ஆறு ஆண்டுகளில் வழக்கறிஞர்களால் இரண்டு சந்தேகத்திற்கிடமான பரிவர்த்தனைகள் மட்டுமே அறிக்கையிடப்பட்டுள்ளன: இலங்கை மத்திய வங்கி

2020 முதல் 2026 வரையிலான காலப்பகுதியில் நாட்டின் சட்டத்துறையினர் நிதியியல் புலனாய்வுப் பிரிவிடம் (FIU) இரண்டு சந்தேகத்திற்கிடமான பரிவர்த்தனை அறிக்கைகளை (STRs) மட்டுமே தாக்கல் செய்துள்ளதாக இலங்கை மத்திய வங்கியின் (CBSL) ஆளுநர் கலாநிதி நந்தலால் வீரசிங்க நேற்று தெரிவித்துள்ளார்.

ஒழுங்குமுறைப்படுத்துநர்கள் சட்டத்துறையைத் தங்களின் இணக்கப்பாட்டுத் தரங்களை உயர்த்துமாறு வலியுறுத்தியதும், இலங்கை சட்டத்தரணிகள் சங்கம் (BASL) இந்த குறைபாட்டை ஒப்புக்கொண்டு சீர்திருத்தங்களுக்கு உறுதியளித்ததுமான கருத்தரங்கில் உரையாற்றும் போதே அவர் இதனைத் தெரிவித்தார்.

BASL ஏற்பாடு செய்திருந்த முதலாவது தேசிய பணமோசடி தடுப்பு கருத்தரங்கில் தொடக்க உரையாற்றிய கலாநிதி வீரசிங்க, நிதிப் பரிவர்த்தனைகள் அறிக்கையிடல் சட்டத்தின் கீழ் வழக்கறிஞர்கள், நோட்டரிகள் மற்றும் பிற சுயாதீன சட்ட வல்லுநர்கள் நியமிக்கப்பட்ட நிதியற்ற வணிகங்கள் மற்றும் தொழில்களாக (DNFBPs) கருதப்படுகிறார்கள் என்றும், சந்தேகம் எழுந்த இரண்டு வேலை நாட்களுக்குள் சந்தேகத்திற்குரிய பரிவர்த்தனைகளை FIU விற்கு அறிக்கையிட வேண்டிய கடமை அவர்களுக்கு உள்ளது என்றும் கூறினார்.

“2020 முதல் 2026 வரையிலான காலப்பகுதியில் நாங்கள் இரண்டு STR-களை மட்டுமே கண்டோம். இது அதிர்ச்சியளிக்கிறது மற்றும் எதிர்பார்ப்பை விட மிகவும் குறைவாக உள்ளது. உங்கள் தொழில்துறையின் செயல்திறன், இதன் அமலாக்கத்தின் செயல்திறன் ஆகியவற்றை நாம் சரியாகச் செய்யவில்லை,” என்று கலாநிதி வீரசிங்க கூறினார்.

ரியல் எஸ்டேட் பரிவர்த்தனைகள், வாடிக்கையாளர்களின் பணம் அல்லது பத்திரங்களை நிர்வகித்தல், அல்லது நிறுவனங்கள், அறக்கட்டளைகள் மற்றும் பிற சட்டப்பூர்வ அமைப்புகளை உருவாக்குதல் மற்றும் நிர்வகித்தல் ஆகியவற்றில் வழக்கறிஞர்கள் வாடிக்கையாளர்களுக்காகச் செயல்படும் போதெல்லாம் இந்தக் கடப்பாடு பொருந்தும்.

நிதி நடவடிக்கை பணிக்குழுவின் (FATF) முன்னைய இரண்டு பரஸ்பர மதிப்பீடுகளின் (Mutual evaluations) கீழ் இலங்கை தரமிறக்கப்பட்டது. எனவே மீண்டும் ஒரு முறை அத்தகைய நிலை ஏற்படுவதைத் தவிர்க்க இலங்கை விரும்புவதாக கலாநிதி வீரசிங்க கூறினார்.

