பொருளாதார உறவுகளைச் சீரமைக்க டொனால்ட் டிரம்ப் சீனா சென்றார், ஆனால் பல முக்கியப் பிரச்சினைகளுக்கு இன்னும் தீர்வு காணப்படாமலேயே அவர் திரும்பியுள்ளார் என ஜேம்ஸ் சி. ரெனால்ட்ஸ் (James C. Reynolds) https://www.independent.co.uk/ எழுதுகிறார்.
சனிக்கிழமை, 16 மே 2026
அண்மைக் காலம் வரை, சீனாவின் மேற்குப் பகுதியில் உள்ள சோங்கிங் (Chongqing) ஒரு சாதாரண தொழில் நகரமாகவே இருந்தது; உலக நாடுகளின் பார்வையில் அது பெரிய அளவில் அறியப்படவில்லை. ஆனால் இன்று, அந்த நகரம் ஒரு பிரம்மாண்டமான பெருநகரமாக (Metropolis) உருவெடுத்துள்ளது. அதன் அடுக்குக் கட்டிடக்கலை மற்றும் பொறியியல் சாதனைகளைக் கண்டு வியப்பதற்காக உலகெங்கிலும் இருந்து சுற்றுலாப் பயணிகளையும் சமூக ஊடக பிரபலங்களையும் (Influencers) அது ஈர்த்து வருகிறது.
2017ஆம் ஆண்டு டொனால்ட் டிரம்ப் கடைசியாக இங்கு வந்திருந்ததிலிருந்து சீனா பல மாற்றங்களைச் சந்தித்துள்ளது. அமெரிக்காவிற்கு இணையான நிலையை எட்டுவதற்காகப் பிரம்மாண்ட திட்டங்கள் மற்றும் புதிய பொருளாதாரக் கூட்டணிகளுடன் அது வேகமாக முன்னோக்கிச் சென்றுள்ளது.
சீனாவில் இன்னும் சில ஆழமான பிரச்சினைகள் நீடித்த போதிலும், அந்நாட்டுத் தலைமை உலக அரங்கில் தனக்குக் கிடைத்துள்ள புதிய இடத்தைக் குறித்து மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் உள்ளது. அதே நேரத்தில், அமெரிக்காவோ தனது நாட்டின் தொழில்மயமாக்கல் சரிவு (Deindustrialisation), வெளிநாட்டுத் தாக்கம் மற்றும் தனது சொந்த அடையாளச் சிக்கல்கள் போன்ற சவால்களுடன் போராடிக் கொண்டிருக்கிறது.
இந்த வாரம் பெய்ஜிங்கிற்குத் திரும்பிய டொனால்ட் டிரம்ப், சீன அதிபர் ஷி ஜின்பிங்குடனான (Xi Jinping) பேச்சுவார்த்தையில் வர்த்தகத்திற்கே முக்கியத்துவம் அளித்தார். இதன் மூலம் உறுதியான முடிவுகளைப் பெற்று, வரவிருக்கும் நவம்பர் மாத இடைக்காலத் தேர்தலுக்கு முன்னதாகத் தனது மக்கள் செல்வாக்கு விகிதத்தை (Approval ratings) உயர்த்திக் கொள்ளலாம் என அவர் நம்பினார்.
ஆனால், இந்த உச்சிமாநாட்டின் முடிவில் சீனாவிடம் தான் சாதகமான சூழல் இருப்பது போல் தோன்றியது. அமெரிக்காவுடனான “புதிய நிலைப்பாடு” குறித்தான விதிமுறைகளை வகுக்கும் அளவுக்குத் துணிச்சலைப் பெற்றுள்ள ஒரு நம்பிக்கையான நாட்டிடமிருந்து, எந்தவொரு பெரிய திருப்புமுனையும் இன்றி டிரம்ப் வெளியேறியுள்ளார்.
