுள்ள பேரழிவை உணர்ச்சிவசப்பட்டுப் பிரதிபலித்தார்: “இலங்கை ஒரு சோகத்தைச் சந்தித்துள்ளது. எத்தனை பேர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பது இதயத்தை உடைக்கிறது. மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, நாங்கள் ஓரளவுக்குப் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம்.” அவரது கணவர் அரசாங்கத்தைக் குற்றம் சாட்டி கூறுகையில்: “300-க்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்துள்ளதாக அறிக்கைகள் கூறுகின்றன, ஆனால் மக்களுக்கு இது குறித்து முன்னரே தெரிவிக்கப்படவில்லை” என்றார்.

செய்தியாளர்கள் கொலன்னாவையில் உள்ள டெரன்ஸ் சில்வா கல்லூரி தற்காலிக தங்குமிடத்திற்குச் சென்றனர், அங்கு கொலன்னாவ, சிங்ஹபுர, லன்சியாவத்தை மற்றும் கோஹிலவத்தை ஆகிய இடங்களிலிருந்து சுமார் 100 குடும்பங்கள் தங்கியுள்ளன. ஒரு பெண் கூறுகையில், “தண்ணீர் என் வீட்டு கூரையைத் தொட்டுவிட்டது” என்றார். மற்றொருவர், “குளிர்சாதனப் பெட்டியும் டிவியும் அழிந்துவிட்டன. எங்கள் வீட்டு கூரைகளைக்கூட இப்போது பார்க்க முடியாது” என்றார். மூன்றாவது பெண், “எங்கள் குழந்தைகளுக்கு உடுக்க உடையில்லை. அவர்களின் பள்ளிப் பைகள் அனைத்தும் போய்விட்டன” என்றார்.

அங்குள்ள பலரும் கழிப்பறை வசதி இல்லாமை, குழந்தைகளுக்கான பால் மாவு தட்டுப்பாடு மற்றும் பெண்களுக்கான சுகாதாரப் பொருட்கள் இல்லாமை போன்ற கஷ்டங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டனர்.

நவம்பர் 29 அன்று செய்தியாளர்கள் மேலும் சில பகுதிகளுக்குச் சென்றனர்: ஒருகொடவத்தையில் உள்ள குருணியாவத்தை, மீதொட்டமுல்ல, கொலன்னாவ மற்றும் வெல்லம்பிட்டிய.

குருணியாவத்தை முதலாவது ஒழுங்கையில் 25 ஆண்டுகளாக வசித்து வரும் 60 வயதுக்கு மேற்பட்ட ஒரு பெண்மணி, 2016 வெள்ளத்தில் அனைத்தையும் இழந்துவிட்டு இப்போதுதான் மீண்டு வரத் தொடங்கியதாகக் கூறினார். “பெரிய செலவில் இதையெல்லாம் வாங்கினேன்,” என்று தனது உடைமைகளைச் சுட்டிக்காட்டி அவர் கூறினார். “இப்போது நாங்கள் மீண்டும் எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்டோம், செல்ல இடமில்லை. என் கணவருக்கும் உடல்நிலை சரியில்லை. நான் துணி தைத்து பிழைக்கிறேன், என் தையல் இயந்திரம் நீரில் மூழ்கி பழுதுபார்க்க முடியாத நிலைக்குச் சென்றுவிட்டது” என்றார்.

2016 பேரழிவிற்குப் பிறகு எந்த அரசாங்க உதவியும் வழங்கப்படவில்லை என்று விளக்கிய அவர், அனைத்து உத்தியோகபூர்வ கட்சிகள் மீதும் தனது வெறுப்பை வெளிப்படுத்தினார். “எங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை. அவர்கள் அனைவரும் பொய் சொல்பவர்கள் மற்றும் பயனற்றவர்கள். எங்களுக்கு உதவி வேண்டாம் – எங்கள் குழந்தைகளுக்கு நல்ல எதிர்காலம் வேண்டும். இங்குள்ள மக்கள் நீண்டகாலமாக வீட்டுவசதி கோரி வருகின்றனர்,” என்று அவர் கூறினார்.

கொலன்னாவ வித்யார்தன வித்யாலய தங்குமிடத்தில், சிங்ஹபுரவைச் சேர்ந்த வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்கள் இதேபோன்ற கதைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர்.

தினசரி கூலித் தொழிலாளியான மதுஷங்க, தனது மனைவி, இரண்டு குழந்தைகள் மற்றும் தந்தையுடன் வசிக்கிறார். “தண்ணீர் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் ஆறு அடி வரை உயர்ந்தது,” என்றார். “சிலர் கூரையில் தங்கினர். எங்களால் எதையும் எடுக்க முடியவில்லை. உடுத்திய துணியுடன் வந்தோம். குழந்தைகளின் பள்ளிப் பைகள், காலணிகளை இழந்தோம். அவர்கள் பள்ளிக்கு அணிந்து செல்ல ஆடைகளைக்கூட எங்களால் எடுக்க முடியவில்லை.”

