தென்பகுதி இன்னும் மகிந்தவின் கண்களினூடேதான் போரைப் பார்க்கிறது

https://www.examiner.media/

போர் முடிவடைந்து கிட்டத்தட்ட இரண்டு தசாப்தங்கள் ஆகவிருந்தும், இன்னும் இரண்டு விதமான நினைவேந்தல்களே தொடர்கின்றன. தீவில் மிக அதிக வாசகர்களைக் கொண்ட நாளிதழாக ‘லங்காதீப’ (Lankadeepa) இருந்தபோதிலும், அது முள்ளிவாய்க்கால் நினைவேந்தல்களைப் புறக்கணிக்கிறது. ஆனால், 2009 முதல் அதன் முகப்புப் பக்கம் (Frontpage) போரை எவ்வாறு நினைவு கூர்கிறது என்பதில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன.

கடந்த ஆண்டு பாதுகாப்பு அமைச்சகம் வெளியிட்ட செய்திக்குறிப்பில், “தேசிய ரணவிரு (போர்வீரர்) நினைவு தின நிகழ்வில் ஜனாதிபதி அனுர குமார திஸாநாயக்க சார்பில் பாதுகாப்பு இராஜாங்க அமைச்சர் அருண ஜெயசேகர கலந்துகொள்வார்” என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இதைக் கண்டு முகநூல் (Facebook) தளம் கொந்தளித்தது. கோபமடைந்த நெட்டிசன்கள் (Netizens), திஸாநாயக்கவைப் புலிகளின் ஆதரவாளர் என்று முத்திரை குத்தியதுடன், அவரை “வேலுப்பிள்ளை அனுர குமார” என்றும் அழைத்தனர்.
இறுதியில், ஜனாதிபதி அந்த நிகழ்வில் கலந்துகொண்டார். மேலும், பாதுகாப்பு அமைச்சின் ஒரு அங்கமான இந்நிகழ்வின் ஏற்பாட்டாளரான ரணவிரு சேவா அதிகார சபையும், அவர் எப்போதும் கலந்துகொள்வதற்குத் திட்டமிட்டிருந்தார் என்றே உரிமை கோரியது.
போர் முடிவடைந்து கிட்டத்தட்ட இரு தசாப்தங்கள் நெருங்கும் நிலையிலும், அதன் நினைவேந்தல் என்பது இன்னும் பெரும் விவாதத்திற்கும் சவாலுக்கும் உரிய ஒன்றாகவே உள்ளது. அது ‘வெற்றி நாளா’ அல்லது ‘இனப்படுகொலை நினைவு நாளா’? மகிந்தவின் தனிப்பட்ட வெற்றியா அல்லது இராணுவத்தின் வீரியமா? மகிழ்ச்சியான கொண்டாட்டமா அல்லது சோகமயமான அஞ்சலியா? போரின் முடிவு எவ்வாறு நினைவு கூரப்படுகிறது என்பது, இலங்கை எந்த மாதிரியான நாடாக இருக்க விரும்புகிறது என்பதற்கான ஒரு போராட்டத்தின் வடிவமே ஆகும்.
ஒவ்வொரு மே 18ஆம் தேதியும், இந்தப் போராட்டம் நமது நாளிதழ்களின் முகப்புப் பக்கங்களில் அரங்கேறுகிறது. சிங்கள நாளிதழ்களிலேயே அதிக வாசகர்களைக் கொண்ட ‘லங்காதீப’, இதற்கு மிகச்சிறந்த பிரதிநிதித்துவப் போர்க்களமாக விளங்குகிறது.
இன்னும் மகிந்தவின் வெற்றியே
போர் முடிவுக்கு வந்தபோது, சிங்கள ஊடகங்கள் மகிந்த ராஜபக்சவை போரின் வெற்றியாளராகக் முடிசூட்டின. தொலைக்காட்சி நிலையங்கள் அவரது புகழைப் பாடின. அரசுக்குச் சொந்தமான ‘தினமின’ நாளிதழ் கவிதைகள் மூலம் அவரை அழியாப் புகழடையச் செய்தது. தேசியவாத நாளிதழான ‘திவயின’ அதன் முகப்புப் பக்கத்தில் அவருக்கு ஒரு சிறப்புத் தலையங்கத்தையே ஒதுக்கியது.
