BBC
கனடா உருவானதன் 159ஆவது ஆண்டைக் குறிக்கும் வகையில், அந்நாட்டு மக்கள் நாடு முழுவதும் ஒன்றுகூடி ‘கனடா தினத்தை’ (Canada Day) கொண்டாடினர். ஆனால், இந்த விழாக்களுக்கு மத்தியில், நாட்டின் ஒற்றுமையைச் சோதிக்கும் இருபெரும் சவால்கள் உருவெடுத்துள்ளன.
அந்நாட்டின் மேற்கு மாகாணமான அல்பர்ட்டாவில் (Alberta) பிரிவினைவாத இயக்கம் தீவிரமடைந்துள்ளதுடன், இன்னும் சில மாதங்களில் மாகாண இறையாண்மை குறித்த பொதுஜன வாக்கெடுப்பு (referendum) ஒன்றில் அல்பர்ட்டா மக்கள் வாக்களிக்கவுள்ளனர்.
அதேநேரம், கியூபெக் (Quebec) மாகாணத்தில், வரவிருக்கும் மாகாணத் தேர்தலுக்கான கருத்துக்கணிப்புகளில் பிரிவினைவாதக் கட்சியான ‘பார்டி கியூபெக்வா’ (Parti Quebecois) முன்னிலையில் உள்ளது. இத்தேர்தலில் வெற்றி பெற்றால், 2030ஆம் ஆண்டிற்குள் சுதந்திரத்திற்கான மூன்றாவது பொதுஜன வாக்கெடுப்பை நடத்துவோம் என அக்கட்சி உறுதியளித்துள்ளது.
“கனடாவின் தேசிய ஒற்றுமைக்கு இது கடுமையான அழுத்தங்கள் நிறைந்த ஒரு ஆண்டாகும்,” என்று ஒட்டாவா பல்கலைக்கழகத்தின் அரசியல் அறிவியல் பேராசிரியர் ஆண்ட்ரே லெகோர்ஸ் தெரிவித்துள்ளார்.
மாகாணங்களின் வெவ்வேறான தேவைகளை சமநிலைப்படுத்தி, நாட்டை ஒன்றிணைத்து வைத்திருப்பதற்காகப் போராடும் பிரதமர் மார்க் கார்னி (Mark Carney) இந்த பதற்றங்களுக்கு நடுவே சிக்கியுள்ளார்.
கனடா “போராடிப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய ஒரு நாடு” என்று கடந்த மாதம் குறிப்பிட்டிருந்த அவர், வரவிருக்கும் மாதங்களில் நாட்டின் ஒற்றுமைக்காகப் பிரச்சாரம் செய்யப்போவதாகவும் உறுதியளித்துள்ளார்.
புதன்கிழமை அன்று, நாட்டின் பிறந்தநாளை முன்னிட்டு தனது சொந்த ஊரான எட்மன்டனுக்கு (Edmonton) அடையாளப் பூர்வ விஜயம் ஒன்றை மேற்கொள்ள கார்னி திட்டமிட்டிருந்த போதிலும், மோசமான வானிலை காரணமாக அந்த விஜயம் ரத்து செய்யப்பட்டது.
தனது கனடா தின உரையில், “நம்மைப் பிரிக்க நினைக்கும் சக்திகள் எப்போதும் இருக்கவே செய்யும்” என கார்னி குறிப்பிட்டார்.
“அவர்கள் இந்த நாடு உருவானதன் அடிப்படைக் கோட்பாட்டை மறந்துவிடுகிறார்கள்; ஒற்றுமை என்பது ஒரே மாதிரியாக இருப்பது அல்ல, நமது வேறுபாடுகள் என்பவை நாம் நிர்வகிக்க வேண்டிய ஆபத்துகள் அல்ல, மாறாக அவை நாம் வளர்க்க வேண்டிய பலங்கள். நமது விழுமியங்களே இதற்கான அசைக்க முடியாத அடித்தளமாகும்,” என்றும் அவர் கூறினார்.
கனடாவின் பரந்த புவியியல் அமைப்பும், வலுவான பிராந்திய அடையாளங்களுமே இத்தகைய தனித்துவமான சவால்களை ஏற்படுத்துகின்றன என வரலாற்று ஆசிரியர் ஜே.டி.எம். ஸ்டீவர்ட் கூறுகிறார்.
“நாடு மிகவும் பரந்தது என்பதனாலும், பிராந்திய வாரியாக வேறுபட்டது என்பதனாலும், ஆரம்பத்திலிருந்தே இத்தகைய பதற்றங்கள் இருந்து வருகின்றன. இன்றும் நாம் அவற்றுடன் போராடிக் கொண்டிருக்கிறோம்,” என்று அவர் விளக்குகிறார்.