முக்கிய அமெரிக்க வணிக நிர்வாகிகளின் (Business execs) குழுவோடு டிரம்ப்பின் குழுவினர் புதன்கிழமை இரவு பெய்ஜிங் வந்தடைந்தனர். வர்த்தக வேறுபாடுகளைக் களைந்து, பல வெளியுறவுக் கொள்கை விவகாரங்களில் சீனாவின் ஆதரவைப் பெறுவதே அவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது.
கடந்த முறை டிரம்ப் வந்திருந்தபோது, சீனா அவரை ஆடம்பரமான விழாக்களுடன் வரவேற்று உபசரித்தது. தடைசெய்யப்பட்ட நகரத்திற்குள் (Forbidden City) முன்னெப்போதும் இல்லாத அனுமதியை வழங்கியது. அப்போது 250 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கைகளுடன் அவர் திரும்பினார்.
அக்காலகட்டத்தில், இந்த முடிவு வாஷிங்டனுக்குப் பார்ப்பதற்கு நன்றாகத் தெரிந்தாலும், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான வர்த்தகப் பற்றாக்குறையை (Trade deficit) அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுவதற்கு இது உதவாது என்றே ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிட்டனர்.
இருப்பினும், இந்த 2026ஆம் ஆண்டு வருகையைக் குறித்துக் கூறுவதற்குப் பெரிதாக எதுவும் இல்லை; குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான எந்தவொரு முக்கிய ஒப்பந்தமும் இம்முறை கையெழுத்தாகவில்லை. இந்த வார உச்சிமாநாடு பெரும்பாலும் பொருளாதார உறவை நிலையாக வைத்திருப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், டிரம்ப் சில முக்கிய விவகாரங்களுக்குத் தீர்வு காணாமலேயே திரும்பியிருப்பது குறித்து ஆய்வாளர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.
வரிகுறித்து எந்த விவாதமும் இல்லை
2016ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்கா மற்ற நாடுகளை விட சீனாவுடன் தான் அதிக வர்த்தகம் செய்தது. சீனப் பொருட்கள் மீதான சராசரி அமெரிக்க இறக்குமதி வரி தோராயமாக 3% ஆக இருந்தது, இது அமெரிக்க நுகர்வோருக்கு மலிவான விலையில் அத்தியாவசியப் பொருட்களைப் பெற உதவியது.
டிரம்ப் தனது முதல் பதவிக்காலத்தில் இந்த ஏற்பாட்டை மாற்றினார். சீனப் பொருட்கள் மீது இறக்குமதி வரிகளை விதித்ததுடன், அமெரிக்க நிறுவனங்கள் தங்களது உற்பத்தியை வேறு இடங்களுக்கு மாற்றுமாறும் ஊக்குவிவித்தார்.

பீட்டர்சன் சர்வதேச பொருளாதார நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த சாட் போவனின் (Chad Bown) கூற்றுப்படி, கடந்த ஆண்டு சுங்க வரிகள் சுருக்கமான முறையில் மூன்று இலக்க எண்களைத் தொட்ட நிலையில், தற்போது அது குறைக்கப்பட்ட பிறகும் சீனப் பொருட்கள் மீதான வரி இன்னும் கிட்டத்தட்ட 48% ஆக உள்ளது.
வாஷிங்டன் வரிகளைக் குறைப்பதற்கும், அதற்குப் பதிலாகச் சீனா தங்களுக்கு அரிய கனிமங்களின் (Rare earths) விநியோகத்தைத் தடையின்றி வழங்குவதற்கும் இரு நாட்டுத் தலைவர்களும் கடந்த அக்டோபரில் ஒரு தற்காலிக உடன்பாட்டைச் (Truce) செய்துகொண்டனர். ஆனால் அந்த உடன்படிக்கை இந்த நவம்பருடன் முடிவடைகிறது.
