பூகோள அரசியல் புயலில் சிக்கிய கிரீன்லாந்து: எதிர்காலம் குறித்த அச்சத்தில் தீவு மக்கள்

bbc

‘நாங்கள் தனிமையில் விடப்படவே விரும்புகிறோம்’: அமெரிக்க ஜனாதிபதி  டிரம்பின் கைப்பற்றல் அச்சுறுத்தல்கள் குறித்து கிரீன்லாந்து மக்கள்

அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் மார்கோ ரூபியோ அடுத்த வாரம் டென்மார்க் மற்றும் கிரீன்லாந்து அதிகாரிகளைச் சந்தித்து கிரீன்லாந்தின் விதி குறித்து ஆலோசிக்க உள்ளார். அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் டிரம்ப், தனது நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு தேவை என்று கூறும் இந்த தீவு, டென்மார்க்கின் அரை-சுயாட்சி பிரதேசமாக உள்ளது.

இந்த மிகப்பெரிய தீவு, டிரம்பின் பெயரைக் கொண்ட ஒரு பூகோள அரசியல் புயலின் மையப்புள்ளியில் சிக்கியுள்ளது. இங்குள்ள மக்கள் தெளிவாகவே பதற்றமடைந்துள்ளனர்.

இருப்பினும், நீங்கள் விமானத்தில் இங்கு வரும்போது, இது மிகவும் அமைதியாகவே தெரிகிறது. ஆர்க்டிக் மற்றும் அட்லாண்டிக் பெருங்கடல்களுக்கு இடையே, கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை பனி மூடிய மலைகள் நீண்டு கிடக்கின்றன, இடையிடையே பளபளக்கும் கடற்பகுதிகள் (fjords) தென்படுகின்றன.

இது உலகத்தின் உச்சியில் அமைந்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது; இதன் பெரும்பகுதி ஆர்க்டிக் வட்டத்திற்கு மேலே உள்ளது.

கிரீன்லாந்து ஐக்கிய இராச்சியத்தை விட ஒன்பது மடங்கு பெரியது, ஆனால் அதில் 57,000 குடியிருப்பாளர்கள் மட்டுமே உள்ளனர், அவர்களில் பெரும்பாலோர் பூர்வகுடி இனுயிட் (Inuit) சமூகத்தினர்.

தென்மேற்கு கடற்கரையில் உள்ள தலைநகர் நூக்கில் கிரீன்லாந்து மக்களின் மிகப்பெரிய குழுவைக் காணலாம். உறைந்த அந்தி நேரம், பனி மூடிய நடைபாதை வீதிகளில் படர்ந்து கொண்டிருந்தபோது நாங்கள் அங்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை பள்ளியிலிருந்து வீட்டிற்கு ஸ்லெட்ஜ் (sledges) வண்டிகளில் இழுத்துச் சென்றனர், மாணவர்கள் பிரகாசமாக ஒளிரும் வணிக வளாகங்களுக்குள்ளும் வெளியேயும் அலைந்து திரிந்தனர். டிரம்ப் தொடர்பான இங்குள்ள பதற்றத்தைப் பற்றி எங்களிடம் பேச சிலரே விரும்பினர். பேசியவர்கள் மிகவும் இருண்ட மனநிலையில் இருந்தனர்.

ரஷ்யாவும் சீனாவும் கைப்பற்றுவதைத் தடுக்க அமெரிக்கா கிரீன்லாந்தை ‘சொந்தமாக்கிக்கொள்ள’ வேண்டும் என்று டிரம்ப் கூறுகிறார்

ஒரு ஓய்வூதியதாரர் தனது ஊன்றுகோலை வலியுறுத்தலுடன் தரையில் தட்டி, அமெரிக்கா ஒருபோதும் கிரீன்லாந்தின் தலைநகரில் தனது கொடியை நடக்கூடாது என்று என்னிடம் கூறினார்.

இந்நாட்களில் எல்லாரையும் நம்பாத ஒரு பெண்மணி, தனது பெயரைச் சொல்ல மறுத்து, வெனிசுலாவில் டிரம்பின் இராணுவத் தலையீட்டைப் பார்த்த பிறகு, டிரம்ப் பலவந்தமாக இந்தத் தீவைக் கைப்பற்றும் வாய்ப்பு குறித்து தான் “மரண பயத்தில்” இருப்பதாக ஒப்புக்கொண்டார்.

இதற்கிடையில், இருபதுகளின் தொடக்கத்தில் இருக்கும் மட்பாண்டக் கலைஞரான பிலு செம்னிட்ஸ் (Pilu Chemnitz) கூறுகையில்: “அமெரிக்க அதிபரைக் கண்டு நாங்கள் அனைவரும் மிகவும் சோர்வடைந்துவிட்டோம் என்று நினைக்கிறேன். நாங்கள் எப்போதும் இங்கே அமைதியான மற்றும் சாந்தமான வாழ்க்கையையே வாழ்ந்தோம்.

