https://www.independent.co.uk/

கடலில் பணியாற்றுவது 28 வயதான ரெக்ஸ் பெரேராவுக்கு (Rex Pereira) ஒரு கனவாக இருந்தது. ஆனால், தெற்கு ஈராக்கில் தனது கப்பல் சிக்கியிருந்தபோது, அதன் தளத்திலிருந்து அமெரிக்கா – ஈரான் இடையிலான போர் வெடித்ததை நேரில் கண்ட பிறகு, தான் முற்றிலும் மாறிவிட்டதாக அவர் கூறுகிறார்.
போரின் தீவிரத்திற்கு மத்தியில் ஏவுகணைகளை நேரில் பார்த்த இந்திய மாலுமி
கடந்த பிப்ரவரி மாதம் அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் ஈரான் மீது தாக்குதல்களைத் தொடுக்கத் தொடங்கியபோது, ஹோர்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz) வழியிலான கப்பல் போக்குவரத்து முற்றிலும் ஸ்தம்பித்தது. அப்போது, மத்திய கிழக்கு முழுவதையும் உலுக்கிய இந்த மோதலின் மையப்புள்ளியில் சிக்கிக்கொண்ட பல்லாயிரக்கணக்கான மாலுமிகளில் ரெக்ஸ் பெரேராவும் ஒருவராவார்.

தெற்கு ஈராக்கின் பஸ்ரா (Basra) பகுதிக்கு அருகில் உள்ள கப்பல் ஒன்றில் பல வாரங்கள் சிக்கிக்கொண்டிருந்த பெரேரா, தற்போது மும்பையிலுள்ள தனது வீட்டிற்குப் பாதுகாப்பாகத் திரும்பியுள்ளார். எனினும், தனது கப்பலுக்கு மிக அருகில் ஏவுகணைகள் கடலில் விழுந்து வெடித்ததும், அதனால் கப்பலே அதிர்ந்ததும் அவருக்கு இன்னும் அதிர்ச்சியூட்டும் நினைவுகளாக (flashbacks) வந்துகொண்டிருக்கின்றன.
புதன்கிழமை அன்று அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் மற்றும் ஈரானிய அதிபர் மசூத் பெசெஷ்கியன் (Masoud Pezeshkian) ஆகியோருக்கு இடையே தற்காலிக அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானதைத் தொடர்ந்து, மத்திய கிழக்கின் இந்த நெருக்கடி முடிவுக்கு வரும் என்ற நம்பிக்கை உலகிற்கு ஏற்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த 28 வயது இந்திய மாலுமிக்கு போர் இன்னும் முடிவடையவில்லை.
“பட்டாசுகள் வெடிக்கும் சத்தம் கேட்டால் கூட எனக்கு அந்த நினைவுகள் வருகின்றன. ஆனால் இப்போது மெதுவாக அதிலிருந்து மீள முயன்று வருகிறேன்” என்று பெரேரா கூறுகிறார். “ஏவுகணைகள் அனைத்தும் எங்களில் இருந்து வெறும் 5 முதல் 10 கிலோமீட்டர் தொலைவில் விழுந்து வெடித்தன. அந்த நேரத்தில் கப்பலே அதிர்ந்தது” என அவர் நினைவு கூர்ந்தார்.
போருக்கு முன்பே தொடங்கிய துயரம்