பணமோசடி தடுப்புச் சட்டம், நிதிப் பரிவர்த்தனைகள் அறிக்கையிடல் சட்டம் மற்றும் பயங்கரவாதத்திற்கு நிதியளிப்பு தொடர்பான சட்டங்களை புதுப்பிக்கும் வகையில் AML/CFT சட்டக் கட்டமைப்பிற்கான மூன்று திருத்தங்கள் இந்த ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டன. உருவாகி வரும் FATF தரநிலைகளுடன் சீரமைத்தல், முந்தைய மதிப்பீடுகளில் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட குறைபாடுகளை நிவர்த்தி செய்தல், 2023 IMF ஆளுகை கண்டறிதலின் பரிந்துரைகளைச் சேர்த்தல் மற்றும் இலங்கை வரவிருக்கும் பரஸ்பர மதிப்பீட்டிற்குத் தயாராகுதல் ஆகிய தேவைகளால் இந்த சீர்திருத்தங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

மத்திய வங்கியின் கீழ் இயங்கும் FIU, நிதியியல் புலனாய்வுத் தகவல்களைப் பெறுதல், பகுப்பாய்வு செய்தல் மற்றும் பரப்புரை செய்வதற்கான தேசிய மையமாகத் தொடர்ந்து செயல்படும்; மேலும் அறிக்கையிடும் நிறுவனங்கள் முழுவதும் தேசிய AML/CFT கொள்கையை அமல்படுத்துவதை ஒருங்கிணைக்கும் பொறுப்பும் அதற்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

DNFBPs உட்பட அறிக்கையிடும் நிறுவனங்கள், நிறுவனம் சார்ந்த ஆபத்து மதிப்பீடுகளைப் பராமரிக்கவும், பரிவர்த்தனை மற்றும் கடிதப் போக்குவரத்து பதிவுகளைக் குறைந்தது ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பேணவும், சந்தேகத்திற்கிடமான செயல்பாடுகளைக் கண்டறிந்து அறிக்கையிட ஊழியர்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்கவும் தேவைப்படுகிறார்கள். STR-களை எழுத்துப்பூர்வமாக, மின்னணு முறையில் அல்லது தொலைபேசி மூலமாகச் சமர்ப்பிக்கலாம்; தொலைபேசி மூலம் அறிக்கை செய்யப்படும் பட்சத்தில் 24 மணி நேரத்திற்குள் எழுத்துப்பூர்வ பின்தொடர் அறிக்கை அவசியமாகும்.

அக்டோபர் 26 முதல் நவம்பர் 6 வரை திட்டமிடப்பட்டுள்ள ஆசியா-பசிபிக் பணமோசடி தடுப்புக் குழுவின் (APG) தளப் பரிசீலனையைக் (On-site assessment) கருத்திற் கொண்டு, இந்த கருத்தரங்கை நடத்தி வழக்கறிஞர்களையும் சட்ட வல்லுநர்களையும் இந்த உரையாடலுக்குள் கொண்டு வந்ததற்காக BASL-க்கு கலாநிதி வீரசிங்க நன்றி தெரிவித்தார்.

சட்டத்துறை உட்பட அனைத்து அறிக்கையிடும் முகவர் நிறுவனங்களும் தீவிர விழிப்புணர்வைக் காட்ட வேண்டும் என்றும், காகிதத்தில் இல்லாமல் நடைமுறையில் இணக்கப்பாட்டை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்றும் அவர் கேட்டுக்கொண்டார். “அனைத்து பங்குதாரர்களும் தங்களின் பொறுப்புகளை உணர்ந்து கொள்வது அவசியமாகும். நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் நிதியற்ற நிறுவனங்கள் நிதியியல் குற்றங்களுக்கு எதிரான முதல் பாதுகாப்பு அரணாகச் செயல்படுகின்றன,” என்று கூறிய அவர், பயனடையும் உரிமையாளர்களின் வெளிப்படைத்தன்மை தொடர்பான சட்டங்களும் வரவிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார்.