“நிச்சயமாக, டென்மார்க்கின் காலனித்துவம் பல மக்களுக்கு நிறைய மன அதிர்ச்சிகளை ஏற்படுத்தியது, ஆனால் நாங்கள் தனிமையில் விடப்பட விரும்புகிறோம்.”

அமெரிக்காவின் கைப்பற்றலை எதிர்ப்பதை விடுங்கள், 85% கிரீன்லாந்து மக்கள் அதை எதிர்க்கிறார்கள் என்று கூறுகின்றனர், பெரும்பாலோர் டென்மார்க்கிடமிருந்து சுதந்திரத்தையும் விரும்புவதாகக் கூறுகின்றனர் – இருப்பினும், பலர் என்னிடம் கூறுவதாவது, தங்கள் நலன்புரி அரசை நிலைநிறுத்த உதவும் டென்மார்க் மானியங்களைப் பாராட்டுவதாகவும் கூறினர். பயன்படுத்தப்படாத இயற்கை வளங்கள் நிறைந்திருந்தாலும், இனுயிட் சமூகங்களில் வறுமை ஒரு உண்மையான பிரச்சினையாக உள்ளது.

ஒட்டுமொத்தமாக, கிரீன்லாந்து மக்கள் தங்கள் உள்நாட்டுக் கொள்கைகளில் மட்டுமல்லாமல், வெளியுறவு விவகாரங்களிலும் பெரிய, உரத்த குரலை விரும்புகின்றனர்.

நான் தீவின் எளிமையான தோற்றமுடைய நாடாளுமன்றத்திற்குச் சென்றேன், அதன் கட்டிடம் ஸ்காண்டிநேவிய பாணியில் மரப் பலகைகளால் கட்டப்பட்டு, நுழைவாயிலில் பறக்கும் கிரீன்லாந்திய கொடிகள் போலவே மெருகேற்றப்பட்ட சிவப்பு நிறத்தில் பூசப்பட்டிருந்தது.

பாதுகாப்புச் சோதனைகள் இல்லை. அனைத்தும் மிகவும் நிதானமாக இருந்தன. நாங்கள் கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு நழுவும் கண்ணாடி கதவுகளிலும் பொறிக்கப்பட்ட கர்ஜிக்கும் துருவ கரடியின் சின்னம் – கிரீன்லாந்தின் சின்னம் – தவிர.

நான் அங்கு நாடாளுமன்றத்தின் வெளியுறவு விவகாரக் குழுவின் இணைத் தலைவரான பிபாலுக் லிங்கே-ராஸ்முசென் (Pipaluk Lynge-Rasmussen) என்பவரைச் சந்திக்கச் சென்றிருந்தேன். அவர் இங்குள்ள கூட்டணி அரசாங்கத்தின் ஒரு பகுதியான சுதந்திரம் சார்ந்த இனுயிட் அடகாடிகிட் (Inuit Ataqatigiit) கட்சியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்.

“ஒரு மக்களாக நாம் என்ன விரும்புகிறோம் என்பதைப் பற்றி பேசுவது மிகவும் முக்கியம் என்று நினைக்கிறேன்,” என்று அவர் என்னிடம் கூறினார். “1979 இல் நாங்கள் உள்நாட்டு ஆட்சியைப் பெற்றபோதும், 2009 இல் அதிக சுதந்திரத்தைப் பெற்றபோதும் நாங்கள் எப்போதும் சுதந்திரத்தை நோக்கிப் பணியாற்றி வருகிறோம்.”

அமெரிக்கா, டென்மார்க், நேட்டோ மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் போன்ற பெரிய உலக வல்லரசுகள், தீவு மக்களிடம் அவர்களின் விதியைப் பற்றிப் பேசுவதை விட, இப்போது கிரீன்லாந்தைப் பற்றி நிறைய பேசுவதாக அவர் நினைக்கிறாரா என்று நான் லிங்கே-ராஸ்முசெனிடம் கேட்டேன்.

அவர் தீவிரமாகத் தலையாட்டினார். ஆச்சரியமாக, ஒருவேளை, கிரீன்லாந்து மக்களின் விருப்பங்களையும் தேவைகளையும் புறக்கணிப்பதற்காக டிரம்பை விட டென்மார்க்கையே அதிகம் குற்றம் சாட்டுகிறார்.

கிரீன்லாந்தும் ஃபாரோ தீவுகளும் டென்மார்க் ராஜ்யத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும், அவர்கள் எப்போதும் இரண்டாம் தர குடிமக்களாகவே நடத்தப்படுவதாக உணர்வதாக அவர் கூறுகிறார்.

