இரகசியக் கூட்டங்களாலும் மௌனத்தாலும் மறைக்கப்படும் துஷ்பிரயோகத்திற்குள்ளான சிறுமிக்கான நீதி

சம்பந்தப்பட்ட துறவிகளைக் கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்துமாறு காவல்துறைக்கு தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபை (NCPA) எவ்வாறு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது என்பதைப் பொதுமக்கள் என்ற வகையில் எம்மால் அவதானிக்க முடிந்தது. குறித்த துறவி இரண்டாவது நீதிமன்ற நாளன்றே ஆஜர்படுத்தப்பட்டதுடன், உடனடியாகப் பிணையிலும் விடுவிக்கப்பட்டார். சிறுமியின் நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்காக NCPA போன்ற சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரசபைகளுக்கு மேலதிக அதிகாரங்கள் வழங்கப்படாவிட்டால், இந்த வழக்கு நீதியை மறுக்கும் நோக்கியே நகரும் என்பதை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

– விழிப்புணர்வுள்ள பெண்கள் குழு (Women of Conscience)

FT.LK

‘தாமதிக்கப்பட்ட நீதி, மறுக்கப்பட்ட நீதிக்குச் சமம்’ என்பது இலங்கையில் நன்கு நிரூபிக்கப்பட்ட ஒரு பழமொழியாகும். சிறுவர் துஷ்பிரயோக வழக்குகள், குறிப்பாக மதகுருமார்களால் – அதிலும் பல சந்தர்ப்பங்களில் பௌத்த மதகுருமார்களால் – நடத்தப்படும் துஷ்பிரயோகங்கள் பற்றிய விபரங்களை ஆராயும்போது, அவை நீண்டுகொண்டே செல்லும் சட்ட நடைமுறைகளைக் கொண்டிருப்பதையும், இறுதியில் சாட்சிய முரண்பாடுகளைக் காரணம் காட்டி வழக்குகள் முறியடிக்கப்படுவதையும் பொதுவான ஒரு பண்பாகக் காண முடிகிறது. பாலியல் தேவைக்காகச் சிறுமி ஒருவரைப் பெற்றுக்கொண்டமை மற்றும் அவளைத் துஷ்பிரயோகம் செய்தமை ஆகிய குற்றச்சாட்டுகளுக்கு உள்ளாகியுள்ள பல்லேகம ஹேமரதன தேரருக்கு (Pallegama Hemarathana Thero) எதிரான குற்றச்சாட்டுகளும் இதேபோன்றதொரு பின்னணியையே காட்டுகின்றன.

11 வயது சிறுமி ஒருவரைப் பாலியல் தேவைக்காகப் பெற்றுக்கொண்டு, அவளைத் துஷ்பிரயோகம் செய்துள்ளதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டானது மிகவும் பாரதூரமானது என்ற போதிலும், இலங்கை காவல்துறை அந்தத் துறவியைக் கைது செய்வதற்கோ அல்லது இந்த விவகாரம் குறித்து முழுமையான விசாரணையை மேற்கொள்வதற்கோ எவ்வித உடனடி நடவடிக்கையையும் எடுக்கவில்லை.

அரசியல் கட்டமைப்போடு மிக நெருங்கிய தொடர்பைக் கொண்டுள்ள ஒரு முக்கிய மதத் தலைவர் என்ற வகையில், அந்தத் துறவி கொண்டுள்ள அளப்பரிய அரசியல் அதிகாரத்தின் காரணமாக, காவல்துறையைச் செயல்பட வைப்பதற்கு நாடாளுமன்றத்தில் உள்ள அரசாங்கமோ அல்லது எதிர்க்கட்சிகளோ எவ்வித உடனடி ஆதரவையும் வழங்க முன்வரவில்லை.

நாடாளுமன்ற வரலாற்றிலேயே பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தில் சாதனை அளவாக விளங்கும் 22 பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும் கூட அந்தச் சிறுமியின் பக்கம் நிற்கவில்லை. தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபையின் (NCPA) தொடர்ச்சியான முயற்சிகளுக்குப் பின்னரும், பொதுமக்களின் பலத்த எதிர்ப்புகளுக்குப் பிறகும் தான் காவல்துறை அந்தத் துறவியைக் கைது செய்தது. மேலும், நீதிமன்ற விபரங்களை நோக்கும்போது, துஷ்பிரயோகத்திற்குள்ளான அந்தச் சிறுமிக்கு நீதி மறுக்கப்படுவதற்கான சாதகமான சூழ்நிலைகளை உருவாக்கும் பல சட்ட ஓட்டைகள் இருப்பதும் புலனாகிறது. இத்தகையதொரு பின்னணியில் தான், நாடாளுமன்றப் பெண் உறுப்பினர்களின் ஒன்றியம் (Women’s Caucus) கடந்த ஜூன் 5 ஆம் தேதி ஒரு ரகசியக் கூட்டத்திற்கு அழைப்பு விடுத்திருந்தது.

