லெபனானில் இஸ்ரேல் போர் தீவிரமடைவதால் ஒட்டுமொத்த குடும்பங்களும் அழிப்பு;மனிதர்கள் அற்ற நகரங்கள் – கார்டியன் 

லெபனானில் முந்தைய போர்களை விட உயிரிழப்புகள் வேகமாக அதிகரித்து வரும் நிலையில், சமூகங்கள் இடம்பெயர்ந்தும் அழிக்கப்பட்டும் வருகின்றன.

வில்லியம் கிறிஸ்டோ (அல்-நிமிரியா நகரில் இருந்து) சனிக்கிழமை, 14 மார்ச் 2026

பதுல் ஹம்தான் மற்றும் அவரது இரண்டு குழந்தைகளான ஏழு மாத பாத்திமா மற்றும் மூன்று வயது ஜிஹாத் ஆகியோருக்கு, ரமலான் மாதத்தின் நோன்பு துறக்கும் மாலை உணவான திங்கட்கிழமை இப்தார் மிகவும் சிறப்பானது.

ஒரு வார காலமாக, அரப் சலீமில் உள்ள தங்கள் வீட்டில் குண்டுச் சத்தங்களுக்கு மத்தியிலேயே அவர்கள் உணவு உண்டு வந்தனர். இறுதியில் ஹம்தான் தான் வளர்ந்த அமைதியான ஊரான அல்-நிமிரியாவிற்கு செல்ல முடிவு செய்தார். தனது பெற்றோர்கள் மற்றும் உடன்பிறப்புகளுடன் குடும்ப வீட்டில் தங்கியிருந்தால், ரமலானின் பண்டிகை மனநிலையை இறுதியாக அனுபவிக்க முடியும் என்று அவர் நம்பினார்.

அவர்கள் உணவை உண்டு முடித்த சில நிமிடங்களிலேயே அந்த குண்டு விழுந்தது. இஸ்ரேலிய வான்வழித் தாக்குதலால் அந்த இரண்டு அடுக்குக் கட்டிடம் உடனடியாக இடிந்து விழுந்தது. இதில் ஹம்தான் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த எட்டு பேரும் கொல்லப்பட்டனர்: தாத்தா பாட்டி அகமது மற்றும் நஜிப், பதுல் உள்ளிட்ட அவர்களது குழந்தைகள் மற்றும் பேரக்குழந்தைகளான பாத்திமா மற்றும் ஜிஹாத் – மூன்று தலைமுறைகள் ஒரு நொடியில் துடைத்தெறியப்பட்டன.

வியாழக்கிழமை அன்று, ஹம்தான் குடும்பத்தின் வீட்டில் சிதைந்த கம்பிகளும் உடைந்த கான்கிரீட் துண்டுகளுமே எஞ்சியிருந்தன. அவர்களின் வாழ்க்கையின் தடையங்கள் – குழந்தைகளின் பள்ளிச் சான்றிதழ்கள், அலமாரியில் இருந்த கரண்டிகள், தேய்ந்துபோன பணப்பைகள் – வெடிப்பின் வேகத்தால் தூக்கி வீசப்பட்டு தரையில் சிதறிக்கிடந்தன.

“தாக்குதலுக்கு முன்னால் எந்த எச்சரிக்கையும் வழங்கப்படவில்லை. எனது இரண்டு குழந்தைகளும் அழத் தொடங்கினர், நான் அவர்களைத் தூக்கிக்கொண்டு வெடிப்பு நடந்த இடத்திலிருந்து ஓடத் தொடங்கினேன்,” என்று சிதைந்த கட்டிடத்தைப் பார்த்தபடி, அண்டை வீட்டாரும் ஊர் காவல் அதிகாரியுமான காசிம் அயூப் கூறினார். “அவர்கள் ஏன் குறிவைக்கப்பட்டார்கள்? எனக்குத் தெரியாது, இஸ்ரேலியர்களிடம் தான் கேட்க வேண்டும்.”

மார்ச் 2 முதல் லெபனானில் இஸ்ரேல் நடத்தி வரும் தாக்குதல்களில் கொல்லப்பட்ட 773 பேரில் (100-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் உட்பட) பதுலும் அவரது அன்புக்குரியவர்களும் அடங்குவர். லெபனானின் முந்தைய எந்தப் போரையும் விட உயிரிழப்புகளின் எண்ணிக்கை மிக வேகமாக அதிகரித்து வரும் இப்போரில், இஸ்ரேலிய குண்டுவீச்சுகளால் முழுமையாக அழிக்கப்பட்ட குடும்பங்களின் பட்டியலில் இவர்களும் இணைந்துள்ளனர்.

