போட்டியின் இறுதிக் கட்டத்தில் கடுமையான பரபரப்பு நிலவியது. கைவசம் 2 விக்கெட்டுகள் மாத்திரமே எஞ்சியிருந்த நிலையில், கடைசி இரண்டு ஓவர்களில் இந்தியாவின் வெற்றிக்கு 34 ஓட்டங்கள் தேவைப்பட்டன. ஹர்ஷித் ரானா மற்றும் பிரின்ஸ் யாதவ் ஆகிய இருவரும் அணியை வெற்றிக்கோட்டிற்கு மிக அருகில் கொண்டு வந்தனர்.
முதலாவது டி20 போட்டியில் அயர்லாந்திடம் 34 ஓட்டங்களால் அடைந்த ஏமாற்றமான தோல்வியைத் தொடர்ந்து, பெல்ஃபாஸ்டில் நடைபெற்ற இந்த இரண்டாவது போட்டியிலும் இந்திய அணி வெறும் 1 ஓட்டத்தால் தோல்வியைத் தழுவியுள்ளது. நடப்பு டி20 உலக சாம்பியனான இந்திய அணி, கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் எதிர்கொண்ட முதலாவது டி20 தொடர் தோல்வி இதுவாகும். மேலும், 2023 ஆம் ஆண்டு மேற்கிந்திய தீவுகள் அணிக்கு எதிரான தொடரை இழந்ததன் பின்னர், கடந்த 11 இருதரப்புத் தொடர்களில் இந்தியா சந்திக்கும் முதலாவது தொடர் விக்கெட்டும் இதுவேயாகும். இந்த 2-0 என்ற தொடர் தோல்வியைத் தொடர்ந்து, இந்திய அணி அடுத்த வாரம் முதல் இங்கிலாந்துடன் மோதவுள்ளது.
மழையினால் தடைப்பட்ட இப்போட்டியில் முதலில் துடுப்பெடுத்தாடிய அயர்லாந்து அணி, ஹரி டெக்டரின் (53 ஓட்டங்கள்) மற்றும் பென் காலிட்ஸின் (37 ஓட்டங்கள்) சிறப்பான ஆட்டத்தின் உதவியுடன் 8 விக்கெட் இழப்பிற்கு 154 ஓட்டங்களைப் பெற்றது. குறிப்பாக, டெக்டர் மற்றும் காலிட்ஸ் ஜோடி 44 பந்துகளில் 65 ஓட்டங்களை இணைப்பாட்டமாகப் பெற்றது. ஆட்டத்தின் ஆரம்பத்தில் 3-வது ஓவரில் 21 ஓட்டங்களுக்கு 2 விக்கெட்டுகளை இழந்து அயர்லாந்து தடுமாறிய போதிலும், 15-வது ஓவரில் 4 விக்கெட் இழப்பிற்கு 113 ஓட்டங்கள் என்ற நிலையை எட்டியது.
இந்திய அணி தொடர்ச்சியாக இரண்டாவது போட்டியிலும் 15 வயதான வைபவ் சூர்யவன்ஷியை விளையாடும் அணியில் சேர்க்காமல் வெளியில் அமர்த்தியிருந்தது. கேப்டன் ஸ்ரேயாஸ் ஐயர் மற்றும் பயிற்சியாளர் கௌதம் கம்பீர் ஆகியோர் ஆல்ரவுண்டர் சூர்யான்ஷ் ஷெட்கே மற்றும் வேகப்பந்து வீச்சாளர் பிரின்ஸ் யாதவ் ஆகிய இருவருக்கு சர்வதேச அறிமுக வாய்ப்பை வழங்கியிருந்தனர்.
