Dr Murali Vallipuranathan
யாழ்ப்பாணம் நீதிவான் நீதிமன்றில் தொல்பொருள் பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவாவினால் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ள செம்மணி இடைக்கால அறிக்கை பெரும் சர்ச்சையையும் அதிர்ச்சியையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. செம்மணியில் புதைக்கப்பட்ட உடல்கள் போர்க்காலப் படுகொலைகள் அல்ல என்றும், அவை ஏதோ ஒரு தொற்றுநோய், இயற்கை அனர்த்தம் அல்லது வழக்கமான மதச் சடங்கு ரீதியான புதைப்புகள் என்றும் நிறுவுவதற்கு அவ்வறிக்கை முயல்கிறது.
நீதித்துறைப் பதிவுகள், தடயவியல் உண்மைகள் மற்றும் வரலாற்று ஆதாரங்களை திட்டமிட்டுப் புறந்தள்ளும் இந்த அறிக்கையின் அடிப்படையற்ற கூற்றுகளை அம்பலப்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகும்.
1. எலும்புக்கூடுகளின் காயங்களையும் தளைகளையும் திட்டமிட்டு மறைத்தல்
• தியான நிலை (சமாதி) என்ற போலி விளக்கம்: 227-ஆம் இலக்க எலும்புக்கூடு வழக்கமான மதச் சடங்கின்படி “தியான நிலையில்” (சமாதி) புதைக்கப்பட்டதாக அறிக்கை சித்திரிக்கிறது. ஆனால், முந்தைய நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் மற்றும் தடயவியல் பதிவுகளின்படி, அதே எலும்புக்கூட்டின் கைகள் பின்புறமாகக் கட்டப்பட்டிருந்ததும், மண்டை ஓடு மற்றும் தாடை எலும்புகள் கொடூரமான ஆயுதங்களால் அடித்து நொருக்கப்பட்டிருந்ததும் புகைப்படச் சான்றுகளுடன் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. கைகள் கட்டப்பட்டு, மண்டை ஓடு பிளக்கப்பட்ட கொலையை “தியான நிலை” என வர்ணிப்பது தடயவியல் மோசடியாகும்.
• முறையற்ற புதைப்புகள்: பல எலும்புக்கூடுகள் தலை துண்டிக்கப்பட்ட நிலையிலும், ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அவசரக் கோலத்தில் வீசப்பட்ட நிலையிலும் காணப்பட்டதை அறிக்கை திட்டமிட்டு மூடிமறைக்கிறது.
2. சமகாலப் பொருட்களும் சான்றுகளும் புறக்கணிக்கப்படல்
• குழந்தைகளின் பொருட்கள்: 25-ஆம் இலக்க எலும்புக்கூடு ஒரு 4-5 வயதுக் குழந்தையினுடையது. அக்குழந்தையின் அருகே ஆங்கில எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட நவீன பாடசாலைப் பை, விளையாட்டு பாதணிகள் மற்றும் பால் போத்தல்கள் மீட்கப்பட்டுள்ளன.
• சவப்பெட்டி என்ற புனைவு: அங்கிருந்த சிறு ஆணிகளையும் உக்கிய துணித் துண்டுகளையும் வைத்து, அது ஏதோ மரபுவழிச் சவப்பெட்டிப் புதைப்பு என அறிக்கை அனுமானிக்கிறது. ஆனால், பாடசாலைப் பையுடனும் விளையாட்டுப் பொருட்களுடனும் ஒரு குழந்தை புதைக்கப்பட்டிருப்பது, அது திட்டமிட்ட கடத்தல் மற்றும் படுகொலை என்பதையே திட்டவட்டமாக நிரூபிக்கிறது.