இந்த மதிப்பீடானது மத்திய வங்கியை மட்டும் சோதிக்காது, நாட்டின் ஒட்டுமொத்த AML/CFT கட்டமைப்பையும் மதிப்பீடு செய்யும் என்றும், வங்கிகள் மற்றும் சூதாட்டத் துறை உட்பட பொது மற்றும் தனியார் அமைப்புகளுக்கு இடையே நெருங்கிய ஒத்துழைப்பு தேவைப்படும் என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

BASL தலைவர் ராஜீவ் அமரசூரிய தனது வரவேற்புரையில் இந்த குறைபாட்டை ஒப்புக்கொண்டார். “கடந்த ஆண்டில் வந்த இரண்டு அல்லது மூன்று STR-கள் மட்டுமே இருந்தன என்று நினைக்கிறேன்,” என்று கூறிய அவர், இந்த எண்கள் அதிகரிக்க வேண்டும் என்றும், இல்லையெனில் இரண்டாவது கருத்தரங்கு தேவைப்படலாம் என்றும் எச்சரித்தார்.

சொத்து வாங்குதல், நிறுவனங்களை அமைத்தல், அறக்கட்டளை உருவாக்கம் மற்றும் வாடிக்கையாளர் சொத்துக்களை நிர்வகித்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் சட்டவிரோத நிதியின் உரிமையாளர், நகர்வு அல்லது மூலத்தை மறைக்க முயல்வோரால் வழக்கறிஞர்கள் “காவலர்களாக” தவறாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஆபத்து உள்ளது என்று அமரசூரிய விவரித்தார். இத்தகைய நடவடிக்கைகள் சட்டப்பூர்வமானவை என்றாலும் சுரண்டப்படக் கூடியவை என்றும் அவர் கூறினார்.

இத்தகைய குறிப்பிட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கோள்ளும் போது, நிதிப் பரிவர்த்தனைகள் அறிக்கையிடல் சட்டமானது வழக்கறிஞர்கள், நோட்டரிகள் மற்றும் பிற சுயாதீன சட்ட வல்லுநர்களை AML/CFT கட்டமைப்பிற்குள் கொண்டு வருகிறது என்று கூறிய அவர், இணக்கப்பாடு என்பது “சட்டத் தொழிலுக்கு வெளியே எங்கோ நடக்கும் ஒரு விஷயம் அல்ல”, மாறாக “வழக்கறிஞரின் அலுவலகத்திற்குள்” நேரடித் தொடர்பு கொண்டது என்றார்.

சட்டத்துறை எதிர்வினை ஆற்றுபவர்களாக இல்லாமல், முன்கூட்டியே செயல்படுபவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் கூறினார். “அறிவுசார் இடைவெளிகள் இணக்கப்பாட்டு இடைவெளிகளாக மாறுவதற்கு முன்பே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும்,” என்று கூறிய அமரசூரிய, இத்தகைய இடைவெளிகள் தவறுகளுக்கு வழிவகுக்கும் முன் அவற்றைச் சரிசெய்ய வேண்டிய கடமை சட்டத்தரணிகள் சங்கத்திற்கு உள்ளது என்றும் சேர்த்துக் கொண்டார்.

இந்தக் கருத்தரங்கு வெளிப்புற அழுத்தத்திற்கான பதில் அல்ல, மாறாக BASL இன் சொந்த பொறுப்புணர்வின் வெளிப்பாடு என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். “நமது உறுப்பினர்கள் மீது முக்கியமான சட்டக் கடமைகள் சுமத்தப்பட்டால், அந்த கடமைகள் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுவதை உறுதி செய்யும் பொறுப்பு சட்டத்தரணிகள் சங்கத்திற்கே உள்ளது,” என்று அவர் கூறினார்.

இந்தக் கட்டமைப்பானது வாடிக்கையாளர் தகுதிக்காண் ஆய்வு (Customer due diligence), பயனடையும் உரிமையாளரை அடையாளம் காணுதல், ஆபத்து மேலாண்மை, இணக்கப்பாட்டு நடைமுறைகள் மற்றும் பொருத்தமான இடங்களில் சந்தேகத்திற்கிடமான பரிவர்த்தனை அறிக்கையிடல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதுடன், இணங்கத் தவறினால் தண்டனைகளும் விதிக்கப்படும்.

பணமோசடி என்பது “வெறும் குற்றவியல் சட்டப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல”, மாறாக அது ஒரு “பொருளாதார ஆளுகைப் பிரச்சினை” என்று அமரசூரிய வாதிட்டார். இலங்கை கடினமான பொருளாதாரக் காலத்திலிருந்து மீண்டு வர முயற்சிக்கும் இந்தச் சூழலில் இந்த வேறுபாடு மிகவும் முக்கியமானது என்றார்.