எனினும், இந்தியாவின் ஆரம்ப துடுப்பாட்ட ஜோடியான சஞ்சு சாம்சன் மற்றும் அபிஷேக் சர்மா ஜோடி மீண்டும் ஒருமுறை சோபிக்கத் தவறியதால், அணியின் இத்தெரிவு குறித்து கேள்விகள் எழுப்பப்படும். சஞ்சு சாம்சன் எதிர்கொண்ட முதல் பந்திலேயே (First ball duck) ஜெய் முன்ட்ராவின் பந்துவீச்சில் ஆட்டமிழந்தார். அபிஷேக் சர்மாவும் அதே பந்துவீச்சாளரிடம் ஓட்டங்கள் ஏதுமின்றி ஆட்டமிழந்து வெளியேறினார். அதனைத் தொடர்ந்து, இந்திய அணியின் கேப்டன் ஸ்ரேயாஸ் ஐயரையும் முன்ட்ரா வீழ்த்தினார்.
இப்போட்டியின் ஆட்டநாயகன் மற்றும் தொடர்நாயகன் ஆகிய இரு விருதுகளையும் ஜெய் முன்ட்ரா (Jai Moondra) தட்டிக்கொண்டார்.
ஒரு மைல்கல் இன்னிங்ஸ் தனது 100-வது சர்வதேச டி20 போட்டியில் களம் இறங்கிய டெக்டர் (Tector), 2-வது ஓவரிலேயே துடுப்பெடுத்தாட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். அவர் பெற்ற முதல் ஓட்டங்கள் பேட்டின் உள்பகுதியில் பட்டு (Inside edge) வந்தவை. ஆனால், அதன் பின்னர் அவர் ஆடிய ஆட்டம் மிகவும் சாதுரியமானதாகவும், திட்டமிட்டதாகவும் அமைந்தது. அயர்லாந்து அணிக்காக இன்னிங்ஸை முழுமையாகக் கட்டியெழுப்பிய அவர், ஏன் தான் அணியின் மிக முக்கியமான வீரர் என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தார். ஒரு முனையில் அழுத்தத்தை உள்வாங்கிக்கொண்டு ஆடிய டெக்டர், தனக்குச் சாதகமான பந்துகளில் மட்டுமே ஆபத்தை எதிர்கொண்டார். குறிப்பாக, சூர்யான்ஷ் ஷெட்கே வீசிய ஓவரில் 22 ஓட்டங்கள் வாரி வழங்கப்பட்ட போது, அதில் வீசப்பட்ட ‘ஃபுல் டாஸ்’ நோ-பாலில் (Free hit) ஒரு சிக்ஸரை விளாசினார். மறுமுனையில் ஆடிய பென் காலிட்ஸ் (Ben Calitz) சற்றே அதிரடியாக விளையாடினார். இவர்களது 44 பந்துகளிலான 65 ஓட்டங்கள் இணைப்பாட்டமே அயர்லாந்து அணி 154 ஓட்டங்களைப் பெற முக்கிய முதுகெலும்பாக அமைந்தது. அந்த நேரத்தில், கிரிக்இன்போவின் (Cricinfo) கணிப்பு அயர்லாந்து அணியின் வெற்றிக்கு வெறும் 18% வாய்ப்பையே வழங்கியிருந்தது.

துபேயின் வளர்ந்து வரும் ஆளுமை ஷிவம் துபே தொடர்ச்சியாக இரண்டு பந்துகளில் இரண்டு விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தி, இந்திய அணிக்கு பெரும் அச்சுறுத்தலாக விளங்கிய அந்த இணைப்பாட்டத்தை உடைத்தார். காலிட்ஸை ‘டீப் பாயிண்ட்’ திசையில்Catch கொடுக்க வைத்து ஆட்டமிழக்கச் செய்தார். நேராக உள்ள எல்லையை விட, பக்கவாட்டு எல்லை (Square boundary) பெரியதாக இருந்ததை துபே மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். அத்துடன், ஆஃப் ஸ்டம்பிற்கு வெளியே (Wide of off stump) பந்துகளை வீசி காலிட்ஸ் தனது பலத்தைப் பயன்படுத்துவதைக் கடினமாக்கினார். அந்த விக்கெட் வீழ்ந்ததும் களம் புகுந்த கரேத் டெலானி (Gareth Delany), உள்ளே நோக்கி வந்த துபேயின் ‘வொபிள் சீம்’ (Wobble seam) பந்துவீச்சில் கிளீன் போல்டானார். சேஸிங்கின் போது முன்ட்ரா வீசிய பந்துகள் இல்லாதிருந்தால், இதுவே இந்தத் தொடரின் மிகச் சிறந்த பந்தாகக் கருதப்பட்டிருக்கும்.