3. நோயியல் மற்றும் மூலக்கூற்று ஆதாரங்கள் இன்மை
• ஒரு பெரும் தொற்றுநோயால் மக்கள் கொத்துக்கொத்தாக இறந்தார்கள் என்று வாதிடுவதற்கு, பற்களின் கூழ்மத்திலிருந்து (dental pulp) பெறப்படும் பண்டைய டி.என்.ஏ (aDNA) பரிசோதனைகள் மூலமாகவோ அல்லது எலும்புகளில் உள்ள நோய்க்கூற்று அடையாளங்கள் (காலரா, பிளேக், டைபாய்டு போன்றவை) மூலமாகவோ உயிரியல் சான்றுகள் நிறுவப்பட வேண்டும்.
• சோமதேவாவின் அறிக்கையில் இத்தகைய எந்தவொரு விஞ்ஞானபூர்வ ஆய்வுகளோ, ஆய்வக நோயியல் (pathological) உறுதிப்படுத்தல்களோ கிடையாது. வெறும் அனுமானங்களை மட்டுமே அறிக்கையாகத் தந்துள்ளார்.
Dr Murali Vallipuranathan
4. யாழ்ப்பாணத்தின் சுகாதார மற்றும் மரணப் பதிவேடுகளில் சான்றுகள் இல்லை
• செம்மணியில் மீட்கப்பட்ட உடல்களில் 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை பச்சிளங்குழந்தைகள் மற்றும் சிறுவர்களுடையவை. அப்படியொரு கொடிய தொற்றுநோய் பரவி நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் ஒரேயடியாக இறந்திருந்தால், அதற்குரிய ஆவணங்கள் யாழ்ப்பாணத்தின் பொதுச் சுகாதாரத் துறை, போதனா வைத்தியசாலை அல்லது தேவாலயங்களின் மரணப் பதிவேடுகளில் பதிவாகியிருக்க வேண்டும். ஆனால், அப்படியொரு தொற்றுநோய் அனர்த்தம் நிகழ்ந்ததற்கான எந்தவொரு நிர்வாகப் பதிவும் வரலாற்றில் இல்லை.
5. இராணுவத்தினரின் நீதிமன்ற வாக்குமூலங்களை மூடிமறைத்தல்
• செம்மணி புதைகுழி என்பது தொல்பொருள் ஆய்வின் போது தற்செயலாகக் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல. 1998-ஆம் ஆண்டு கிரிஷாந்தி குமாரசுவாமி வழக்கு விசாரணையின் போது, முன்னாள் இராணுவச் சிப்பாய் சோமரத்ன ராஜபக்ச உள்ளிட்ட படையினரால் நீதிமன்றில் பகிரங்கமாக அளிக்கப்பட்ட சாட்சியங்களின் அடிப்படையிலேயே இந்த புதைகுழிகள் அடையாளம் காணப்பட்டன. பாதுகாப்புப் படையினரால் தமிழர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டு புதைக்கப்பட்டனர் என்ற உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வாக்குமூலங்களையும் சாட்சியங்களையும் ஒதுக்கிவிட்டு, இதனைத் “தொற்றுநோய் மரணம்” என்று திசைதிருப்புவது அப்பட்டமான நீதிமறுப்பு.
யார் இந்த பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவா?
பேராசிரியர் சோமதேவாவின் முந்தைய வரலாற்று மற்றும் தொல்பொருள் நிலைப்பாடுகளைக் கவனித்தால், அவரது அணுகுமுறை எப்போதுமே பக்கச்சார்பானதாகவே இருந்து வந்துள்ளது:
• விஜயனுக்கு முற்பட்ட தமிழர் வரலாற்றை மறுத்தல்: இலங்கையில் விஜயனின் வருகைக்கு முந்தைய பெருங்கற்காலப் பண்பாடு (Megalithic Iron Age), பொம்பரிப்பு, கந்தரோடை, ஆனைக்கோட்டை முத்திரை (கோ வேதா), மற்றும் தமிழ் பிராமிச் சான்றுகள் என தமிழர்களும் சைவ வழிபாட்டு எச்சங்களும் இந்த மண்ணில் தொன்றுதொட்டு வாழ்ந்ததற்கான உறுதியான தொல்பொருள் ஆதாரங்கள் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், பேராசிரியர் சோமதேவா இந்த வரலாற்று உண்மைகளை ஒருபோதும் ஏற்றுக் கொண்டதில்லை.