இந்தத் தற்காலிக உடன்பாடு இந்த ஆண்டிற்குப் பிறகும் நீட்டிக்கப்படுமா என்று கேட்டதற்கு, டிரம்ப் தாமும் ஷி ஜின்பிங்கும் “வரிகள் குறித்து விவாதிக்கவில்லை” என்று கூறினார்.
இத்தகைய நீட்டிப்பு தான் இந்த உச்சிமாநாட்டின் வெற்றிக்கான “மிக அடிப்படையான அளவுகோலாக” இருந்திருக்கும் என்று புரூக்கிங்ஸ் நிறுவனத்தின் (Brookings Institution) வெளியுறவுக் கொள்கை ஆய்வாளர் பாட்ரிசியா கிம் தெரிவித்துள்ளார்.
அரிய கனிமங்கள் விவகாரத்தில் தெளிவின்மை
2025 ஏப்ரலில் டிரம்ப் விதித்த கடுமையான வரி விதிப்புக்கு முரணாகச் சீனா மேற்கொண்ட ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகளால், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான உறவில் விரிசல் ஏற்பட்டது. இந்த அரிய கனிமங்கள் விநியோகப் பிரச்சினைக்கு அதிகாரப்பூர்வ தீர்வு ஏதுமின்றியே டிரம்ப் திரும்பியுள்ளார்.
கடந்த ஆண்டு எட்டப்பட்ட தற்காலிக உடன்படிக்கை இருந்தபோதிலும், பெய்ஜிங்கின் இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் அமெரிக்கச் சிப் தயாரிப்பாளர்கள் (Chipmakers) மற்றும் விண்வெளி நிறுவனங்களுக்குப் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தியுள்ளன.
உலகில் பதப்படுத்தப்பட்ட அரிய கனிமங்கள் மற்றும் காந்தங்களில் (Magnets) தோராயமாக 90 சதவீதத்தைச் சீனாவே உற்பத்தி செய்கிறது. மின்சார வாகனங்கள் முதல் ரேடார்கள், எஃப்-35 போர் விமானங்கள், டோமாஹாக் ஏவுகணைகள், நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் மற்றும் குறைக்கடத்திகள் (Semiconductors) வரையிலான நவீன தொழில்நுட்பங்களில் இந்த அரிய கனிமங்கள் மிக முக்கியமான பொருட்களாகும்.
கடந்த காலங்களில் இருந்த சீனா, அமெரிக்காவிற்கான இந்த மதிப்புமிக்க கனிமங்களின் ஏற்றுமதியை நிறுத்தத் தயங்கியிருக்கலாம். ஆனால் இன்று, இந்த முட்டுக்கட்டையானது இராணுவ நடவடிக்கை இல்லாமலேயே வாஷிங்டனை நெருக்கடிக்குள்ளாக்கும் பெய்ஜிங்கின் திறனை வெளிப்படுத்துகிறது.
அமெரிக்கா தனது சொந்த நாட்டுக்குள் புதிய விநியோகச் சங்கிலிகளை உருவாக்க முயன்று வருகிறது, ஆனால் கனரக அரிய கனிமங்களைத் தனித்தனியாகப் பிரித்தெடுக்கும் திறன் இன்னும் அதற்கு உள்நாட்டில் இல்லை.
தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்கும் பெரிய வணிகங்களுக்கும் குறைவான வெற்றிகளே
ஆப்பிள் நிறுவனத்தின் டிம் குக் (Tim Cook), என்விடியா நிறுவனத்தின் ஜென்சன் ஹுவாங் (Jensen Huang), போயிங் நிறுவனத்தின் கெல்லி ஓர்ட்பெர்க் (Kelly Ortberg) மற்றும் டெஸ்லா நிறுவனத்தின் எலோன் மஸ்க் (Elon Musk) உள்ளிட்ட শীর্ষস্থানীয় அமெரிக்க வணிகத் தலைவர்களின் குழுவுடன் டிரம்ப் பெய்ஜிங் வந்திருந்தார்.