கடந்த சனிக்கிழமை பெக்கா பள்ளத்தாக்கில் உள்ள நபி சிட் பகுதியில் வெறும் ஐந்து மணி நேரத்தில் இஸ்ரேலிய வான்வழித் தாக்குதல்களால் 41 பேர் கொல்லப்பட்டனர், மேலும் மார்ச் 8 அன்று சிர் எல்-கர்பியே நகரில் ஒரே இரவில் 18 பேர் இறந்தனர். மரணங்களின் வேகம் லெபனான் மக்களை அதிர்ச்சியடையச் செய்துள்ளது.

மக்கள் தொகையோடு ஒப்பிடுகையில், லெபனானில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த உயிரிழப்பு விகிதமானது, ஐக்கிய ராச்சியத்தில் (UK) 11 நாட்களில் 9,236 பேர் கொல்லப்படுவதற்கு அல்லது அமெரிக்காவில் சுமார் 45,600 பேர் கொல்லப்படுவதற்குச் சமமானது.

மார்ச் 2 அன்று ஹிஸ்புல்லா இஸ்ரேல் மீது ஏவுகணைகளை வீசியபோது போர் தொடங்கியது, அதைத் தொடர்ந்து இஸ்ரேல் லெபனான் முழுவதும் தாக்குதலைத் தொடங்கியது. இந்த மோதல் 2023-24 இஸ்ரேல்-ஹிஸ்புல்லா போரின் எல்லைகளையும் தாண்டி தீவிரமடைந்துள்ளது. இஸ்ரேல் நாட்டின் பரந்த பகுதிகளில் இருந்து சுமார் 10 லட்சம் மக்களை இடம்பெயரச் செய்துள்ளதுடன், தலைநகரான பெய்ரூட்டின் உட்பகுதிகளிலும் குண்டுவீச்சு நடத்தியுள்ளது.

அல்-நிமிரியா மீதான தாக்குதலால் அந்த ஊரின் கிட்டத்தட்ட அனைத்து குடியிருப்பாளர்களும் வெளியேறிவிட்டனர். எஞ்சியிருப்பவர்களில் அயூப், மேயர், அவரது உதவியாளர்கள் மற்றும் ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளர்கள் மட்டுமே. அவர்கள் வான்வழித் தாக்குதல் சத்தம் கேட்கும் வரை பிளாஸ்டிக் நாற்காலிகளில் அமர்ந்திருந்துவிட்டு, சத்தம் கேட்டதும் தங்கள் கார்களை நோக்கி ஓடுகின்றனர்.

சிறிது தூரத்தில் உள்ள நபதியே (Nabatieh) நகரில், இஸ்ரேலிய குண்டுவீச்சு சுமார் 90,000 மக்கள் வாழ்ந்த சமூகத்தை ஒரு பேய் நகரமாக மாற்றியுள்ளது. ஆளில்லாத வீதிகளில் தாழ்வாகப் பறக்கும் டிரோன்களின் சத்தம் திகிலூட்டும் வகையில் எதிரொலிக்கிறது.

“இங்கே வெறும் 150 குடும்பங்கள் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கலாம், மற்றவர்கள் வெளியேறிவிட்டனர்,” என்று வழக்கறிஞரும் மீட்புப் பணியாளருமான அலி ஹரிரி கூறினார். அவர் சிதைந்த ஒரு சிவப்பு ஆம்புலன்ஸில் நகரைச் சுற்றி வந்து, அங்கு தங்கியிருக்கும் மக்களின் நிலையைச் சரிபார்க்கிறார்.

தொடர்ந்து பேசிய ஹரிரி, “நிச்சயமாக டாங்கிகள் உள்ளே வருவது குறித்து நாங்கள் கவலைப்படுகிறோம். அவர்கள் ஆக்கிரமிப்பு பற்றிப் பேசுகிறார்கள். ஒருவேளை இஸ்ரேலியர்கள் நபதியே வரை வரலாம், யாருக்குத் தெரியும்? அவர்கள் 1982-ல் பெய்ரூட் வரை வந்தார்களே,” என்றார்.