ஆனால் லிங்கே-ராஸ்முசென் வலியுறுத்துகையில், தற்போதைய சூழ்நிலையில் கிரீன்லாந்து மக்கள் தங்களை பாதிக்கப்பட்டவர்களாகப் பார்க்கக்கூடாது என்றார். மாறாக, இப்போது அவர்கள் மீது விழும் சர்வதேச கவனத்தைப் பயன்படுத்தி தங்கள் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டவும், தங்கள் முன்னுரிமைகளை முன்னெடுக்கவும் பரிந்துரைக்கிறார்.

அடுத்த வாரம் ரூபியோவுடனான சந்திப்பைப் பற்றி என்ன என்று நான் கேட்டேன்?

“சந்திப்பு புரிதலுடனும் சமரசத்துடனும் முடிவடையும் என்று நம்புகிறேன்,” என்று அவர் பதிலளித்தார்.

“ஒருவேளை இங்கிருந்து [அமெரிக்காவுடன்] வணிகம் செய்யலாம்… ஒருவேளை வர்த்தகத்திலோ அல்லது சுரங்கத்திலோ ஒத்துழைக்கலாம், கிரீன்லாந்தில் அதிக அமெரிக்க [இராணுவ] தளங்களை வைத்திருக்கலாம், ஒருவேளை?”

1951 முதல் டென்மார்க்குடன் உள்ள இருதரப்பு ஒப்பந்தத்தின் கீழ், அமெரிக்கா தான் விரும்பும் அளவு அமெரிக்க படைகளை கிரீன்லாந்திற்கு கொண்டு வரலாம்.

இது ஐரோப்பிய நட்பு நாடுகளை உரக்க வியக்க வைத்துள்ளது, டிரம்ப் ஏன் தீவை ஒருதலைப்பட்சமாக “கைப்பற்ற” வேண்டும் என்று நினைக்கிறார் என்று: அதை வாங்குவதா – வாஷிங்டனின் விருப்பமான விருப்பமாகத் தெரிகிறது, அல்லது கிரீன்லாந்து மக்களை வாக்கெடுப்பில் அமெரிக்காவின் ஒரு பகுதியாக மாற ஊக்குவிப்பதா, அல்லது பலவந்தமாக கிரீன்லாந்தைக் கைப்பற்றுவதா, இதை டிரம்ப் நிர்வாகம் நிராகரிக்க மறுத்துள்ளது.

இராணுவ பலத்தை காட்ட அதிகம் தேவையில்லை. கிரீன்லாந்தில் பயிற்சி பெற்ற சிப்பாய்கள் குறைவு மற்றும் தனது சொந்த இராணுவ தளங்கள் இல்லை.

டென்மார்க் தீவைப் பாதுகாக்க போதுமானதாக செய்யவில்லை என்று கூறி டிரம்பும் அமெரிக்க துணை அதிபர் ஜே.டி. வான்ஸும் கிரீன்லாந்தை “கைப்பற்ற” வேண்டியதன் அவசியத்தை நியாயப்படுத்துகின்றனர். கோபன்ஹேகன் இதை மறுக்கிறது.

அமெரிக்கா ஏற்கனவே கிரீன்லாந்தில் ஒரு இராணுவ தளத்தைக் கொண்டுள்ளது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது – மேலும் அது பனிப்போரின் உச்ச காலத்தில் சுமார் 10,000 பணியாளர்களிலிருந்து இப்போது சுமார் 200 ஆக தனது இருப்பை தீவிரமாகக் குறைத்துக்கொண்டது.

அமெரிக்கா நீண்ட காலமாக ஆர்க்டிக் பாதுகாப்பிலிருந்து கவனத்தை எடுத்துவிட்டது, சமீப காலம் வரை.

டிரம்பின் தீவின் மீதான ஆர்வம் பின்வருவனவற்றின் கலவையாக இருக்கலாம்:

• உணரப்பட்ட தேசிய பாதுகாப்பு கவலைகள்
• அரிய பூமிகள் மற்றும் கனிமங்கள் உட்பட கிரீன்லாந்து பெருமைப்படுத்தும் செழுமையான இயற்கை வளங்களுக்கான பசி
• மற்றும் அமெரிக்காவில் ஆதிக்கம் செலுத்த வேண்டும் என்ற அவரது உரக்க அறிவிக்கப்பட்ட விருப்பம்.

புவியியல் ரீதியாக கிரீன்லாந்து வட அமெரிக்காவின் ஒரு பகுதி.

இது கோபன்ஹேகனை விட நியூயார்க் நகரத்திற்கு சுமார் 1,000 மைல்கள் (1,609 கி.மீ) நெருக்கமாக உள்ளது.