பிரெஞ்சு மொழியைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட கியூபெக் மாகாணம், தனது தனித்துவமான சமூக கலாச்சாரத்தையும் அடையாளத்தையும் தீவிரமாகப் பாதுகாத்து வருகிறது. அது ஏற்கனவே 1980 மற்றும் 1995 ஆகிய ஆண்டுகளில் சுதந்திரம் கோரி இரண்டு முறை பொதுஜன வாக்கெடுப்புகளை நடத்தியுள்ளது.

தற்போதைய கருத்துக்கணிப்புகளின்படி, அங்கு சுதந்திரத்திற்கான ஆதரவு சுமார் 30% என்ற அளவிலேயே உள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளாக இதில் பெரிய மாற்றம் எதுவும் ஏற்படவில்லை.
இருப்பினும், வரும் அக்டோபர் 5ஆம் திகதி நடைபெறவுள்ள மாகாணத் தேர்தலுக்கு முன்னதாக ‘பார்டி கியூபெக்வா’ கட்சி ஆரம்பகட்ட எழுச்சியைக் கண்டுள்ளது. அக்கட்சியின் தலைவர், சுதந்திர கியூபெக்கிற்கான 500 பக்கங்களுக்கும் அதிகமான திட்டவரைபை வெளியிட்டு, மூன்றாவது பொதுஜன வாக்கெடுப்பை நடத்துவதாக உறுதியளித்துள்ளார்.
மறுபுறம், அல்பர்ட்டா மாகாணம் முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு விவாதத்தை எதிர்கொண்டுள்ளது.
மக்களின் தொடர் அழுத்தங்களைத் தொடர்ந்து, அல்பர்ட்டா மக்கள் தொடர்ந்து கனடாவின் ஒரு பகுதியாக நீடிப்பதா அல்லது பிற்காலத்தில் பிரிந்து செல்வதற்கான தீர்க்கமான வாக்கெடுப்பு ஒன்றை நடத்துவதா என்பதைத் தீர்மானிக்க வரும் அக்டோபர் 19 அன்று வாக்களிக்கவுள்ளனர்.
கருத்துக்கணிப்புகளின்படி, கனடாவை விட்டுப் பிரிந்து செல்லும் தரப்பிற்கு 25% முதல் 30% வரையான ஆதரவு காணப்படுகிறது.
ஆற்றல் வளங்கள் (எரிசக்தி) நிறைந்த இந்த மாகாணத்தை, தேசிய தலைநகரான ஒட்டாவாவில் உள்ள ஆட்சியாளர்கள் நீண்டகாலமாகப் புறக்கணித்து வருவதாகவும், கூட்டாட்சி அரசாங்கத்தின் சுற்றுச்சூழல் கொள்கைகள் அல்பர்ட்டாவின் குழாய்வழிக் கட்டமைப்புகளை (pipelines) அமைப்பதற்கும் இயற்கை வளங்களை மேம்படுத்துவதற்கும் தடையாக இருப்பதாகவும் பிரிவினைவாத ஆதரவாளர்கள் பலர் வாதிடுகின்றனர்.
ஆனால், இந்தப் பிரிவினைவாதப் போக்கானது பிராந்தியத்தில் நீண்டகாலமாக நிலவி வரும் ‘மேற்குலக அந்நியப்படல்’ (Western alienation) போன்றது அல்ல என்றும், இது வலதுசாரி ப populist கொள்கைகளின் ஒரு “வளர்ச்சி” என்றும் பேராசிரியர் லெகோர்ஸ் வாதிடுகிறார்.
“அல்பர்ட்டாவில் உள்ள இந்த அமைப்புகள் அனைத்தும், தற்செயலாக அல்லாமல், கோவிட் பெருந்தொற்று காலத்திலேயே உருவெடுத்தன,” என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். மேலும், “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகள் எவருமே சுதந்திரத்திற்குத் தெளிவாகவும் பகிரங்கமாகவும் ஆதரவளிக்காத ஒரு சூழலிலேயே இந்த இயக்கம் நடக்கிறது,” என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.
பிரித்தானியா ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து விலகுவது (Brexit) குறித்து விவாதித்த காலகட்டத்தில், இங்கிலாந்து வங்கியின் (Bank of England) ஆளுநராகப் பணியாற்றிய கார்னி, பிரிவினைவாத இயக்கங்களின் ஆபத்துகளைத் தான் நேரடியாகக் கண்டுள்ளதாகக் கூறினார்.
அல்பர்ட்டாவில் இப்போது நடப்பவை “பிரெக்சிட்டை மிகவும் நினைவூட்டுகின்றன” என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.
“இத்தகைய பொதுஜன வாக்கெடுப்புகளில் என்னவெல்லாம் கூறி மக்களை நம்ப வைக்கிறார்கள் என்பதை நான் நேரடியாகப் பார்த்திருக்கிறேன். அனைத்தும் மிக எளிதாக இருக்கும் என்று கூறுவார்கள். உங்களால் கடவுச்சீட்டையும் (passport) நாணயத்தையும் வைத்திருக்க முடியும் என்றும், ஒரே நேரத்தில் நாட்டிற்குள்ளும் இருக்க முடியும், அதேநேரம் நாட்டை விட்டு வெளியேயும் போக முடியும் என்றும் கூறுவார்கள்.”