பிரகாசித்த பிரின்ஸ் பிரசித் கிருஷ்ணாவுக்குப் பதிலாக அணியில் சேர்க்கப்பட்டு, தனது முதலாவது சர்வதேச டி20 போட்டியில் விளையாடிய பிரின்ஸ் யாதவ், 3 விக்கெட்டுகளைக் கைப்பற்றியதுடன் ஓவருக்கு சராசரியாக 6 ஓட்டங்களுக்கும் குறைவாகவே கொடுத்தார். ‘ஷார்ட் பிட்ச்’ (Short pitch) பந்துகள் மற்றும் ‘யார்க்கர்’ (Blockhole) பந்துகள் என இரண்டிலுமே பேட்டர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்ததே இதற்குக் காரணமாகும். அனுபவம் வாய்ந்த ஹர்ஷித் ரானாவை விடுத்து, இன்னிங்ஸின் கடைசி ஓவர் அறிமுக வீரரான பிரின்ஸிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அந்த ஓவரில் அவர் மேலும் 2 விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தினார். அதில் ஒன்று டெக்டரை வீழ்த்திய ‘பேக் ஆஃப் லென்த்’ (Back of length) பந்தாகும், மற்றையது லியாம் மெக்கார்த்தியை வீழ்த்திய ‘ஸ்லோயர்’ (Slower ball) பந்தாகும். வேகத்துடன் கூடிய இந்த பந்துவீச்சு பன்முகத்தன்மை, 2027 ஆம் ஆண்டு நடைபெறவுள்ள ஒருநாள் உலகக் கோப்பைக்கான (ODI World Cup) ஒரு சிறந்த எதிர்கால வீரராக அவரை அடையாளப்படுத்தியுள்ளது.
“உங்களிடம் பும்ரா இருக்கிறார்! எங்களிடம் முன்ட்ரா இருக்கிறார்!” மைதானத்தில் இருந்த ரசிகர் ஒருவர் ஏந்தியிருந்த இந்த வாசகம் அடங்கிய பதாகை, நேரலையில் பலமுறை காண்பிக்கப்பட்டது. அதற்கேற்ப, இந்திய அணியின் சேஸிங்கின் முதல் பந்திலேயே சஞ்சு சாம்சனை ஒரு அபாரமான ‘இன்ஸ்விங்கர்’ (Inswinger) மூலம் முன்ட்ரா ஆட்டமிழக்கச் செய்தார். அதே ஓவர் முடிவதற்குள் அபிஷேக் சர்மாவையும் வீழ்த்தினார். சர்வதேச டி20 கிரிக்கெட் வரலாற்றில் இரண்டு ஆரம்ப துடுப்பாட்ட வீரர்களும் எதிர்கொண்ட முதல் பந்திலேயே (Golden ducks) ஆட்டமிழப்பது இது நான்காவது முறை மட்டுமேயாகும்.
