கனடாவிலிருந்து பிரிந்து செல்ல ட்ரம்பின் உதவியை நாடும் பிரிவினைவாதக் குழு: நாம் அறிய வேண்டியவை

CNN

அமெரிக்கா – கனடா இடையிலான பதற்றமான உறவில் மற்றுமொரு நிலப்பரப்பு தொடர்பான சர்ச்சை எழுந்துள்ளது. இது தனது வடக்குப் பக்கத்து நாட்டை (கனடாவை) அமெரிக்காவின் 51-வது மாநிலமாக மாற்றுவேன் என்ற டொனால்ட் ட்ரம்பின் அச்சுறுத்தலால் ஏற்பட்டதல்ல.

அல்பேர்ட்டா மாகாணம் கனடாவிலிருந்து பிரிந்து செல்வதை விரும்பும் ஒரு குழுவின் தலைவர்களுடன், அமெரிக்க இராஜாங்கத் துறை அதிகாரிகள் கடந்த ஏப்ரல் முதல் மூன்று முறை சந்திப்புகளை நடத்தியுள்ளதாக ‘பைனான்சியல் டைம்ஸ்’ செய்தி வெளியிட்டது. இதைத் தொடர்ந்து, கனடியத் தலைவர் மார்க் கார்னி, “கனடாவின் இறையாண்மைக்கு மதிப்பு அளிக்குமாறு” மீண்டும் ட்ரம்பிடம் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

‘அல்பேர்ட்டா செழுமைத் திட்டம்’ (Alberta Prosperity Project) என்று பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்தக் குழு, அல்பேர்ட்டாவின் சுதந்திரம் குறித்த பொது வாக்கெடுப்புக்காக (Referendum) அழுத்தம் கொடுத்து வருகிறது. மேலும், அதன் தலைவர்களில் ஒருவரது எக்ஸ் (X) தளப் பதிவின்படி, “சுதந்திரமான மற்றும் தன்னாட்சியுடைய அல்பேர்ட்டாவாக மாறுவதற்கு ஆதரவாக” அமெரிக்க நிதித்துறையிடம் 500 பில்லியன் டாலர் கடன் வசதியைக் கோரவும் இந்தக் குழு திட்டமிட்டுள்ளது.

இந்த விவகாரத்தில் அமெரிக்காவின் ஈடுபாடு குறித்து வெள்ளை மாளிகை அதிகாரி ஒருவர் சிஎன்என் (CNN) நிறுவனத்திடம் கூறுகையில், “நிர்வாக அதிகாரிகள் பல சிவில் சமூகக் குழுக்களைச் சந்திப்பது வழக்கம். எந்தவித ஆதரவோ அல்லது வாக்குறுதியோ வழங்கப்படவில்லை” என்று நிலைமையைத் தணிக்கும் வகையில் பேசினார்.

என்றாலும், ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தின் வரிகள் மற்றும் நிலப்பரப்பு அச்சுறுத்தல்களுக்கு எதிராகக் கனடா ஒன்றுபட்டு நிற்கும் வேளையில், இந்தச் செய்திகள் அந்நாட்டில் புதிய கோபத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அண்டை மாகாணமான பிரிட்டிஷ் கொலம்பியாவின் தலைவர், அல்பேர்ட்டா குழுவின் இந்த அணுகுமுறையை “தேசத்துரோகம்” என்று வர்ணித்துள்ளார்.

அல்பேர்ட்டா என்றால் என்ன?

அல்பேர்ட்டா என்பது மேற்கு கனடாவில் உள்ள எண்ணெய் வளம் மிக்க ஒரு மாகாணமாகும். இது ஏறத்தாழ அமெரிக்காவின் டெக்சாஸ் மாநிலத்தின் பரப்பளவைக் கொண்டது. சுமார் 5 மில்லியன் மக்கள் வசிக்கும் இந்த மாகாணம், ராக்கீஸ் மலைத்தொடர் மற்றும் பான்ஃப் (Banff), லேக் லூயிஸ் (Lake Louise) போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற சுற்றுலாத் தலங்களைக் கொண்டுள்ளது.

