ஊழல் மற்றும் பாரியஅபிவிருத்தி திட்டங்கள்: இலங்கை, வங்காளதேசத்தின் கடன் அபாயத்தை அதிகரிக்கின்றன – புதிய ஆய்வு

https://www.tbsnews.net/

உட்கட்டமைப்பு நிர்வாகம் குறித்த புதிய ஆய்வறிக்கை ஒன்று, ஊழல் மற்றும் அதிக விலையுள்ள ‘மெகா’ திட்டங்கள் வங்காளதேசம் மற்றும் இலங்கையில் நீண்ட கால கடன் அபாயங்களை அதிகரித்து வருவதாக எச்சரித்துள்ளது. நிதி நெருக்கடிகள் தீவிரமடைவதற்கு முன்னரே இது குறித்து கொள்கை ரீதியான நடவடிக்கைகளை எடுக்குமாறு அந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.

“வங்காளதேசம் மற்றும் இலங்கையில் உட்கட்டமைப்புத் திட்டங்களில் ஊழல்: பொதுக் கடனில் அதன் தாக்கங்கள்” (Corruption in Infrastructure Projects in Bangladesh and Sri Lanka: Implications for Public Debt) என்ற தலைப்பிலான இந்த ஆய்வு, லண்டன் SOAS பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்களால் Open Society Foundations மற்றும் Change Initiative ஆகியவற்றின் ஆதரவுடன் முன்னெடுக்கப்பட்டது.

டாக்காவில் நடைபெற்ற CIRDAB மாநாட்டின் ஒரு கருத்தரங்கில் இந்த ஆய்வு சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. அங்கு உரையாற்றிய SOAS பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதாரப் பேராசிரியர் முஷ்டாக் கான், உட்கட்டமைப்பு ஒப்பந்த விலைகளில் ஏற்படும் சிறிய மாற்றங்கள் கூட, நீண்ட காலத்தில் நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் டாலர் கூடுதல் செலவுகளை உருவாக்கும் என்று குறிப்பிட்டார்.

அரசியல் மற்றும் வணிகக் குழுக்கள் கொள்முதல் செயல்முறைகளில் செல்வாக்கு செலுத்தவும், போட்டிகளைக் குறைக்கவும், அதிக விலையில் ஒப்பந்தங்களைப் பெறவும் முயற்சிப்பதாக பொருளாதார நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டினர்.

இரண்டு வகையான நிர்வாகத் தோல்விகள்
ஆராய்ச்சியாளர்களின் கூற்றுப்படி, இரண்டு முக்கிய நிர்வாகத் தோல்விகளால் உட்கட்டமைப்பு முதலீடுகள் கடன் ஸ்திரத்தன்மையைக் குலைக்கின்றன:

அதிகப்படியான விலை நிர்ணயம்: திட்டங்கள் தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சரியாக இருக்கலாம், ஆனால் அவற்றின் விலை மிக அதிகமாக நிர்ணயிக்கப்படும். அத்திட்டங்கள் சரியாக இயங்கினாலும், முதலீடு செய்யப்பட்ட அதிகப்படியான தொகையை வருமானம் மூலம் மீட்டெடுப்பது கடினமாகி, கடன் சுமை அதிகரிக்கிறது.

மோசமான திட்டமிடல்: திட்டங்கள் தரமற்ற முறையில் கட்டப்படலாம் அல்லது தவறாக வடிவமைக்கப்படலாம். இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில், அந்த உட்கட்டமைப்புகள் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் போவதால், எதிர்பார்க்கப்பட்ட பொருளாதார நன்மைகள் கிடைப்பதில்லை, இது மீண்டும் கடன் அழுத்தத்தை அதிகரிக்கிறது.

இந்த விளைவுகள் வெறும் ‘தொழில்நுட்பத் தவறுகள்’ அல்ல, மாறாக ஊழல், அரசியல் கூட்டு அல்லது குறிப்பிட்ட தரப்பினருக்கு லாபம் ஈட்டித் தரும் நோக்கில் கொள்முதல் முறைகளில் செய்யப்படும் முறைகேடுகள் என்று ஆய்வு வாதிடுகிறது.

உட்கட்டமைப்பு ஊக்கமும் அதிகரித்து வரும் கடனும்
2008–2009 காலப்பகுதிக்குப் பிறகு, இலங்கை மற்றும் வங்காளதேசம் ஆகிய இரு நாடுகளுமே உட்கட்டமைப்பு சார்ந்த வளர்ச்சி உத்திகளைத் தீவிரப்படுத்தின.

இலங்கை: உள்நாட்டுப் போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் கீழ் துறைமுகங்கள், நெடுஞ்சாலைகள் மற்றும் மின் திட்டங்களில் பெரும் முதலீடுகள் செய்யப்பட்டன. இலங்கையின் வெளிநாட்டுக் கடனில் சுமார் 65% உட்கட்டமைப்புக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இதில் பல திட்டங்கள் பின்னர் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாத அல்லது பொருளாதார ரீதியாகப் பயனற்ற திட்டங்களாக மாறின. இதனால் கடன் திருப்பிச் செலுத்தும் அழுத்தம் அதிகரித்து, இறுதியில் நாட்டின் கடன் நெருக்கடிக்கு வழிவகுத்தது.

வங்காளதேசம்: இதே காலப்பகுதியில் வங்காளதேசமும் சாலைகள், பாலங்கள் மற்றும் மின் உற்பத்தியில் பெரிய அளவிலான முதலீடுகளைச் செய்தது. 2009-ல் 24 பில்லியன் டாலராக இருந்த அந்நாட்டின் வெளிநாட்டுக் கடன், 2025-ல் 112 பில்லியன் டாலராக உயர்ந்துள்ளது.

முக்கிய உதாரணங்கள்: மன்னார் மற்றும் கோடா திட்டங்கள்
மன்னார் காற்று மின் உற்பத்தித் திட்டம் (இலங்கை) மற்றும் அதானி கோடா மின் திட்டம் (வங்காளதேசம்) ஆகியவற்றை இந்த அறிக்கை உதாரணங்களாகக் காட்டியுள்ளது.

மன்னார் திட்டம்: இந்தியாவின் அதானி குழுமத்துடன் தொடர்புடைய இத்திட்டம், எவ்வித போட்டி ஏலமும் இன்றி வழங்கப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது. 2022 போராட்டங்களின் போது இது கடும் விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது. 2025-ல் அதானி குழுமம் இதிலிருந்து விலகியது.

கோடா திட்டம்: ஜார்கண்டில் உள்ள அதானி நிலக்கரி மின் நிலையத்திலிருந்து வங்காளதேசம் மின்சாரத்தை இறக்குமதி செய்கிறது. இத்திட்டத்திற்கான ஒப்பந்த விலை சந்தை விலையை விட 40–50% அதிகம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 25 ஆண்டுகளில் வங்காளதேசம் இதற்காகச் செலுத்தும் 25 பில்லியன் டாலரில், 10 பில்லியன் டாலர் என்பது அதிகப்படியாக நிர்ணயிக்கப்பட்ட விலை மட்டுமே என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கணித்துள்ளனர்.

கடன் ஸ்திரத்தன்மை குறித்த எச்சரிக்கை
அதிகப்படியான விலையில் போடப்பட்ட ஒப்பந்தங்கள் மறுபரிசீலனை செய்யப்படாவிட்டால் மற்றும் ஊழல் வழக்குகளில் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படாவிட்டால், இரு நாடுகளும் நிதி ரீதியான பெரும் நெருக்கடியைச் சந்திக்க நேரிடும் என்று ஆய்வு முடிவுரையில் எச்சரித்துள்ளது