உண்மையில், பெரேராவின் துயரம் இந்த ஈரான் நெருக்கடிக்கு முன்பே தொடங்கிவிட்டது. உலகெங்கிலும் உள்ள வணிகக் கப்பல்களில் பணிபுரியும் பல்லாயிரக்கணக்கான இந்தியர்களைப் போலவே, இவரும் கப்பலில் வேலை பெறுவதற்காக ஏஜெண்டுகளுக்கு சுமார் 400,000 இந்திய ரூபாய்களை (3,100 பவுண்டுகள்) முன்பணமாகக் கொடுத்துள்ளார்.
கடந்த ஆண்டு அக்டோபர் மாதம், சப்ளை கப்பல் ஒன்றில் வேலை கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் அவர் இந்தியாவை விட்டுப் புறப்பட்டார். ஆனால், ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தை (UAE) அடைந்ததும், அவர் பழைய இரும்புக்கடைக்கு (scrapyard) கொண்டு செல்லப்படும் ஒரு பழைய கப்பலில் பணியமர்த்தப்பட்டார். அங்கே குடிப்பதற்கு சுத்தமான தண்ணீர் கூட இல்லை. மாலுமிகள் உயிர் பிழைப்பதற்காக, டீசல் கசிவு கலந்த தண்ணீரை கொதிக்க வைத்து குடிக்க வேண்டியிருந்தது.
சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, அவர் ‘டிவா’ (Diva) என்ற மற்றொரு கப்பலுக்கு மாற்றப்பட்டார். அக்கப்பல் கடந்த ஆண்டு நவம்பரில் ஈராக்கை நோக்கிப் பயணித்தது. ஆனால், அங்கு சென்றடைந்ததும் கப்பலின் கேப்டனும், தலைமைப் பொறியாளரும் கப்பலை விட்டு வெளியேறினர். ஜெனரேட்டர்கள் செயலிழந்து, தகவல் தொடர்புகள் துண்டிக்கப்பட்டு, அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. போர் வெடித்தபோது, அனுபவமில்லாத நான்கு இந்திய இளம் மாலுமிகளின் பொறுப்பிலேயே அந்த கப்பல் விடப்பட்டிருந்தது.
கண்முன்னே வெடித்த போர்
போர் பற்றிய செய்திகள் முதலில் குடும்பத்தினரின் செய்திகள் மூலமாகவே பெரேராவுக்குத் தெரியவந்தது. ஆனால் விரைவில் அது அவர் கண்முன்னே நிஜமாக மாறியது. “ஏவுகணைகளை நேரில் பார்த்தபோது பயமாக இருந்தது. ஏதேனும் ஒரு ஏவுகணை எங்கள் அருகில் வந்தால், நாங்கள் இங்கிருந்து எப்படி தப்பி ஓடுவது என்று பயந்தோம்” என்றார்.
உதவி கிடைக்குமா என்ற நிச்சயம் இல்லாத நிலையில், அந்த நான்கு மாலுமிகளும் இரவுகளில் தூங்காமல் கப்பலின் தளத்தில் விழித்திருந்து, பிரார்த்தனை செய்துகொண்டும், இந்திய தூதரகத்தைத் தொடர்ந்து தொடர்புகொண்டும் இருந்துள்ளனர். ஆபத்து அதிகமாக இருந்ததால், கப்பலின் கீழ்ப்பகுதிக்குச் சென்று சமைத்துச் சாப்பிடுவதற்குக்கூட அவர்கள் பயந்துள்ளனர்.
இந்த அனுபவம், பெரேரா ஒரு காலத்தில் கனவு கண்ட இந்த வேலை மீதான அவரது பார்வையை முற்றிலும் மாற்றிவிட்டது. “நான் கடலின் மீது மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தேன். எப்போதும் கடலில் இருக்கவே விரும்பினேன்” என்று கூறும் அவர், தற்போது ஹோர்முஸ் நீரிணை மீண்டும் திறக்கப்பட்டாலும் தனக்குக் கடலுக்குத் திரும்பும் விருப்பம் இல்லை என்கிறார்.
குடும்பத்தின் ஆதரவும் மீட்புப் பணியும்

“எனக்கு எனது குடும்பத்தினரின் ஆதரவே பலமாக இருந்தது” என்று பெரேரா கூறுகிறார். ஒன்றரை வருடங்களுக்கு முன்பு திருமணமான இவரது மனைவி டேல் டிசோசா (Dale D’Souza) அவருடன் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருந்துள்ளார். குடும்பத்தினரை பயமுறுத்தக் கூடாது என்பதற்காக, நிலைமை மோசமாக இருந்தபோதும் எல்லாம் நலமாக இருப்பதாகவே பெரேரா அவர்களிடம் கூறி வந்துள்ளார்.
இறுதியில், ஈராக்கில் உள்ள இந்திய தூதரகம் இவர்களின் உயிர்நாடியாக மாறியது. கேப்டன் வெளியேறும்போது பெரேராவின் பாஸ்போர்ட்டையும் எடுத்துச் சென்றிருந்த நிலையில், தூதரக அதிகாரிகள் குடிவரவு அதிகாரியின் உதவியுடன் அவரது பாஸ்போர்ட்டை மீட்டு, அவர் கப்பலை விட்டு வெளியேற வழிவகை செய்தனர்.
போரினால் விமானப் போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டிருந்ததால், ஈராக், குவைத் மற்றும் சவூதி அரேபியா வழியாக 17 மணித்தியாலங்களுக்கும் மேலாக சாலை மார்க்கமாக பயணித்து, இறுதியாக ரியாத் விமான நிலையத்தை அடைந்து ஏப்ரல் 7 அன்று அவர் இந்தியா வந்தடைந்தார். விமான நிலையத்தில் அவரது தந்தையும் மனைவியும் கண்ணீருடன் அவரை வரவேற்றனர்.
ஈரான் மீதான அமெரிக்காவின் கடல்சார் முற்றுகையை மீறியதாகக் கூறி, அமெரிக்க இராணுவத்தால் மூன்று இந்திய மாலுமிகள் கொல்லப்பட்ட சம்பவம் கடந்த இரண்டு வாரங்களாக இந்தியாவில் பெரும் செய்தியாக மாறியிருந்தது. ஏப்ரல் 13 அன்று முற்றுகை தொடங்கியதில் இருந்து பதிவான முதல் மரணங்கள் இவை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
தற்போது அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகியுள்ள நிலையில், சக மாலுமிகளுக்கு பெரேரா ஒரு அறிவுரை வழங்குகிறார்: “வீட்டிற்குத் திரும்ப உங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தால், உடனே அதைத் தேர்ந்தெடுங்கள். இந்த அமைதி ஒப்பந்தம் வெற்றியடையுமா இல்லையா என்பது தெரியாது, எனவே முதலில் சொந்த நாட்டிற்குத் திரும்புவதைப் பற்றி யோசியுங்கள்” என்று அவர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.