இந்த மாகாணம் ஒரு தனித்துவமான அரசியல் மற்றும் கலாச்சார அடையாளத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது அதன் வலுவான எரிசக்தி மற்றும் விவசாயத் துறைகள், பொருளாதார தனிமனிதவாதம் மற்றும் குறைந்த வரிகள் மூலம் இயக்கப்படுகிறது. “எரிசக்தி மாகாணம்” என்று அழைக்கப்படும் அல்பேர்ட்டாவின் ‘ஆயில் சேண்ட்ஸ்’ (Oil sands), கனடாவின் மொத்த கச்சா எண்ணெய் உற்பத்தியில் சுமார் 84% ஐ வழங்குகிறது. அரசியல் ரீதியாக இது கனடாவின் பழமைவாதத்தின் (Conservatism) கோட்டையாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆல்பர்ட்டா பிரீமியர் டேனியல் ஸ்மித், டிரம்ப் மற்றும் பிற குடியரசுக் கட்சியினருடன் நட்பாக இருந்து வருகிறார், கடந்த ஜனவரியில் ஜனாதிபதியின் தனிப்பட்ட மார்-எ-லாகோ கிளப்புக்கு விஜயம் செய்தார். மற்ற மாகாணங்களில் உள்ள அவரது சகாக்கள் டிரம்ப் மற்றும் கனடாவை இணைத்து அதன் பொருளாதாரத்தை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் அவரது அச்சுறுத்தல்களுக்கு எதிராக ஒன்றிணைந்துள்ள நிலையில் கூட இது நிகழ்ந்துள்ளது.

பிரிவினைவாதிகள் ஏன் சுதந்திரம் கோருகின்றனர்?

பிரிவினைவாத அல்பேர்ட்டா மக்கள், தங்களது நலன்கள் ஒட்டாவாவில் (கனடிய தலைநகர்) சரியாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதில்லை என்று நீண்டகாலமாகக் கருதுகின்றனர்.

• காலநிலை மாற்றக் கொள்கைகள்: கூட்டாட்சி அரசாங்கத்தின் சுற்றுச்சூழல் முயற்சிகள் அல்பேர்ட்டாவின் எண்ணெய் தொழிலைத் தடுப்பதாக அவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

• நிதிப் பங்கீடு: தாங்கள் செலுத்தும் கூட்டாட்சி வரிக்கு ஈடாகத் தங்களுக்குத் தேவையான நிதி திரும்பக் கிடைப்பதில்லை எனக் கூறுகின்றனர்.

• அரசியல் வேறுபாடு: தாராளவாதக் கொள்கைகளைக் கொண்ட கிழக்கு மாகாணங்களால் தங்களது பழமைவாத விழுமியங்கள் புறக்கணிக்கப்படுவதாக உணர்கின்றனர்.

கனடா கூட்டமைப்பு உருவான காலத்திலிருந்தே மேற்குப் பகுதி மக்கள் தங்களை அந்நியப்பட்டவர்களாக உணரும் நிலை (Western alienation) இருந்து வருகிறது; குறிப்பாக 1905-இல் அல்பேர்ட்டா ஒரு மாகாணமாக உருவானதிலிருந்து இது நிச்சயமாக நீடிக்கிறது,” என்று மூலோபாய ஆலோசனை நிறுவனமான நியூ வெஸ்ட் பப்ளிக் அஃபையர்ஸ் (New West Public Affairs) பங்காளியும், முன்னாள் பிரதமர் ஸ்டீபன் ஹார்ப்பரின் அரசாங்கத்தில் அரசியல் பணியாளராக இருந்தவருமான மைக்கேல் சோல்பெர்க் கூறினார்.

“இருப்பினும், ஒட்டாவா (மத்திய அரசு) எடுக்கும் முடிவுகள் தங்களது வாழ்க்கை முறையை நேரடியாகப் பாதிக்கின்றன என்று அல்பேர்ட்டா மக்கள் உணரும் காலக்கட்டங்களில், இந்த உணர்வு மேலும் அதிகரிக்க முனைகிறது.”