വരും நாட்களில் சில ஒப்பந்தங்கள் வரக்கூடும். ஆனால் இந்தத் பயணத்தின் போது, மிகப்பெரிய ஒற்றைப் பலனாகக் கருதப்பட்ட ஒப்பந்தம் கூட ஏமாற்றத்தையே அளித்தது.
சீனா 200 போயிங் விமானங்களை வாங்கும் என்று டிரம்ப் வியாழக்கிழமை கூறியதைத் தொடர்ந்து, போயிங் நிறுவனத்தின் பங்குகள் 4 சதவீதம் சரிந்தன. ஏனெனில், சுமார் 500 விமானங்கள் வாங்கப்படும் என்றே எதிர்பார்க்கப்பட்டது. பின்னர் செய்தியாளர்களிடம் பேசிய டிரம்ப், சீனா 750 விமானங்கள் வரை வாங்க சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளதாகக் கூறியதாகத் தெரிவித்தார், ஆனால் அதில் உறுதியான அர்ப்பணிப்பு எதுவும் இல்லை. இதனால் வெள்ளிக்கிழமை சந்தை வணிகத்திற்கு முந்தைய வர்த்தகத்தில் போயிங் நிறுவனத்தின் பங்குகள் மேலும் 0.9 சதவீதம் சரிந்தன.
என்விடியா நிறுவனத்தின் மேம்பட்ட H200 AI சிப்களைச் சீனாவிற்கு விற்பனை செய்வதிலும் எந்தவொரு முன்னேற்றமும் ஏற்பட்டதற்கான அறிகுறிகள் தென்படவில்லை. இந்தத் பயணத்தில் அதன் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி ஜென்சன் ஹுவாங் கடைசி நிமிடத்தில் இணைந்திருந்த போதிலும் இந்த நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
விவசாயப் பொருட்களை விற்பனை செய்வதற்கான ஒப்பந்தங்களுக்கு இரு தரப்பும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளதாகவும், வருங்கால வர்த்தகத்தை நிர்வகிப்பதற்கான வழிமுறைகளில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் அமெரிக்க அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். இரு தரப்பும் தலா 30 பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள முக்கியமானவை அல்லாத பொருட்களை அடையாளம் காணும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
அமெரிக்காவிலிருந்து சீனா எண்ணெய் வாங்குவதற்கான வாய்ப்புகள் குறித்து டிரம்ப் பெருமையாகப் பேசினார். அவரது ஆற்றல் துறை அமைச்சரும், “அமெரிக்காவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்க விரும்புவதாகச் சீனா ஒப்புக்கொண்டுள்ளது” என்று கூறினார். ஆனால் இது குறித்து வெள்ளிக்கிழமை சீன வெளியுறவு அமைச்சகத்திடமிருந்து எந்தக் கருத்தும் வரவில்லை, தெளிவான தொகையும் குறிப்பிடப்படவில்லை.
சீனாவை தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் ஒரு மூத்த அமெரிக்க வணிகத் தலைவர் பினான்சியல் டைம்ஸ் (Financial Times) நாளிதழுக்குத் தெரிவிக்கையில், பரந்த வர்த்தக ஒப்பந்தங்களை வணிக சமூகம் வரவேற்கும், ஆனால் நிறுவனங்களுக்கு காலக்கெடு மற்றும் அரிய கனிமங்கள் விவகாரத்தில் இன்னும் “தெளிவு” தேவைப்படுகிறது என்றார்.

வணிகத்திற்கான சீனாவின் கதவு “மேலும் மேலும் பரந்த அளவில் திறக்கப்படும்” என்று இந்த வாரம் அமெரிக்கத் தலைவர்களிடம் ஷி ஜின்பிங் கூறினார். ஆனால், வெற்றியாகக் கொண்டாடும் அளவுக்குப் பெரிய அளவிலான உறுதியான வாக்குறுதிகள் எதுவும் அங்கு கிடைக்கவில்லை.
