மத்திய வங்கியின் கடன் பணமாக்கல் (debt monetisation) முறைக்கு இனி சட்டப்பூர்வ அனுமதி இல்லை; பற்றாக்குறை பணமாக்கலையும் (deficit monetisation) பணப்புழக்க வளர்ச்சியையும் ஒன்றாகக் குழப்பிக்கொண்டதால் இந்த சர்ச்சை எழுந்துள்ளது.
இலங்கை மத்திய வங்கி (CBSL) மீண்டும் பெருமளவில் பணத்தை அச்சிடுவதாக அண்மையில் கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை பொருளாதார நிபுணர்கள் நிராகரித்துள்ளனர். குறிப்பிட்ட சில வரையறுக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகளைத் தவிர, மத்திய வங்கி இனி சட்டப்பூர்வமாக கடன் பணமாக்கல் (debt monetisation) நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட முடியாது என்பதால், இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் முற்றிலும் தவறானவை என்று அவர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
‘தி சண்டே மார்னிங் பிசினஸ்’ (The Sunday Morning Business) இதழுக்கு பேசிய ஃபிரான்டியர் ரிசர்ச் (Frontier Research) அமைப்பின் மேக்ரோ பொருளாதார ஆலோசனைப் பிரிவின் தலைவர் சாயு தாம்சிங்க (Chayu Damsinghe), பொதுவாக ‘பணம் அச்சிடுதல்’ என்று அழைக்கப்படுவது உண்மையில் ‘பற்றாக்குறை பணமாக்கல்’ (deficit monetisation) ஆகும் என்று குறிப்பிட்டார்.
அண்மைக்கால அறிக்கைகள், பரந்த அளவிலான பணப்புழக்க வளர்ச்சியை (money supply growth) இந்த பற்றாக்குறை பணமாக்கலுடன் ஒன்றாகக் குழப்பிக் கொண்டுள்ளன என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.
“பொதுவாக, பணம் அச்சிடுதல் என்பது பற்றாக்குறை பணமாக்கலையே குறிக்கிறது. அங்கு அரசாங்கம் தனது நிதிப் பற்றாக்குறையை ஈடுகட்ட கடன்களை உருவாக்குகிறது, மத்திய வங்கி அந்தப் பற்றாக்குறையை நிரப்ப பணத்தை ‘அச்சிடுகிறது’,” என்று அவர் விளக்கினார்.
“2023 ஆம் ஆண்டில் புதிய மத்திய வங்கிச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்ததில் இருந்து, மிகவும் குறிப்பிட்ட மற்றும் மிகவும் வரையறுக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகளைத் தவிர, இந்த பற்றாக்குறை பணமாக்கல் முறை இனி சட்டப்பூர்வமானது அல்ல.”
மத்திய வங்கி கடன் பணமாக்கலில் ஈடுபட்டுள்ளதா என்பதைக் கண்டறிய மிகச் சரியான வழி, மத்திய வங்கியால் அரசாங்கத்திற்கு வழங்கப்பட்ட நிலுவைக் கடன்களை (outstanding credit) ஆராய்வதே ஆகும் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். பொருளாதார நெருக்கடிக்குப் பிறகு இந்த கடன் அளவு உண்மையில் குறைந்துள்ளது என்றும், அரசாங்கம் மத்திய வங்கிக்கு வழங்க வேண்டிய முந்தைய கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்தி வருகிறது என்றும் அவர் கூறினார். இது பணம் அச்சிடுவதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறான ஒரு செயலாகும்.
இந்தக் குழப்பத்தின் மையப்புள்ளி என்னவென்றால், பற்றாக்குறை பணமாக்கலையும், ‘M2’ போன்ற பணப்புழக்க அளவீடுகளையும் ஒன்றாகக் குழப்பிக்கொண்டதுதான் என்று தாம்சிங்க வாதிட்டார். பணப்புழக்க அளவீடுகள் முற்றிலும் மாறுபட்ட குறிகாட்டிகளைக் குறிக்கின்றன என்று அவர் கூறினார்.
M2 என்பது பொருளாதாரத்தில் உள்ள மொத்தப் பணத்தின் அளவைக் குறிக்கிறது என்று அவர் விளக்கினார். இதில் காகிதப் பணம் மற்றும் நாணயங்கள் மட்டுமின்றி, வங்கி அமைப்பில் உள்ள வைப்புத்தொகைகள் (deposits), தனியார் துறையின் நிலுவைக் கடன்கள் மற்றும் அரசாங்கத்திற்கு வழங்கப்பட்ட கடன்கள் ஆகிய அனைத்தும் அடங்கும்.
எனவே, இதன் விரிவாக்கம் என்பது முழு நிதி அமைப்பிலும் உள்ள பொருளாதார நடவடிக்கைகளின் கூட்டுத்தொகையைப் பிரதிபலிக்கிறதே தவிர, மத்திய வங்கியின் தனிப்பட்ட நடவடிக்கைகளை மட்டும் அல்ல.
“இது பற்றாக்குறை பணமாக்கலில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. பற்றாக்குறை பணமாக்கல் அதிக பணப்புழக்கத்திற்கு வழிவகுக்கலாம் என்றாலும், பணப்புழக்கம் என்பது அது மட்டும் அல்ல,” என்று அவர் கூறினார்.
இலங்கையின் சமீபத்திய பணப்புழக்க வளர்ச்சிக்கான காரணங்கள் குறித்துப் பேசிய தாம்சிங்க, இதில் பெரும்பாலானவை கடன் விரிவாக்கத்தால் (credit expansion) ஏற்பட்டவை – அதாவது, அதிகரித்த பொருளாதார நடவடிக்கைகள் மற்றும் அதற்கு ஆதரவாக வரும் அதிகப்படியான பண வரவுகளே இதற்குக் காரணம் என்று கருத்து தெரிவித்தார்.
“பணப்புழக்க விரிவாக்கம் இத்தகைய அடிப்படை காரணிகளால் ஆதரிக்கப்படும் வரை மற்றும் அது செயற்கையாக செய்யப்படாத வரை, இதைப் பற்றி கவலைப்படுவதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை,” என்று அவர் கூறினார்