இத்தகைய வாதங்கள் கனடாவின் எதிர்காலத்தைச் சீர்குலைக்கும் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளன என்று கூறிய அவர், “வியாபாரம் செய்வதற்கு மிகவும் நம்பகமான, பாதுகாப்பான மற்றும் விரும்பத்தக்க நாடுகளில் ஒன்றாக கனடா கருதப்படும் இதே காலகட்டத்தில், நாம் இதை நாசமாக்கக் கூடாது,” என்றார்.
பிராந்தியங்களின் கடுமையான அதிருப்திகளைக் கையாண்ட கார்னியின் முன்னோடிப் பிரதமர்கள், அவர்களை மீண்டும் தங்களோடு அரவணைத்துச் செல்வதற்கே உழைத்ததாகப் பிரதமர்களைப் பற்றிப் புத்தகம் எழுதியுள்ள ஸ்டீவர்ட் கூறுகிறார்.
“மாகாணங்கள் சில நேரங்களில் மனிதர்களைப் போன்றவைகளே, அவை தங்களைக் கவனிக்க வேண்டும் என்றும் தங்கள் குரல் கேட்கப்பட வேண்டும் என்றும் விரும்புகின்றன,” என்று அவர் கூறினார். “இத்தகையதொரு காலகட்டத்தில், கனடாவுக்கான ஒரு தெளிவான தொலைநோக்குப் பார்வையை உங்களால் மக்களுக்கு முன்வைக்க முடிய வேண்டும்,” என்றும் அவர் மேலும் கூறினார்.
இதனைத் தொடர்ந்து பிரதமர் சில சமரச முயற்சிகளில் ஈடுபட்டுள்ளார்.
அல்பர்ட்டாவில் வளர்ந்த கார்னி, பசிபிக் பெருங்கடலை நோக்கிய எண்ணெய் குழாய்வழித் திட்டத்திற்கு (oil pipeline) வழிவகுக்கும் ஒப்பந்தம் ஒன்றில் அந்த மாகாணத்துடன் கையெழுத்திட்டுள்ளார். இந்த எரிசக்திக் கொள்கை தொடர்பாக அல்பர்ட்டாவிற்கும் ஒட்டாவாவிற்கும் இடையே பல தசாப்தங்களாக நிலவி வந்த முரண்பாடுகளை இந்த ஒப்பந்தம் தளர்த்தியுள்ளது.
கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை ஆற்றிய வீடியோ உரையில் கார்னி, கடந்தகால எரிசக்திக் கொள்கைகள் எவ்வாறு “அல்பர்ட்டா மக்கள் தங்களின் சொந்த வளங்கள் தங்களுடையவை அல்ல என்று உணரும்படி செய்தன” என்பதை நினைவு கூர்ந்தார். “நம்மை ஒன்றிணைத்திருக்க வேண்டிய விஷயம் நம்மைப் பிரிக்கத் தொடங்கியது” என்றும் அவர் கூறினார்.
“நாம் இணைந்து எதனைக் கட்டியெழுப்ப முடியும் என்பதில் கவனம் செலுத்துவதே எனது இலக்கு” என்று அவர் கூறினார்.
வியாழக்கிழமையன்று, “ஒரு நாளைக்கு மில்லியன் பேரல்” எண்ணெய் கொண்டு செல்லும் இக்குழாய்வழித் திட்டத்தை விரைவுபடுத்துமாறு கார்னி அரசாங்கத்திடம் அல்பர்ட்டா மாகாணம் உத்தியோகபூர்வமாகப் பரிந்துரை ஒன்றைச் சமர்ப்பிக்கவுள்ளது.
அதேபோல் கியூபெக் மாகாணத்திற்கு, மருத்துவமனைகள், வீட்டுவசதி மற்றும் பொதுப் போக்குவரத்து ஆகிய உள்கட்டமைப்புகளுக்காக 10 பில்லியன் கனேடிய டொலர் (7 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்) மதிப்பிலான திட்டங்களை கார்னி சமீபத்தில் வழங்கியுள்ளார்.
இத்தகைய பிரிவினைகள் இருந்தபோதிலும், பிராந்திய அதிருப்திகள் குறித்து ஆழமான கவலைகள் இருந்தாலும், கனேடியர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு ஒருங்கிணைந்த எதிர்காலம் குறித்து நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறார்கள். அல்பர்ட்டாவோ அல்லது கியூபெக்கோ கனடாவிலிருந்து பிரிந்து செல்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் மிகக் குறைவு என்றே பெரும்பாலான கனேடியர்கள் நம்புவதாக ‘ஆங்கஸ் ரீட் இன்ஸ்டிடியூட்’ (Angus Reid Institute) நடத்திய கருத்துக்கணிப்பு காட்டுகிறது.