முப்பதாண்டுகளுக்கு முன்னால் இதே போன்ற ஒரு நாளில், ஒருநாள் கிரிக்கெட் (ODI) வரலாற்றில் ஒரு அமைதியான ஆனால் அதிரடியான புரட்சி வெடித்தது. இலங்கை அணி ஒரு மிக எளிய, அதே சமயம் புரட்சிகரமான திட்டத்துடன் களமிறங்கியது: இன்னிங்ஸின் முதல் 15 ஓவர்களில் விக்கெட்டுகளைத் தக்கவைத்துக் கொண்டு நிதானமாக ஆடுவதற்குப் பதிலாக, ஏன் அந்த ஓவர்களில் ஆக்ரோஷமாகத் தாக்கக்கூடாது?
அக்காலகட்டத்தில் பீல்டிங் கட்டுப்பாடுகள் (Fielding restrictions) இருந்ததைச் சாதகமாக்கிக் கொண்டு, இரண்டு அதிரடி பேட்ஸ்மேன்களைத் தொடக்க வீரர்களாக இலங்கை களமிறக்கியது. அந்தப் புரட்சியின் முகமாக நாம் இன்று சனத் ஜயசூரியவை நினைவில் வைத்திருந்தாலும், அன்றைய தினம் அந்த முதல் பொறியை மூட்டியவர் அவரது ஜோடியான ரொமேஷ் கலுவிதாரண தான்.
மெல்போர்னில் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிரான பென்சன் அண்ட் ஹெட்ஜஸ் உலகத் தொடரின் (Benson & Hedges World Series) லீக் போட்டியில், முதன்முறையாகத் தொடக்க வீரராகக் களமிறங்கிய கலுவிதாரண, 75 பந்துகளில் 77 ரன்கள் எடுத்து அச்சமற்ற ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்தினார். அந்தப் போட்டியில் இலங்கை 3 விக்கெட் வித்தியாசத்தில் அபார வெற்றி பெற்றது. அது வெறும் வெற்றி மட்டுமல்ல, உலகிற்கு விடுக்கப்பட்ட ஒரு செய்தி.
இதற்கு முன்பும் சில அணிகள் இது போன்ற அதிரடி முயற்சிகளைச் செய்திருக்கலாம் என்று வாதிடலாம். ஆனால், மற்றவர்களுக்கும் இலங்கைக்கும் இருந்த வித்தியாசம் இதுதான்: அதற்கு முன்பு ஒரு வீரர் அதிரடியாக ஆடும்போது மற்றவர் விக்கெட்டைப் பாதுகாக்க நிதானமாக ஆடுவார். ஆனால் ஜயசூரிய – கலுவிதாரண ஜோடிதான் ‘முதல் பந்திலிருந்தே தாக்குதல்’ என்பதை ஒரு பழக்கமாக மாற்றியது. இது ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல, இது ஒரு திட்டமிட்ட உத்தி.
இதற்குப் பிறகுதான் ஒட்டுமொத்த கிரிக்கெட் உலகமும் இந்த முறையைப் பின்பற்றத் தொடங்கியது. ஒருநாள் போட்டிகளின் போக்கையே மாற்றிய இவர்களுக்கு முன்னால், இதுபோலத் தொடர்ச்சியாகச் செயல்பட்ட மற்றொரு ஜோடியைச் சுட்டிக்காட்டுவது கடினம்.