ஸ்கோர் 1 ஓட்டத்திற்கு 2 விக்கெட் என்று காட்டிய நிலையிலும், மிதமான இலக்கு என்பதால் இந்தியா நிதானத்தை இழக்காமல் ஆட முயன்றது. ஆனால் முன்ட்ரா தொடர்ந்து நெருக்கடி கொடுத்தார். ஆஃப் ஸ்டம்பிற்கு மிக வெளியே வீசப்பட்ட பந்தை ஸ்ரேயாஸ் ஐயர் அடிக்க முயன்று ‘இன்சைடு எட்ஜ்’ ஆகி போல்டான போது, பிட்ச்சின் மெதுவான தன்மையை (Slowness) அந்த இடதுகை வேகப்பந்து வீச்சாளர் வெளிப்படுத்தினார். அதனைத் தொடர்ந்து, இத்தொடர் இந்திய அணியை எவ்வளவு தூரம் நிலைகுலையச் செய்துள்ளது என்பதை உணர்த்தும் வகையில் ஒரு ரன்-அவுட் நிகழ்ந்தது. முன்ட்ராவின் பந்தில் ராஸ் அடைர் நேரடியாக அடித்த த்ரோவில் இஷான் கிஷன் ரன்-அவுட் ஆனார். இதனால் அதிருப்தியடைந்த கிஷன், களத்தை விட்டு வெளியேறும் போது திலக் வர்மாவிடம் தனது கோபத்தை வெளிப்படுத்தினார். இந்தியா 35 ஓட்டங்களுக்கு 4 விக்கெட்டுகளை இழந்து தத்தளித்தது. அவர்களின் நிதானம் முழுமையாகச் சிதைக்கப்பட்டது.
திலக்கின் வீண் போராட்டம் 5-வது ஓவரிலிருந்து 13-வது ஓவர் வரை இந்திய அணியால் 48 பந்துகளுக்கு ஒரு பவுண்டரி கூட அடிக்க முடியவில்லை. ஆடுகளத்தின் தன்மையும், அணியின் மோசமான சூழ்நிலையும் தான் இதற்குக் காரணம். பெல்ஃபாஸ்ட் ஆடுகளம் பந்துகளை இலகுவாக பேட்டிற்கு வர அனுமதிக்கவில்லை. மேலும், ஆடுகளத்தில் போதிய புற்கள் இருந்ததால் ‘வொபிள் சீம்’ பந்துகள் கூடுதல் சாதகத்தைப் பெற்றன. சூழ்நிலையைப் புரிந்து கொண்ட திலக் வர்மாவும் அக்ஸர் படேலும் போட்டியை இறுதிவரை எடுத்துச் செல்ல முயன்றனர். ஆனால், 12-வது ஓவரில் மேட் ஹோலார்ட் வீசிய பந்தின் கூடுதல் பவுன்ஸ் (Extra bounce) காரணமாக அக்ஸர் படேல் ஆட்டமிழந்தார். அதன்பின் வந்த, பெரும்பாலும் பவுண்டரிகள் மூலமே ஓட்டங்கள் குவிக்கும் ஷிவம் துபேயால் கூட இரண்டு பவுண்டரிகளை மட்டுமே அடிக்க முடிந்தது.
போட்டியின் இறுதி ஓவர்களில் (Death overs) துபேக்கு எதிராக ஒரு இடதுகை சுழற்பந்து வீச்சாளரை (Left-arm spinner) பந்துவீச அழைத்த அயர்லாந்தின் முடிவு துணிச்சலானது. தனக்குச் சாதகமற்ற சூழல் என்பதை உணர்ந்த மேட் ஹம்ப்ரிஸ், நேராக அடிக்கப்படும் பந்துகளைத் தடுத்தார். அவர் திட்டமிட்டு வீசிய ‘ஹாஃப் கணெக்ட்’ (Halfway down) பந்து, மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட நீண்ட எல்லையில் (Long boundary) நின்ற ‘டீப் ஸ்கொயர் லெக்’ வீரரின் கைகளில் தஞ்சமடைந்தது. இத்துடன் இந்தியாவின் வெற்றிப் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. அடுத்த 7 பந்துகளில் திலக் வர்மாவும் 46 பந்துகளில் 55 ஓட்டங்கள் பெற்ற நிலையில் ஆட்டமிழக்க, இந்தியாவின் தோல்வி உறுதியானது