வைபவ் சூர்யவன்ஷியும் பாட்னா நோக்கிய நீண்ட பயணமும்

எழுதியவர்: பிரத்யுஷ் சின்ஹா

வெறும் 14 வயதே ஆன வைபவ் சூர்யவன்ஷி, இந்திய கிரிக்கெட்டின் சமீபத்திய பரபரப்பு. பாட்னாவில் ‘சுக்தேவ் நரேன்’ பள்ளி அளவிலான கிரிக்கெட் போட்டிக்கான விண்ணப்பங்கள் திறக்கப்படும் போதெல்லாம், ஒரு சிறுவன் சமஸ்திபூரிலிருந்து சுமார் 90 கிலோமீட்டர் பயணம் செய்து (சில நேரங்களில் சைக்கிளிலேயே) படிவத்தை சேகரிக்க வருவான். இந்திய கிரிக்கெட் வரலாற்றில் இது ஒன்றும் புதிய விஷயமல்ல. ஆனால் பீகாரில், லட்சியங்கள் வசதிகளை விட வேகமாக ஓடும் அந்த மண்ணில், அந்தச் சிறுவனின் பருவகாலப் பயணங்கள் மக்கள் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தன.

முன்னாள் ரஞ்சி வீரரும் தற்போதைய பயிற்சியாளருமான மனிஷ் ஓஜா, இந்தக் கதையை மேலோட்டமாக மட்டுமே அறிந்திருந்தார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்த சிறுவன் (இப்போது வளர்ந்த மனிதராக) ஓஜாவின் கதவைத் தட்டினான். அவன் தனக்காக வரவில்லை – அந்த நாட்கள் எப்போதோ கடந்துவிட்டன. அவர் தனது எட்டு வயது மகன் வைபவ் சூர்யவன்ஷிக்காக வந்திருந்தார்.

அதற்குள்ளேயே, சஞ்சீவ் சூர்யவன்ஷியின் தியாகங்கள் ஊரறிந்த கதையாகியிருந்தது. மகனின் கிரிக்கெட் பயிற்சிக்காக கடன்கள் குவிந்தன, விவசாய நிலங்கள் விற்கப்பட்டன. ஆனால், வெளி உலகுக்குத் தெரியாத சில தினசரி அர்ப்பணிப்புகள் இருந்தன. அதிகாலை 4 மணிக்குத் தொடங்கும் நாட்கள்; சமஸ்திபூரிலிருந்து பாட்னாவிற்கு மனைவியுடனும் மகனுடனும் முதலில் பேருந்திலும், பிறகு காரிலும் மேற்கொண்ட பயணங்கள். அத்தோடு பயிற்சியில் பந்து வீசுவதற்காக மூன்று நான்கு சிறுவர்களையும் அழைத்து வருவார். வைபவுக்கு மட்டுமல்லாது, உடன் வருபவர்கள் அனைவருக்கும் மதிய உணவுப் பெட்டிகள் (Tiffins) தயாராக இருக்கும்.

அனிசாபாத்தில் ஒரு சிறிய இடத்தில் இருந்த ஓஜாவின் அகாடமிக்கு வந்ததும், சஞ்சீவ் நாள் முழுவதும் அங்கேயே அமர்ந்துவிடுவார். கவனிப்பார், காத்திருப்பார், அதிகம் பேசமாட்டார். ஒரு பந்து வீச்சாளர் சோர்வடைந்தால், அடுத்தவர் வருவார். வைபவ் பேட்டிங் செய்துகொண்டே இருப்பார் – 500 பந்துகள், சில நேரங்களில் அதற்கும் மேல்.

இந்த வழக்கம் ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் தொடர்ந்தது. பாட்னா செல்லாத நாட்களில், சமஸ்திபூரில் உள்ள தனது வீட்டின் மொட்டை மாடியில் வைபவ் பேட்டிங் செய்வார். சஞ்சீவ் அந்த காலை நேரங்களை மற்றவர்களுக்கு போன் செய்து, அடுத்த நாள் பயிற்சியில் பந்து வீச யாராவது வருகிறார்களா என்று ஏற்பாடு செய்வதிலேயே செலவிடுவார்.

பயிற்சியாளர் ஓஜா ஆரம்பத்தில் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருந்தார். “அவன் ஒரு பச்சைக் குழந்தை. மிக வேகமாகப் பந்து வீசினால் அவனுக்கு அடிபட்டுவிடும்,” என்று ஓஜா கிரிக்பஸ்ஸிடம் (Cricbuzz) நினைவு கூர்ந்தார். அதனால் நீண்ட காலமாக, அவர் வெறும் ‘அண்டர்-ஆர்ம்’ (Underarm) முறையிலும், மென்மையான சிந்தடிக் பந்துகளிலுமே பயிற்சி அளித்தார்.