இது கிரீன்லாந்து மக்களுக்கு சிந்தனைக்கு இடம் கொடுக்க வேண்டும் என்று எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பேலே புரோபெர்க் (Pele Broberg), நாலெராக் (Naleraq) கட்சியைச் சேர்ந்தவர், என்னிடம் கூறினார்.

மக்கள் டிரம்ப் கிரீன்லாந்திற்கு என்ன செய்வார் என்று பயப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் தவறாக தகவல் அளிக்கப்பட்டுள்ளனர், பெரும்பாலும் ஊடக வெறியினால் என்று அவர் கூறினார்.

“இது உண்மைதான், நாங்கள் விற்பனைக்கு இல்லை – ஆனால் நாங்கள் வணிகத்திற்கு திறந்திருக்கிறோம். அல்லது இருக்க வேண்டும்.

“இப்போது நாங்கள் ஒரு காலனியாக இருக்கிறோம். மிகவும் நெருக்கமான அமெரிக்காவிலிருந்து இறக்குமதி செய்வதை விட, 4,000 கி.மீ தூரத்தில் உள்ள டென்மார்க்கிலிருந்து எங்கள் பொருட்களை இறக்குமதி செய்ய வேண்டும் என்று நாங்கள் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறோம்.”

புரோபெர்க் தனது அமைப்பை தீவின் உண்மையான சுதந்திரக் கட்சி என்று விவரித்தார், சுதந்திரத்திற்காக அழுத்தம் கொடுப்பதாக கூறுகிறார், அதனால் கிரீன்லாந்து மக்கள் தங்கள் நிபந்தனைகளின்படி, தாங்கள் தேர்வு செய்யும் எந்த தரப்பினர் அல்லது நாட்டுடனும் வர்த்தகம் செய்ய முடியும்: அமெரிக்கா, டென்மார்க் அல்லது பிறர்.

ஆனால் இப்போது, அமெரிக்கா சமநிலையான வணிக ஒப்பந்தங்களை விட, கோரிக்கைகளையே முன்வைக்கிறது.

கிரீன்லாந்தில் டிரம்ப் காணும் தேசிய பாதுகாப்பு முன்னுரிமைகள் சரியாக என்ன?

சுருக்கமாகக் கூறினால்: ரஷ்ய பாலிஸ்டிக் ஏவுகணை கண்ட அமெரிக்காவை அடைவதற்கான குறுகிய வழி கிரீன்லாந்து மற்றும் வட துருவம் வழியாகும்.

வாஷிங்டன் டி.சி. ஏற்கனவே தீவில் ஒரு முன்கூட்டியே எச்சரிக்கை விமான தளத்தைக் கொண்டுள்ளது – ஆனால் கிரீன்லாந்து டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் முன்மொழியப்பட்ட “கோல்டன் டோம்” (Golden Dome) அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக ஏவுகணை இடைமறிப்பாளர்களுக்கான தளமாக செயல்பட முடியும்: அனைத்து ஏவுகணை தாக்குதல்களிலிருந்தும் அமெரிக்காவைப் பாதுகாக்கும் திட்டம்.

கிரீன்லாந்து, ஐஸ்லாந்து மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியத்தை இணைக்கும் நீரில் ரேடார்களை வைப்பதையும் அமெரிக்கா விவாதித்ததாக கூறப்படுகிறது – GIUK இடைவெளி (GIUK Gap) என்று அழைக்கப்படுவது. இது வாஷிங்டன் கண்காணிக்க விரும்பும் சீன மற்றும் ரஷ்ய கப்பல்களுக்கான நுழைவாயில்.

தற்போது தீவைச் சுற்றி நிறைய சீன மற்றும் ரஷ்ய கப்பல்கள் உள்ளன என்ற டிரம்பின் சமீபத்திய கூற்றுக்களை ஆதரிக்க நீங்கள் கிரீன்லாந்தில் இருக்கும்போது வெளிப்படையான எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

கடந்த வாரம் சீன வெளியுறவு அமைச்சக செய்தித் தொடர்பாளர் லின் ஜியன் (Lin Jian), ஆர்க்டிக்கில் “சுயநல ஆதாயங்களைத் தேட” “சீன அச்சுறுத்தல்” என்று அழைக்கப்படுவதை ஒரு சாக்குப்போக்காகப் பயன்படுத்துவதற்காக வாஷிங்டனை விமர்சித்தார்.

ஆனால் ரஷ்யாவும் சீனாவும் தங்கள் இராணுவ திறன்களை விரிவுபடுத்தி வருகின்றன, மேலும் பிராந்தியத்தில் வேறு இடங்களில் தங்கள் ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்தியுள்ளன –