இலங்கை ஊழியர் சேமலாப நிதியம் (EPF) மற்றும் ஊழியர் நம்பிக்கை நிதியம் (ETF) ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்து, முத்தரப்பு பிரதிநிதித்துவத்தைக் கொண்ட ஒரு கூட்டு நிர்வாகக் கட்டமைப்பின் கீழ் கொண்டுவருவதற்கான அரசாங்கத்தின் திட்டத்திற்கு தொழிற்சங்கங்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளன. இது, நாட்டின் மிகப்பெரிய தொழிலாளர் பாதுகாப்பு நிதியங்களின் மீதான கட்டுப்பாட்டைப் பெறுவதற்காகப் பல தசாப்தங்களாக நீடித்து வரும் போராட்டத்தை மீண்டும் தூண்டியுள்ளது.
அரசாங்கம், முதலாளிமார் மற்றும் தொழிலாளர்களை உள்ளடக்கிய முத்தரப்பு தேசிய தொழிலாளர் ஆலோசனைச் சபை (NLAC) கடந்த வியாழக்கிழமை கூடி, இது தொடர்பான முன்மொழிவை அடுத்த சபை கூட்டத்தில் கலந்துரையாடலுக்குச் சமர்ப்பிக்குமாறு தொழிலாளர் அமைச்சரிடம் கோரிக்கை விடுக்க உடன்பட்டது.
சுதந்திர வர்த்தக வலயங்கள் மற்றும் பொதுச் சேவைகள் ஊழியர் சங்கத்தின் இணைச் செயலாளர் அன்டன் மார்கஸ் ‘சண்டே டைம்ஸ் பிசினஸ்’ நாளிதழுக்குத் தெரிவிக்கையில், அமைச்சரவையினால் நியமிக்கப்பட்ட இந்த சிரேஷ்ட அதிகாரிகள் குழு, இதற்கான சட்டமூலத்தை வரைவதற்கு முன்னர், அதன் கட்டமைப்பு ரீதியான கண்டுபிடிப்புகளைப் பொதுமக்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களின் பரிசீலனைக்காகப் பகிரங்கப்படுத்த வேண்டும் என்பதே தொழிற்சங்கப் பிரதிநிதிகளின் கருத்து எனக் குறிப்பிட்டார்.
தங்களது அடிப்படை எதிர்ப்புகளை மீண்டும் வலியுறுத்திய அவர், தொழிலாளர் அமைச்சுக்கு வழங்குவதற்காகத் தயாரிக்கப்படும் முன்மொழிவுகள் மற்றும் தீர்மானங்கள் அனைத்தும் கலந்துரையாடலுக்காக தேசிய தொழிலாளர் ஆலோசனைச் சபையின் (NLAC) முன்னிலைக்குக் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்றார். ஏனெனில், மத்திய வங்கி (CB) போன்ற பாதுகாக்கப்பட்ட அமைப்புகளிடமிருந்து இந்த நிதியங்களின் கட்டுப்பாட்டை மாற்றும் எந்தவொரு கட்டமைப்புக்கும் தொழிற்சங்கங்கள் கடுமையான எதிர்ப்பை வெளியிடுகின்றன.
அவர் சுட்டிக்காட்டிய முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால், இந்த இரண்டு நிதியங்களும் தொழிலாளர்களுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட செயல்பாட்டுப் பாத்திரங்களை வழங்குகின்றன, எனவே இரண்டையும் ஒன்றாகக் கருத முடியாது என்பதாகும்.
முத்தரப்பு நிர்வாகத்தை உறுதி செய்வதற்கும் நிதியத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் இந்த ஒன்றிணைப்பு அவசியமானது என அரசாங்கம் காரணம் கூறும் வேளையில், தொழிற்சங்கங்கள் இதனை வேறுவிதமாகக் கருதுகின்றன.
தற்போது, 4.9 டிரில்லியன் ரூபாய் சொத்துக்களையும் 2.5 மில்லியன் உறுப்பினர்களையும் கொண்ட EPF நிதியமானது, மத்திய வங்கி (பாதுகாப்பு மற்றும் முதலீடு) மற்றும் தொழிலாளர் திணைக்களம் (விதிமுறை இணக்கம்) ஆகிய இரு முகவர் அமைப்புகளின் கூட்டு நிர்வாகத்தின் கீழ் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மறுபுறம், 637.5 பில்லியன் ரூபாய் சொத்துக்களையும் 3 மில்லியன் உறுப்பினர்களையும் கொண்ட ETF நிதியமானது, அதற்கென உள்ள தனியான சபையினால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. தற்போதைய முன்மொழிவானது, இந்த நிர்வாகத்தை அரசாங்கம், முதலாளிமார் மற்றும் ஊழியர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு தனிச் சபையின் கீழ் கொண்டுவருவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
இவ்வாறானதொரு வலுவான முத்தரப்பு நிர்வாகக் கவசத்தை உருவாக்குவதன் மூலம், எதிர்காலத்தில் ஆட்சிக்கு வரும் எந்தவொரு அரசாங்கமும் தங்களது விருப்பப்படி தன்னிச்சையாக இந்த நிதியங்களைப் பயன்படுத்துவதையோ அல்லது கையாடல் செய்வதையோ தடுக்க முடியும் என்று அரசாங்கம் வாதிடுகிறது.
இருப்பினும், இந்த இரு முகவர் கூட்டு நிர்வாக முறைமையானது மிகவும் திறமையற்றதொரு பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதாகப் பல முன்னாள் மத்திய வங்கி அதிகாரிகளும் பொருளாதாரப் பகுப்பாய்வாளர்களும் ‘சண்டே டைம்ஸ் பிசினஸ்’ நாளிதழுக்குத் தெரிவித்துள்ளனர். மத்திய வங்கிக்கும் தொழிலாளர் திணைக்களத்திற்கும் இடையிலான இந்த வேலைப் பகிர்வு, வரலாற்று ரீதியாகப் பாரிய கட்டமைப்புத் தாமதங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளதாக அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
“EPF நிதியத்திற்குப் பங்களிப்பு செய்யும் ஒவ்வொரு முதலாளியும், ETF நிதியத்திற்கும் பங்களிப்பு செய்கிறார்கள். இருப்பினும், எங்களைப் பொறுத்தவரை EPF என்பது எங்களது ஓய்வூதியக் காலத்தில் ஒரு நீண்டகாலப் பலனாகப் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒன்றாகும். மாறாக, ETF நிதியத்திலிருந்து எம்மால் குறுகிய காலப் பலன்களைப் பெற்றுக்கொள்ள முடிகிறது,” என்று திரு. மார்கஸ் கூறினார்.