மத்திய அரசால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட கோவிட்-19 ஊரடங்குகள் மற்றும் ஒட்டாவாவில் ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக நீடிக்கும் தாராளவாத (Liberal) தலைமை ஆகியவை அத்தகையதொரு சூழலை ஏற்படுத்தியுள்ளன. ட்ரம்பிற்கு எதிராக எஞ்சிய கனடா மக்கள் தேசபக்தியுடன் ஒன்றுபட்டுள்ள நிலையில், அல்பேர்ட்டாவில் மட்டும் இந்த அரசியல் வெப்பம் அதிகரித்துள்ளது.

ஏப்ரல் 2025-இல் நடைபெற்ற கூட்டாட்சித் தேர்தலில், ட்ரம்ப் எதிர்ப்பு அலையைப் பயன்படுத்தி கார்னியின் தாராளவாதக் கட்சி வெற்றி பெற்றதைத் தொடர்ந்து, சுதந்திரம் குறித்த பொது வாக்கெடுப்பை நடத்துவதை எளிதாக்கும் சட்டத்தை அல்பேர்ட்டா சட்டமன்றம் நிறைவேற்றியது.

இருந்தபோதிலும், இந்தப் பிரிவினைவாத இயக்கத்திற்கு ஒரு முறையான தலைவரோ அல்லது கட்டமைக்கப்பட்ட பிரச்சாரமோ இல்லை என்று சோல்பெர்க் குறிப்பிட்டார். இது “ஒரு சில வெளிப்படையான ஆர்வலர்களால் இயக்கப்பட்டு, பெரும்பாலும் இணையத்திலேயே பெரிதுபடுத்தப்படுகிறது,” என்றும் அவர் கூறினார். தற்போது பிரிவினைவாத அரசியல் கட்சிகள் எதற்கும் அல்பேர்ட்டா சட்டமன்றத்தில் இடங்கள் இல்லை.

டொனால்ட் ட்ரம்பின் தாக்கம் என்ன?

எண்ணெய் உற்பத்திக்கு ஆதரவான பழமைவாதியான ட்ரம்ப் மீண்டும் வெள்ளை மாளிகைக்குத் திரும்பியுள்ளது, அல்பேர்ட்டா பிரிவினைவாத இயக்கத்திற்குப் புத்துயிர் அளித்துள்ளதுடன், சிலருக்கு அதன் இறுதி இலக்கையே மாற்றியமைத்துள்ளது.

கடந்த கோடையில் சிஎன்என் (CNN) கலந்துகொண்ட அல்பேர்ட்டா சுதந்திரத்திற்கான பேரணியில், ஆதரவாளர்கள் மாகா (MAGA) பாணியிலான “அல்பேர்ட்டாவை மீண்டும் சிறந்ததாக்குங்கள்” (Make Alberta Great Again) என்ற தொப்பிகளை அணிந்திருந்தனர். மேலும் அவர்கள் ட்ரம்பை “வட அமெரிக்காவின் சிறந்த சொத்து” என்றும், பிரிவினைவாதிகளுக்கு ஒரு சாத்தியமான கூட்டாளி என்றும் புகழ்ந்தனர்.

அந்தப் பேரணியில் கலந்துகொண்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் அல்பேர்ட்டா ஒரு முழுமையான சுதந்திர நாடாக மாற வேண்டும் என்று விரும்பிய போதிலும், சிலர் மற்றொரு சாத்தியக்கூற்றுக்குத் தங்கள் ஆதரவை வெளிப்படுத்தினர்: அதாவது, அல்பேர்ட்டா அமெரிக்காவின் 51-வது மாநிலமாக மாற வேண்டும் என்பதே அது.