திடீர் மாற்றம்

ஆறு அல்லது எட்டு மாதப் பயிற்சிக்குப் பிறகு, ஒருநாள் ஓஜா ஆர்வத்தின் காரணமாக ‘ரோபோ ஆர்ம்’ (Robo Arm) கருவியைப் பயன்படுத்த முடிவு செய்தார். அதன் வேகம் மணிக்கு 130-135 கிலோமீட்டர் என நிர்ணயிக்கப்பட்டது. அதுவரை மெதுவாக வந்த பந்துகளைப் பழகிய வைபவ், திடீரென அந்த அசுர வேகத்திற்குத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டார். “திடீரென்று அவன் அந்த வேகத்தை நேர்த்தியாகக் கையாண்டான்,” என ஓஜா ஆச்சரியத்துடன் கூறுகிறார்.

ஆச்சரியங்கள் தொடர்ந்தன. பாட்னாவின் புறநகரில் உள்ள ஒரு பெரிய மைதானத்தில், மோசமான ஆடுகளத்தில் மாநில 19-வயதுக்குட்பட்ட வீரருடன் வைபவை விளையாட வைத்தார் ஓஜா. அந்த வீரர் திணறினார், ஆனால் வைபவ் ஒருமுறை கூடத் தடுமாறவில்லை. அடுத்ததாக ஒரு பயிற்சிப் போட்டியில் விளையாட வைபவை அழைத்தார். அவருக்கு எதிராக விளையாடியவர்கள் 19 மற்றும் 23 வயதுக்குட்பட்ட மாநில வீரர்கள். வைபவ் அப்போது மாவட்ட அளவில் கூட விளையாடியதில்லை. ஆனால் அந்தப் போட்டியில் வைபவ் 118 ரன்கள் குவித்தார். “அவர் அடித்த சிக்ஸர்கள் எதுவுமே 80-85 மீட்டருக்குக் குறையவில்லை,” என்கிறார் ஓஜா.

அப்போதுதான் ஓஜா வைபவின் தந்தை சஞ்சீவிடம் சொன்னார், “உங்கள் மகன் பெரிய கிரிக்கெட்டிற்குத் தயாராகிவிட்டான்.”

ஆக்ரோஷமான ஆட்டம்

வைபவின் அதிரடி ஆட்டம் ஓஜாவை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தாலும், சற்று கவலையும் தந்தது. அவர் வைபவை நிதானமாக ஆட வைக்கப் பல சவால்களை உருவாக்கினார். சிமெண்ட் விக்கெட்டில் தண்ணீர் ஊற்றி பந்தை வழுக்கச் செய்தார், மணல் மற்றும் கற்களைத் தூவி பந்தை கணிக்க முடியாதபடி திருப்பினார். இவை அனைத்தும் வைபவின் பொறுமையைச் சோதிக்கவே.

ஆனால் வைபவ் தொடர்ந்து அதிரடியாகவே ஆடினார். ஒருமுறை ஓஜா இதைப் பற்றிக் கேட்டபோது, வைபவ் சொன்ன பதில்: “எந்தப் பந்தை சிக்ஸர் அடிக்க முடியுமோ, அதில் ஏன் சிங்கிள் அல்லது டபுள் எடுக்க வேண்டும்?”

அதன்பிறகு ஓஜா அவனைத் தடுப்பதை நிறுத்திக்கொண்டார். வைபவ் அதிகம் பேசமாட்டார், கேள்விகள் கேட்கமாட்டார். பயிற்சியாளர் சொல்வதை அமைதியாகக் கேட்டு அப்படியே செய்வார். பீல்டிங் அல்லது உடற்பயிற்சியிலிருந்து தப்பிக்க மட்டும் அவ்வப்போது “வயிறு வலிக்கிறது” என்று செல்லமாகப் பொய் சொல்வார். ஆனால் பேட்டிங் என்று வந்துவிட்டால் வலி காணாமல் போய்விடும்.

வெற்றிக் கனிகள்

நிதானமான அடிப்படைப் பயிற்சிகளும், கடின உழைப்பும் பலன் தந்தன. ஆஸ்திரேலியாவிற்கு எதிரான யூத் டெஸ்ட் போட்டியில் சதம், 14 வயதில் ஐபிஎல் ஒப்பந்தம், முதல் பந்திலேயே சிக்ஸர், பின் குஜராத் டைட்டன்ஸ் அணிக்கு எதிராக 38 பந்துகளில் 101 ரன்கள் என வைபவ் மின்னினார்.

ஐபிஎல் சதத்திற்குப் பிறகு, “யாரை முதலில் அழைப்பீர்கள்?” என்று கேட்டபோது, “அப்பாவுக்குத்தான் போன் செய்வேன்” என்றார் வைபவ். அந்த அழைப்பில் அவர் சொன்ன வார்த்தை, “பாப்பா பர்ணாம்” (Papa parnaam).

சமஸ்திபூரின் வீதிகளிலிருந்து உலக அரங்கிற்குச் சென்றாலும், தனது மண்ணின் மொழியையும், தந்தையின் தியாகத்தையும் அவர் இன்றும் மறக்கவில்லை என்பதையே அந்த ஒரு சொல் உணர்த்தியது.