முதலீடுகளை ஈர்ப்பது, வர்த்தகத்தை மேம்படுத்துவது, மூலதனத்திற்கான அணுகலை விரிவுபடுத்துவது மற்றும் சர்வதேச நம்பிக்கையை மீட்டெடுப்பது ஆகிய அனைத்தும் நம்பிக்கையையே சார்ந்துள்ளன என்று அவர் கூறினார்; பணமோசடி சட்டவிரோத நிதியை சட்டப்பூர்வ பொருளாதாரத்திற்குள் நுழையச் செய்து, சந்தைகளைச் சீர்குலைக்கிறது, குற்ற நிதியுதவி பெறும் வணிகங்களைச் சட்டப்பூர்வமானவற்றுடன் நியாயமற்ற முறையில் போட்டியிட அனுமதிக்கிறது, ஊழலை எளிதாக்குகிறது, மேலும் ஒரு பொருளாதாரம் சார்ந்திருக்கும் நிறுவனங்கள் மீதான நம்பிக்கையைக் பலவீனப்படுத்துகிறது.

சர்வதேச AML/CFT தரநிலைகளுடனான இணக்கப்பாடு மற்றும் சட்டத் தொழிலின் நற்பெயர் ஆகியவை இலங்கை வீணடிக்க முடியாத பொருளாதாரச் சொத்துக்கள் என்று அவர் கூறினார்.

ஒரு நிறுவனத்தை அமைப்பதாக இருந்தாலும், சொத்தை மாற்றுவதாக இருந்தாலும், முதலீட்டை வடிவமைப்பதாக இருந்தாலும், அறக்கட்டளையை நிறுவுவதாக இருந்தாலும் அல்லது ஒரு வணிகத்தை மாற்றுவதாக இருந்தாலும், மிக முக்கியமான பொருளாதாரப் பரிவர்த்தனைகள் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் ஒரு வழக்கறிஞரின் கைகளைக் கடந்து செல்கின்றன என்று அவர் குறிப்பிட்டார். சட்டப்பூர்வ வணிகத்தை எளிதாக்குவதே இத்தொழிலின் பங்கு, ஆனால் “தாண்டக்கூடாத ஒரு எல்லை உள்ளது” என்று கூறிய அவர், சட்டப்பூர்வ வரி தவிர்ப்பிற்கும் சட்டவிரோத வரி ஏய்ப்பிற்கும் இடையிலான ஒப்பீட்டைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

ஒரு பரிவர்த்தனையைச் சட்டப்பூர்வமாக அமைக்க முடியுமா என்று மட்டுமே வழக்கறிஞர்கள் தங்களை சுருக்கிக் கொள்ளக்கூடாது, மாறாக அது ஏன் ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் செய்யப்படுகிறது, அதற்கு பின்னால் இருக்கும் உண்மையான நபர் யார், நிதியின் மூலம் என்ன, குறிப்பிட்ட கார்ப்பரேட் கட்டமைப்புகள் அல்லது அதிகார வரம்புகள் ஏன் இதில் ஈடுபட்டுள்ளன என்று கேட்க வேண்டும் என்றார். இத்தகைய கேள்விகள் ஆபத்து அடிப்படையிலான இணக்கப்பாட்டு அணுகுமுறையை பலப்படுத்துகிறது என்றும் அவர் கூறினார்.

AML/CFT கடமைகளுக்கும், வழக்கறிஞர்-வாடிக்கையாளர் உறவின் மையத்தில் உள்ள ரகசியம், நம்பிக்கை மற்றும் சுயாதீனம் ஆகியவற்றிற்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை அமரசூரிய ஒப்புக்கொண்டார், ஆனால் சட்டம் எதை கேட்கிறது, எதை கேட்கவில்லை என்பதையும், தொழில்முறை நடத்தை பற்றிய உச்சநீதிமன்ற விதிகளுடன் இந்தக் கடமைகள் எவ்வாறு இணைந்து பயணிக்கின்றன என்பதையும் சட்டத்துறை துல்லியமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்றார்.