நிலவும் கடுமையான மௌனத்திற்கு மத்தியில் நடத்தப்பட்ட இந்த ரகசியக் கூட்டம், சிறுமிக்கு நீதி மறுக்கப்பட்டுவிடுமோ என்ற பொதுமக்களின் அச்சத்தை மேலும் அதிகரித்துள்ளது. இந்த ரகசியத் தன்மைக்கு மேலாக, காவல்துறையினருக்கு அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்தியதாகக் கூறி NCPA விற்கு கண்டனம் தெரிவிக்கப்பட்டது என்ற செய்தி, இக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட சில தரப்புக்களை மேற்கோள் காட்டி பிபிசி சிங்களச் சேவையிலும் பின்னர் ஏனைய ஊடகங்களிலும் வெளியாகியிருப்பது பெரும் கவலையை அளிக்கிறது.

அரசாங்கம், பெண்கள் மற்றும் சிறுவர் விவகார அமைச்சு, காவல்துறை மற்றும் பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் என அனைவரும் சிறுமியின் பக்கம் நிற்கத் தவறிய வேளையில், அதிகாரம் மற்றும் சலுகைகளின் செல்வாக்கிற்கு உட்படாமல் சட்ட நடைமுறைகள் தடையின்றி நகர்வதை உறுதி செய்ய NCPA வும், இணையத்தள சமூக ஊடகங்களும், இன்னும் சில குறிப்பிட்ட ஊடகங்களும் மட்டுமே முன்வந்தன. பொதுமக்கள் என்ற வகையில், துறவியைக் கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்துமாறு காவல்துறைக்கு NCPA எவ்வாறு கட்டாயப்படுத்த வேண்டியிருந்தது என்பதை நாம் அவதானித்தோம். அவர் இரண்டாவது நீதிமன்ற நாளன்றே ஆஜர்படுத்தப்பட்டு, உடனே பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டார். சிறுமியின் நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்காக NCPA போன்ற சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரசபைகளுக்கு மேலதிக அதிகாரங்கள் வழங்கப்படாவிட்டால், இந்த வழக்கு நீதியை மறுக்கும் நோக்கியே நகரும் என்பதை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

நாடாளுமன்றப் பெண் உறுப்பினர்களின் ஒன்றியம் ஜூன் 8 ஆம் தேதி வெளியிட்ட ஊடக அறிக்கை, இந்த வழக்கு வலுவான சான்றுகளுடன் முன்னோக்கி நகர்வதை உறுதி செய்வதில் தங்களுக்கும் அக்கறை இருப்பதாகக் காட்ட முயன்றாலும், அது ஒரு ஆபத்தான போக்கையே வெளிப்படுத்துகிறது. “சிறுவர் துஷ்பிரயோக வழக்குகள் தொடர்பான ஊடக அறிக்கை மற்றும் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள்” குறித்து புதிய வழிகாட்டுதல்களை அமைப்பதில் தலையிடுவது பற்றிய குறிப்புகள், விசாரணைகள் மற்றும் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு நகர்கின்றன என்ற வெளிப்படைத்தன்மையை முழுமையாக முடக்குவதற்கும் தடுப்பதற்கும் எடுக்கப்படும் ஒரு முயற்சியோ என்ற கவலையை தீவிரப்படுத்தியுள்ளது.

பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிக்கு மட்டுமன்றி, தத்தமது நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்கும் அனைத்து துஷ்பிரயோகத்திற்குள்ளான சிறுவர்களுக்கும், இலங்கை மக்களாகிய நமக்கும் நீதி கிடைக்க வேண்டியது அவசியம் என விழிப்புணர்வுள்ள பொதுமக்களாகிய நாம் நம்புகிறோம். நீதிமன்றத்தில் என்ன நடந்தது என்பதை நாம் அறிந்துகொள்வது முக்கியமானது. மிக உயர்ந்த அதிகாரங்களைக் கொண்ட மதத் தலைவர்களுடனான நெருக்கத்தின் காரணமாக ஒரு சில ஊடகங்களைத் தவிர ஏனைய பிரதான ஊடகங்கள் அனைத்தும் மௌனம் காக்கும் வேளையில், பல்லேகம ஹேமரதனவின் இந்த வழக்கில் சமூக ஊடகங்கள் மட்டுமே தகவல்களைப் பெறுவதற்கான ஒரேயொரு வழியாக இருந்துள்ளன.

இந்த ரகசியக் கூட்டம் மற்றும் பிபிசியின் வெளிப்படுத்தலைத் தொடர்ந்து, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் லக்மாலி ஹேமச்சந்திர தனது நாடாளுமன்றச் சிறப்புரிமைகள் மற்றும் அது சார்ந்த அரசியல் உரையாடல்கள் குறித்து வெளியிட்ட அறிக்கை, கவனத்தை ஈர்க்க வேண்டிய முக்கிய புள்ளியான ‘துஷ்பிரயோகத்திற்குள்ளான சிறுமி மற்றும் நீதி’ என்பதிலிருந்து திசைதிருப்பியுள்ளது. ஆரம்பத்தில் அரசியல் கட்டமைப்பு, பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் பிரதான ஊடகங்களிடமிருந்து கடுமையான மௌனத்தைப் பெற்ற இந்த வழக்கு, இப்போது “எங்கே போகிறாய்? மூட்டையில் தேங்காய்” (Yanne Koheda, Malle Pol – முன்னுக்குப் பின் முரணான) என்ற நிலையை எட்டியுள்ளது. நடைமுறை சார்ந்த விவாதங்கள் மற்றும் சலுகை பெற்றவர்களின் அறிக்கைகளுக்கு மத்தியில், சிறுமியின் உரிய நேரத்திலான நீதிக்கான உரிமை மீண்டும் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. நீதியைத் திசைதிருப்பும் சக்திகளே மேலோங்கி வருகின்றன.