கடந்த பிப்ரவரி மாதம், கல்கரி (Calgary) மற்றும் எட்மண்டன் (Edmonton) இடையிலான நெடுஞ்சாலையில் ஒரு விளம்பரப் பலகை தோன்றியது. அதில் அல்பேர்ட்டா மாகாணம் “அமெரிக்காவுடன் இணைய வேண்டும்!” என்று முதல்வர் ஸ்மித்திடம் வலியுறுத்துமாறு பொதுமக்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டிருந்தது; அந்தப் பலகையில் அவர் ட்ரம்புடன் கைகுலுக்கும் படமும் இடம்பெற்றிருந்தது. இது “51-வது மாநிலத்திற்கான கனடியர்கள்” (Canadians for the 51st State) என்ற வாசகத்தைக் கொண்ட ஒரு குழுவால் நிதியளிக்கப்பட்டிருந்தது.

ட்ரம்பின் உயர்மட்ட அதிகாரிகளும் அல்பேர்ட்டா சுதந்திரம் கோருபவர்களுக்குத் தங்கள் ஆதரவைத் தெரிவித்துள்ளனர். கடந்த வாரம் வலதுசாரி தொலைக்காட்சி ஒன்றிற்கு வழங்கிய பேட்டியில், அமெரிக்க நிதித்துறை செயலாளர் ஸ்காட் பெசென்ட், “அல்பேர்ட்டா அமெரிக்காவிற்கு ஒரு இயற்கையான பங்காளியாகும்” என்று கூறினார்.

“அவர்களிடம் சிறந்த வளங்கள் உள்ளன. அல்பேர்ட்டா மக்கள் மிகவும் சுதந்திரமானவர்கள்,” என்று கூறிய அவர், அங்கு விரைவில் ஒரு பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தப்படலாம் என்று தான் கேள்விப்பட்டதாகவும் தெரிவித்தார். “மக்களுக்கு இறையாண்மை தேவை. அமெரிக்காவிடம் இருப்பதை அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்,” என்றார் அவர்.

பசிபிக் பெருங்கடலுக்கு எண்ணெய் குழாய் அமைப்பதற்கு அல்பேர்ட்டாவை கனடா அனுமதிக்கவில்லை என்று குற்றம் சாட்டிய பெசென்ட், “அவர்கள் (அல்பேர்ட்டா மக்கள்) அமெரிக்காவிற்குள் வர நாம் அனுமதிக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன்” என்றும் குறிப்பிட்டார்

அல்பேர்ட்டா கனடாவை விட்டு வெளியேற எவ்வளவு வாய்ப்புள்ளது?

அல்பேர்ட்டா சுதந்திரம் குறித்த பொது வாக்கெடுப்பை நடத்துவதற்கு “அதிக வாய்ப்பு” (Highly likely) உள்ளதாக சோல்பெர்க் கூறினார். இதற்கு முன்பு கனடாவின் கியூபெக் (Quebec) மாகாணம் மட்டுமே இரண்டு முறை இத்தகைய வாக்கெடுப்பை நடத்தியுள்ளது. மிக அண்மையில் 1995-இல் நடந்த வாக்கெடுப்பில், வாக்காளர்கள் மிகக் குறைந்த வாக்கு வித்தியாசத்திலேயே கனடாவுடன் தொடர முடிவு செய்தனர்.

“இந்த இலையுதிர் காலத்தில் (செப்டம்பர்-நவம்பர்), அல்பேர்ட்டா கனடா கூட்டமைப்பில் நீடிக்க வேண்டுமா என்பது குறித்த பொது வாக்கெடுப்பு நடப்பதற்கான அனைத்து அறிகுறிகளும் தென்படுகின்றன. இதன் தாக்கம் மிக அதிகமாக இருக்கும், மேலும் இது இப்போது உண்மையாக உணரத் தொடங்கியுள்ளது,” என்று சோல்பெர்க் கூறினார்.