அவர் மேலும் கூறுகையில், “எங்கள் வீடுகள் 2016 இல் நீரில் மூழ்கின, வருடத்திற்கு ஒரு முறையாவது நாங்கள் வெள்ளத்தை எதிர்கொள்கிறோம். மழை பெய்தால் நாங்கள் மீண்டும் ஆதரவற்றவர்களாகிறோம். எங்களுக்குச் செல்ல இடமில்லை, இது போன்ற தற்காலிக தங்குமிடங்களில் வந்து சேருகிறோம். இது எங்களுக்குப் பழகிப்போன ஒன்று” என்றார்.

இளம் தொழிலாளியான சம்பத் கூறுகையில், “28-ம் தேதி இரவு பத்து மணிக்கு வேலையிலிருந்து வீட்டிற்கு வந்தபோது தண்ணீர் இல்லை. அதிகாலை மூன்று மணிக்குள் வீடு முற்றிலும் மூழ்கிவிட்டது. இரண்டரை முதல் மூன்று மணி நேரத்திற்குள் எல்லாம் நிறைந்துவிட்டது. டிவியையும் பிரிட்ஜையும் மட்டும் காப்பாற்றினோம். பிறப்புச் சான்றிதழ்கள் மற்றும் அடையாள அட்டைகள் போன்ற முக்கியமான ஆவணங்களை வீட்டின் ஒரு தனி இடத்தில் வைத்திருக்கிறோம். அவசர காலத்தில் அவற்றை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறுவோம்” என்றார்.

“நாங்கள் இவ்வாறு தவிக்கும்போது, எங்களுக்கு உலர் உணவுகள் வழங்கப்படுகின்றன. அது எங்களுக்குத் தேவையில்லை – எங்களுக்கு நிரந்தர தீர்வுதான் தேவை. நாங்கள் விரும்பி இங்கு வரவில்லை. செல்ல இடமில்லாததால், நிர்ப்பந்தத்தினாலேயே இங்கு வருகிறோம், உணவுக்காக பிச்சை எடுக்க அல்ல,” என்று சம்பத் மேலும் கூறினார்.

ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றும் முதலாளித்துவ ஆட்சி குறித்து அவர் குறிப்பிடுகையில்: “நூறு பேரை எடுத்தால், பத்து பேரிடம் எல்லாம் இருக்கும். சமூகத்தின் தொண்ணூறு சதவீதம் அவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த அரசாங்க முறையின் கீழ் தீர்வுகள் இல்லை என்பதை நான் புரிந்து கொண்டேன். வெள்ளத்தைத் தடுக்க ஒரு அமைப்பை உருவாக்க தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தினால் நல்லது” என்றார்.

மக்களின் தேவையை விட லாபத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் முதலாளித்துவத்தின் கீழ் முறையான வீட்டுவசதி மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளைப் பாதுகாக்க முடியாது என்று செய்தியாளர்கள் விளக்கினர்.

மதுஷங்க மற்றும் சம்பத் இருவரும் உதவிக்காக வீடமைப்பு அதிகாரசபை மற்றும் நகர சபையை அணுகியதாகவும், ஆனால் பலன் கிடைக்கவில்லை என்றும் குறிப்பிட்டனர். அருகிலுள்ள காலியாக உள்ள அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு வழங்கப்படாமல் முடக்கப்பட்டுள்ளதாக அவர்கள் தெரிவித்தனர்.

மீதொட்டமுல்லையில் வசிக்கும் மஹமுதீன் கூறுகையில்: “சிறிது மழை பெய்தாலே இப்பகுதி வெள்ளத்தில் மூழ்கும். வீட்டுவசதி பிரச்சினை தீர்க்கப்பட வேண்டும். வீடு கிடைத்தால் இங்கிருந்து வெளியேறவே அனைவரும் நினைக்கிறார்கள். இது அழுக்கான, வாழத் தகுதியற்ற இடம்” என்றார்.

2017 ஆம் ஆண்டு மீதொட்டமுல்ல குப்பை மேடு சரிந்து 32 பேர் பலியானதையும் 142 வீடுகள் அழிந்ததையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். அதன் பிறகு இப்பகுதி பாதுகாப்பற்றது என அறிவிக்கப்பட்ட போதிலும், உண்மையான வீட்டுவசதி தீர்வுகள் வழங்கப்படவில்லை.

வேறொரு இடத்தில் வீடு வழங்குவதாக உறுதியளித்த போதிலும், ஜனதா விமுக்தி பெரமுன/தேசிய மக்கள் சக்தி (JVP/NPP) அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்து ஒரு வருடம் ஆகியும் இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை என குடியிருப்பாளர்கள் WSWS-இடம் தெரிவித்தனர்.