பணமோசடிக்கு எதிரான போராட்டம் ஒரு நிறுவனத்திற்கு மட்டும் உரியதாக இருக்க முடியாது என்றும், அது ஒழுங்குமுறைப்படுத்துநர்கள், நிதி நிறுவனங்கள், கணக்காளர்கள், வழக்கறிஞர்கள், வணிகங்கள் மற்றும் அரசாங்கம் முழுவதும் கூட்டு முயற்சியைக் கோருகிறது என்றும் அவர் கூறினார். வலுவான பொருளாதாரத்திற்கு நம்பகமான நிறுவனங்கள் தேவை, நம்பகமான நிறுவனங்களுக்கு வெளிப்படைத்தன்மை, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் நேர்மை தேவை, மேலும் சட்டத்தின் ஆட்சிக்கு இந்த மூன்றையும் பாதுகாக்க சட்டத்துறை உதவ வேண்டும் என்று கூறி அவர் முடித்தார்.

AML/CFT பணிக்குழுவின் தலைவரான ஓய்வுபெற்ற உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி புவனேக அலுவிஹாரே பேசுகையில், சொத்துக்கள், நிறுவனங்கள் மற்றும் அறக்கட்டளைகள் சம்பந்தப்பட்ட பரிவர்த்தனைகளில் வழக்கறிஞர்கள் வகிக்கும் இடத்தையே AML/CFT கடமைகள் வழக்கறிஞர்களுக்கும் விரிவாக்கப்பட்டமை பிரதிபலிக்கிறது என்றார்; ஏனெனில் குற்றச் செயல்களின் வருமானத்தின் உரிமையை அல்லது மூலத்தை மறைக்க இவை தவறாகப் பயன்படுத்தப்படலாம்.

சட்டப்பூர்வ தொழில்முறை சிறப்புரிமை (Legal professional privilege) பாதுகாக்கப்பட்டே உள்ளது என்று கூறிய அவர், ரகசியமான வழக்கறிஞர்-வாடிக்கையாளர் தொடர்பிற்கும், குறிப்பிட்ட நிதியியல் அல்லது பரிவர்த்தனை நடவடிக்கைகளில் வழக்கறிஞரின் பங்கேற்பிற்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டை சுட்டிக்காட்டினார். “அந்த சிறப்புரிமை நீதி நிர்வாகத்திற்கு சொந்தமானது. ஆனால் அந்த சிறப்புரிமையை குற்றங்களை எளிதாக்குவதற்கான அல்லது குற்றவியல் சொத்துக்களை மறைப்பதற்கான ஒரு பொறிமுறையாக மாற்ற முடியாது,” என்று அவர் கூறினார்.

வரவிருக்கும் பரஸ்பர மதிப்பீடானது இலங்கை சட்டங்களை இயற்றி நிறுவனங்களை நிறுவியுள்ளதா என்பதை மட்டுமல்லாமல், அந்த அமைப்புகள் நிரூபிக்கக்கூடிய வகையில் செயல்திறன் மிக்கவையா என்பதையும், சட்டத்துறை போன்ற துறைகள் தங்களின் கடமைகளைப் புரிந்துகொண்டுள்ளனவா, பயனடையும் உரிமையாளர்களை அடையாளம் காண்கின்றனவா மற்றும் நடைமுறையில் சந்தேகத்திற்கிடமான செயல்பாட்டை அங்கீகரிக்கின்றனவா என்பதையும் சோதிக்கும் என்று அலுவிஹாரே கூறினார்.

“மற்றவர்களுக்குப் பலவீனமானவையாக அடையாளம் காணப்பட்ட துறைகள் விழிப்புணர்வில்லாமலோ, தொடர்பில்லாமலோ அல்லது போதுமான இணக்கப்பாடு இல்லாமலோ இருந்தால், அந்த பலவீனம் தேசிய அமைப்பின் பலவீனமாகிவிடும்,” என்று கூறிய அவர், விழிப்புணர்வு, நடைமுறை வழிகாட்டுதல் மற்றும் அறிக்கையிடல் கடமைகள் மற்றும் சிறப்புரிமை ஆகியவற்றிற்கு இடையேயான எல்லையில் தெளிவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் கட்டியெழுப்பப்பட்ட நிலையான இணக்கப்பாட்டு கலாச்சாரத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தார்.