‘ஸ்டே ஃப்ரீ அல்பேர்ட்டா’ (Stay Free Alberta) என்ற மற்றொரு பிரிவினைவாதக் குழு, பொது வாக்கெடுப்பு நடத்துமாறு மாகாண அரசாங்கத்தைக் கோருவதற்கு ஒரு மனுவில் கையெழுத்துக்களைச் சேகரித்து வருகிறது; இவர்களது கூட்டங்களில் பெருந்திரளான மக்கள் கலந்து கொள்கின்றனர். தகுதியுள்ள வாக்காளர்களிடமிருந்து 177,732 கையெழுத்துக்களைச் சேகரிக்க அந்தக் குழுவிற்கு மே மாதம் வரை கால அவகாசம் உள்ளது.

இருப்பினும், பொதுமக்களின் கருத்துக்கணிப்புகள் அல்பேர்ட்டா சுதந்திரத்திற்கான ஆதரவு குறைவாகவே இருப்பதைக் காட்டுகின்றன. ஜனவரி மாதம் நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வில், 19% அல்பேர்ட்டா மக்கள் மட்டுமே பிரிவினைக்கு ஆதரவளிப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளனர்.

“பொது வாக்கெடுப்பை ஆதரிக்கும் மக்களில் கணிசமானோர் ‘அடையாள ரீதியான பிரிவினைவாதிகளாக’ (Symbolic separatists) இருக்கலாம்,” என்று கல்கரியில் உள்ள மவுண்ட் ராயல் பல்கலைக்கழகத்தின் அரசியல் அறிவியல் பேராசிரியர் லோரி வில்லியம்ஸ் கூறுகிறார். “பிரிவினைக்கான மனுவில் கையெழுத்திட வரிசையில் நிற்கும் சிலர், ஒட்டாவாவிற்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பவே விரும்புவதாகக் கூறுகின்றனர். இதன் மூலம் அல்பேர்ட்டா மத்திய அரசுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் போது வலுவான நிலையில் இருக்க முடியும் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்.”

பிரிவினைக்கு எதிரான தரப்பிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட மற்றொரு குடிமக்கள் மனு ஏற்கனவே அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது; அதற்கு 400,000-க்கும் அதிகமான கையெழுத்துக்கள் கிடைத்துள்ளன. இந்தப் பிரிவினை யோசனையை மிகத் தீவிரமாக விமர்சிப்பவர்கள் பழங்குடியின சமூகத்தினர் (Indigenous communities) ஆவர். கனடிய அரசுடன் அவர்கள் செய்து கொண்டுள்ள ஒப்பந்தங்கள் அல்பேர்ட்டா மாகாணம் உருவாவதற்கு முன்பே ஏற்பட்டவை. அவர்களின் அழுத்தத்தின் காரணமாக, பொது வாக்கெடுப்பு மசோதாவில் ஒரு நிபந்தனை சேர்க்கப்பட்டுள்ளது; அதன்படி முடிவு எதுவாக இருந்தாலும் அவர்களின் ஒப்பந்த உரிமைகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கப்படும்.

மாகாணத் தலைவர் ஸ்மித், தான் பிரிவினையை ஆதரிக்கவில்லை என்று கூறியுள்ள போதிலும், அதற்காகப் போராடுபவர்களைக் கண்டிக்க மறுத்துவிட்டார்; அவர்களின் குறைகள் “நியாயமானவை” என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஒருவேளை பொது வாக்கெடுப்பு வெற்றி பெற்றாலும், பிரிந்து செல்லும் செயல்முறை “மிகவும் சிக்கலானது மற்றும் ஸ்திரத்தன்மையற்றதாக” இருக்கும் என்று சோல்பெர்க் எச்சரிக்கிறார். பிரிவினைக்குப் பிறகு என்ன நடக்கும் என்பதற்கான தெளிவான வரைபடம் எதுவும் இல்லை. குறிப்பாக, அல்பேர்ட்டா ஒரு தனி நாடாக இருக்க வேண்டுமா அல்லது அமெரிக்காவுடன் இணைய வேண்டுமா என்ற கேள்விகளுக்கு இன்னும் சரியான விடைகள் இல்லை. “இவை தீர்க்கப்படாத கேள்விகள், மேலும் இதிலுள்ள சட்ட மற்றும் பொருளாதார அபாயங்கள் மிகப்பெரியவை,” என்று அவர் கூறினார்.