• திஸ்ஸமஹாராம பானை ஓட்டு முரண்பாடு: திஸ்ஸமஹாராமவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பானை ஓட்டு எழுத்துக்களை (எண் 53) ஐராவதம் மகாதேவன் மற்றும் பேராசிரியர் ப. புஷ்பரட்ணம் ஆகியோர் “திரளி முறி” என்ற தமிழ் பிராமி எழுத்தாக வாசித்த போது, அதனை மறுத்து அது சிங்கள-பிராகிருத வடிவம் என வலிந்து திரித்தவர் சோமதேவா.
• “ஹெள” (Hela) மேலாதிக்கக் கோட்பாடு: இலங்கையின் தொல்வரலாறு முழுவதும் சிங்கள பௌத்தர்களின் பூர்வீகத்திற்கு மட்டுமே சொந்தமானது என்ற ஒருதலைப்பட்சமான நிலைப்பாட்டை தொல்பொருள் ரீதியாக நிலைநிறுத்தவே அவர் தொடர்ச்சியாக முயன்று வந்துள்ளார். இப்போது இந்துக்களின் “சமாதி” என்ற புனித வழிபாட்டு முறையையும் போர் வன்முறைகளை மறைக்கத் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறார்.
சர்வதேசம் தலையிட வேண்டிய கட்டாயம்
இலங்கையின் தொல்பொருள் திணைக்களமும் அரச அதிகார நிறுவனங்களும் எத்தகைய அரசியல் மற்றும் இன ரீதியான பக்கச்சார்புடன் இயங்குகின்றன என்பது ஏற்கனவே பல்வேறு சர்வதேச மற்றும் உள்நாட்டு ஆய்வுகளிலும், கொழும்பு டெலிகிராப் (Colombo Telegraph) உள்ளிட்ட ஊடகப் பதிவுகளிலும் ஆதாரங்களுடன் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.( https://www.colombotelegraph.com/…/a-challenge-to…/
)
1. சோமதேவாவின் அறிக்கையை நிராகரித்தல்: தமிழ்த் தரப்பும், மனித உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்களும், சட்டத்தரணிகளும் எந்தவித விஞ்ஞானபூர்வ அடிப்படையும் அற்ற இந்த போலி அறிக்கையை முழுமையாக நிராகரிக்க வேண்டும்.
2. தமிழர் பகுதிகளில் இத்தகைய பணிகளுக்குத் தடை: வரலாற்றுத் திரிபுகளையும் தடயவியல் மூடிமறைப்புகளையும் செய்யும் உள்நாட்டு ஆய்வாளர்கள் தமிழ் பகுதிகளில் ஆய்வு என்ற போர்வையில் தொடர்ந்து குழப்பங்களை விளைவிக்க அனுமதிக்கக் கூடாது.
3. சர்வதேச நிபுணர்களின் நேரடி ஆய்வு: உள்நாட்டுப் பொறிமுறைகள் திட்டமிட்டு உண்மைகளைத் திரிக்கும் சூழலில், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் ‘மினசோட்டா நெறிமுறைக்கு’ (Minnesota Protocol) அமைய, நடுநிலையான சர்வதேச தடயவியல் நிபுணர்கள், நோயியல் வல்லுநர்கள் மற்றும் தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களின் கண்காணிப்பில் மட்டுமே செம்மணி உள்ளிட்ட அனைத்துப் புதைகுழிகளும் மீளாய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.
Dr Murali Vallipuranathan
MBBS (Jaffna), PGD (Population Studies), MSc (Colombo), MD (Community Medicine), FCCP (SL), FRSPH (UK)