எனவே, விழிப்புணர்வுள்ள பொதுமக்கள் என்ற ரீதியில் பின்வரும் கேள்விகளுக்கான பதில்களை நாம் கோருகிறோம்:

• இந்த வழக்கின் விசாரணைப் பொறுப்பை NCPA விற்கு மாற்றுவது போன்ற, அவற்றுக்கு அதிக விசாரணைப் பங்களிப்பை வழங்குவது குறித்து ஏதேனும் விவாதங்கள் நடத்தப்பட்டுள்ளனவா?

• இதுவரை விசாரணையில் என்ன குறிப்பிட்ட முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது? என்ன முக்கிய விசாரணைப் படிகள் நிறைவடைந்துள்ளன, விசாரணையை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கு இன்னும் என்ன நடவடிக்கைகள் பாக்கியுள்ளன?

• கடந்த மே 22 நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளின் போதும், அதன் பின்னரும் சிறுமியின் சார்பில் முன்னிலையான சட்டத்தரணிகளால் எழுப்பப்பட்ட விசாரணை தொடர்பான அனைத்து குறைபாடுகள், பலவீனங்கள் மற்றும் கவலைகளுக்கு உரிய தீர்வு காணப்பட்டுள்ளதா?

• இந்த வழக்கில் மனிதக் கடத்தல் (Human trafficking) தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் ஏன் சுமத்தப்படவில்லை? இதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் ஆராயப்பட்டனவா? அவ்வாறாயின், அத்தகைய குற்றச்சாட்டுகள் தேவையில்லை எனத் தீர்மானிக்கப்பட்டதன் அடிப்படை என்ன?

• இந்த விவாதங்களில் சிறுமியின் நலன்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்காக சட்டமா அதிபர் திணைக்களம் அரச சட்டவாதி (State Counsel) அல்லது வேறு ஏதேனும் சட்டப் பிரதிநிதியை நியமித்துள்ளதா? அவ்வாறாயின், யார் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்?

• இந்த வழக்கில் ஈடுபட்டுள்ள NCPA அதிகாரிகளை, அவர்கள் கடமைகளைச் செய்யும்போது ஏற்படும் அவதூறுகள், அச்சுறுத்தல்கள் அல்லது வெளி அழுத்தங்களில் இருந்து பாதுகாப்பதற்கு என்ன நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன?

• அநுராதபுரத்தில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருடன் தொடர்புடைய செல்வாக்கைக் கருத்தில் கொண்டு, நடவடிக்கைகளின் நடுநிலைத்தன்மை மீதான நம்பிக்கையைப் பாதுகாப்பதற்காக, வழக்கை வேறொரு அதிகார வரம்பிற்கு (Jurisdiction) மாற்றுவது குறித்து பரிசீலிக்கப்பட்டுள்ளதா?

• கணிசமான பொதுமக்களின் ஆர்வம் மற்றும் நீதியை நிலைநாட்டுவதில் நம்பிக்கையைப் பேண வேண்டியதன் அவசியத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்த வழக்கில் ‘Trial-at-Bar’ (திரிபுர மேல் நீதிமன்ற விசாரணை) முறைமைக்கான சாத்தியக்கூறுகள் பரிசீலிக்கப்பட்டுள்ளதா?

• விசாரணையின் போதும் நீண்ட கால அடிப்படையிலும், சிறுமியின் மனநலம், நல்வாழ்வு மற்றும் கல்வியைப் பாதுகாப்பதற்காக என்ன நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன?

• சிறுமியின் குடும்பத்தினர் உட்பட இந்த வழக்குடன் தொடர்புடைய தகவல்களைக் கொண்டுள்ள சாட்சிகள் மற்றும் ஏனைய நபர்கள் அச்சுறுத்தல்கள், அழுத்தங்கள், துன்புறுத்தல்கள் அல்லது தேவையற்ற செல்வாக்குகளிலிருந்து முறையாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள் என்பதற்கான என்ன உத்தரவாதங்களை வழங்க முடியும்?

(இன, முதலாளித்துவ மற்றும் ப patriarchy – ஆணாதிக்க அமைப்புகளால் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்ட மற்றும் ஓரங்கட்டப்பட்டவர்களுடன் ஒற்றுமையாக நிற்கும் பெண்களின் குழுவே இக்கட்டுரையின் ஆசிரியராகும்)