ஆனால், லங்காதீப அவ்வாறு செய்யவில்லை. அதன் பிரயோகம் இந்த வெற்றியை ஒரு தனி நபருக்குச் சொந்தமானதாகக் காட்டவில்லை, மேலும் மகிந்தவின் புகைப்படமும் சிறியதாகவே இருந்தது. “பயங்கரவாதத்திலிருந்து ஒட்டுமொத்த நாடும் மீட்பு” என்றே அதன் முதன்மைத் தலைப்பு அமைந்திருந்தது.
அடுத்த ஆண்டே, நாட்டின் உயர்தர நாற்காலிக்காக மகிந்தவை எதிர்த்து சரத் பொன்சேகா போட்டியிட்டார். தேசிய நாளிதழ்களிலிருந்து, போரின் வெற்றியாளர் என்ற மகிந்தவின் நிலையைத் பறிப்பவராகப் பொன்சேகா உருவெடுத்தார். போரின் இறுதி ஆண்டுகளில் இராணுவத் தளபதியாக இருந்த பொன்சேகாவிடமிருந்து இந்த சவால் வந்ததால் இது மிகவும் தீவிரமானதாகக் கருதப்பட்டது. இந்த இருதரப்பு உரிமை கோரல்களே அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் லங்காதீபவின் போர் முடிவு குறித்த செய்திகளை வடிவமைத்தன.
ஜனாதிபதி தேர்தல் முடிந்து ஐந்து மாதங்களுக்குப் பிறகு, 2010 மே மாதத்தில், லங்காதீப நாளிதழ் அப்போது தோற்கடிக்கப்பட்டிருந்த பொன்சேகாவின் உரிமை கோரலையே எதிரொலித்தது. அதன் முகப்புப் பக்கம் அவரை “போர் வெற்றியின் வழிகாட்டி” என்று அழைத்ததுடன், முதலாவது ஆண்டு நிறைவுக் கொண்டாட்டத்தில் அவர் தவிர்க்கப்பட்டதற்கு எதிராகப் போராடியவர்களை முன்னிலைப்படுத்தியது.
இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 2012 இல், கைது செய்யப்பட்டிருந்த பொன்சேகா நினைவேந்தல் நடைபெறும் அதே நாளில் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டார். நீதிமன்றத்திற்கு வெளியே திரண்டிருந்த கூட்டத்தினர் அவரை எவ்வாறு உற்சாகப்படுத்தினர் என்பதை முன்னிலைப்படுத்தி, லங்காதீபவின் முதன்மைச் செய்தியாக அவர் இடம் பெற்றார்.
ஆயினும் இறுதியில், ராஜபக்ச சகோதரர்கள் இந்த விவரிப்புப் போர்க்களத்தில் பொன்சேகாவைத் தோற்கடித்து, போரின் வெற்றியாளர்கள் என்ற தங்களது நிலையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டனர். நினைவேந்தல் நாளில், 2015 மற்றும் 2025 ஆம் ஆண்டுகளில் இந்த குடும்பம் தேர்தல் தோல்விகளைச் சந்தித்த பிறகும், மகிந்த மற்றும் பின்னர் கோட்டாபயவின் புகைப்படங்கள் முதற்பக்கத்தில் தொடர்ந்து இடம்பெற்றன. அவர்கள் அதிகாரத்தில் இல்லாதபோதும், இருவரும் தனிப்பட்ட முறையில் நடத்திய நிகழ்வுகளுக்கு லங்காதீப தனது முகப்புப் பக்கத்தில் இடமளித்தது.
மொத்தத்தில், ராஜபக்சக்கள் தொடர்ந்து அந்த வெற்றியைத் தங்களுக்குச் சொந்தமாக்கிக் கொண்டுள்ளனர்.