குண்டுவீச்சுகளுக்கு இடையே பணியாற்றும் ஹரிரி, போர் விமானத்தின் சத்தம் கேட்டதும், “நீங்கள் இப்போது கிளம்ப வேண்டும், டிரோன் சென்றுவிட்டது, போர் விமானங்கள் வருகின்றன. அதன் அர்த்தம் அவர்கள் தாக்க வேண்டிய ஒரு இலக்கைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள்,” என்று கூறி ஆம்புலன்ஸில் ஏறிச் சென்றார்.

ஒரு மணி நேரம் கழித்து, நபதியே உட்பட தெற்கு லெபனானின் பெரும் பகுதிகளில் உள்ள மக்கள் வெளியேற வேண்டும் என்று இஸ்ரேல் உத்தரவிட்டது. ஹிஸ்புல்லா இலக்குகள் மீது நடத்தப்படவுள்ள தாக்குதல்களுக்கு முன்னதாக, எல்லையிலிருந்து 25 மைல் தூரம் வரை வசிப்பவர்கள் வடக்கு நோக்கிச் செல்ல வேண்டும் என்று இஸ்ரேலிய ராணுவம் தெரிவித்தது.

தெற்கு லெபனானில் தரைவழியாக ஹிஸ்புல்லாவுடன் மோதி வரும் இஸ்ரேல், அந்தப் பகுதியை நாட்டின் பிற பகுதிகளில் இருந்து படிப்படியாகத் துண்டித்து வருகிறது. வெள்ளிக்கிழமை அன்று லிட்டானி ஆற்றின் குறுக்கே இருந்த ஒரு பாலத்தை குண்டுவீசித் தகர்த்தது.

இந்த வெளியேற்ற உத்தரவு சட்டவிரோதமானது மற்றும் இது கட்டாய இடப்பெயர்வு என்று மனித உரிமை அமைப்புகள் தெரிவித்துள்ளன. இருப்பினும், வடக்கு நோக்கிச் செல்லும் நெடுஞ்சாலைகளில் அணிவகுத்து நிற்கும் ஆயிரக்கணக்கான கார்கள், மக்கள் இந்த எச்சரிக்கையை எவ்வளவு தீவிரமாக எடுத்துள்ளனர் என்பதைக் காட்டுகின்றன.

57 வயதான தச்சுத் தொழிலாளியான ரியாத் அல்-லத்தா, இஸ்ரேலின் உத்தரவுக்குக் கட்டுப்பட்டு கடந்த வாரம் பெய்ரூட்டின் தெற்குப் புறநகர்ப் பகுதியில் உள்ள தனது வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். குண்டுவெடிப்பின் வேகத்தால் கண்ணாடிகள் உடையாமல் இருக்க ஜன்னல்கள் மற்றும் கதவுகளைத் திறந்து வைத்துவிட்டு வந்திருந்தார்.

ஆனால், வியாழக்கிழமை அதிகாலையில் தனக்கு 15 மீட்டர் முன்னால் இருந்த நடைபாதை வெடித்ததைக் கண்டு அவர் அதிர்ச்சியடைந்தார். ஒரு மனிதனின் கால்கள் துண்டிக்கப்பட்டு அவர் துடிப்பதைக் கண்ட அவர், தனது குழந்தைகளைக் கூடாரத்திலேயே இருக்குமாறு கத்தினார். அடுத்த சில நிமிடங்களில் நடந்த இரண்டாவது டிரோன் தாக்குதலில் அந்த மனிதர் உட்பட 11 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

“இந்தப் போர் மிகவும் கடினமானது, ஏனென்றால் கடந்த முறை அவர்கள் தாக்குவதற்கு முன்பு தெரிவிப்பார்கள். இப்போது எல்லாம் சீரற்றதாக இருக்கிறது,” என்று பெய்ரூட்டின் ராம்லெட் அல்-பைடா பகுதியில் உள்ள தனது கூடாரத்திற்கு அருகில் அமர்ந்து அல்-லத்தா கூறினார்.

அல்-நிமிரியா மேயர் அலி ஃபர்ஹாத், கொல்லப்பட்ட பதுல் ஹம்தான் தனது தோழிக்கு அனுப்பிய குறுஞ்செய்தியின் புகைப்படத்தைக் காட்டினார். அதில் அவர், “நான் பல எண்களை அழைத்தேன், ஆனால் தங்குவதற்கு இடமில்லை, நான் வீதிகளில் கிடக்க விரும்பவில்லை. என் வீட்டிலேயே இருந்து சாவதே மேல்,” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.