ஒரு ராஜபக்ச இராணுவம்

வெற்றியாளர் யாராக இருந்தாலும், அவர் அந்தப் பெருமையின் ஒரு பகுதியை இராணுவத்துடனும் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது. மகிந்தவைப் பொறுத்தவரை, இராணுவம் என்பது அவரது தேசபக்தித் தகுதிக்கான ஒரு துணைக் கருவியாகவே இருந்தது. கொண்டாட்டங்களின் போது அவர் திறந்தவெளி கட்டளை வாகனத்தில் (Open-top command car) அமர்ந்து, போருக்குத் தயாராக இருக்கும் பிரம்மாண்ட இராணுவ அணிவகுப்பைப் பார்வையிட்டார்.
இதற்கு நேர்மாறாக, போர் முடிந்து பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கோட்டாபய ராஜபக்ச ஆட்சிக்கு வந்தபோது, இராணுவத்தினரின் நலன்புரி விவகாரங்களே முதன்மை பெற்றது. அவர் கட்டளை வாகனத்தில் செல்லவில்லை. மாறாக, போரில் வீழ்ந்த வீரர்களின் நினைவுச் சின்னத்தில் அவர் மலர்வளையம் வைத்து அஞ்சலி செலுத்தும் புகைப்படங்களே வெளியாகின — அத்துடன், போர்க் குற்றங்களுக்கான சர்வதேச விசாரணைகளில் இருந்து முப்படை வீரர்களைப் பாதுகாப்பதாகவும் அவர் உறுதியளித்தார்.
மகிந்தவாக இருந்தாலும் சரி, கோட்டாபயவாக இருந்தாலும் சரி, போர் என்பது ராஜபக்சக்களின் அரசியல் அடையாளத்தின் மையப் புள்ளியாகும். ராஜபக்சக்களின் ஆட்சியின் போது லங்காதீபவின் பக்க வடிவமைப்பு (Layout) இந்தத் தொடர்பைப் பிரதிபலித்தது. ராஜபக்சக்களின் ஆட்சியின் போது, இந்த நினைவேந்தல் செய்தி எப்போதும் நாளிதழின் ‘மடிப்புக்கு மேல்’ (Above the fold – முகப்புப் பக்கத்தின் மேல் பாதிப் பகுதி) முதன்மையாக இடம்பெற்றது. இது செய்தித்தாள் விற்பனை நிலையங்களில் வாசகர்களின் கவனத்தை உடனடியாக ஈர்க்கும் வகையில் அமைந்திருந்தது.

ராஜபக்சக்கள் அதிகாரத்தில் இல்லாத காலங்களில் (2015 மற்றும் 2018 தவிர), இச்செய்தி ஒருபோதும் முகப்புப் பக்கத்தின் மேல் பாதியில் இடம் பெறவில்லை. போர் முடிவுக்கு வந்த கடந்த 16 ஆண்டுகளில், ராஜபக்சக்கள் மொத்தம் எட்டு ஆண்டுகள் அதிகாரத்தில் இருந்தனர். அவர்கள் ஆட்சியில் இல்லாதபோது, ‘யஹபாலன’ (நல்லாட்சி) வெற்றியின் பின்னரும், பின்னர் 2018 இலும் மட்டுமே இந்த நினைவேந்தல் செய்தி முகப்புப் பக்கத்தின் மேல் பாதியில் இடம்பிடித்தது.
பெயரில் என்ன இருக்கிறது?
இந்த நினைவேந்தல் என்பது வெறும் நினைவு கூர்தல் அல்லது போரின் வெற்றியாளர்களைக் கொண்டாடுவது மட்டுமல்ல. இது சமூகம் இந்த மோதலின் காரணங்களை மறுமதிப்பீடு செய்யும் ஒரு தருணமாகும்; மேலும் அதனைத் தொடர்ந்து வந்த பல தசாப்த கால சிக்கலான வன்முறைகளைக் கையாள்வதற்கான ஒரு களமுமாகும்.