1986-ஆம் ஆண்டு இந்தியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா அணிகளுக்கு இடையே சென்னையில் நடைபெற்ற டெஸ்ட் போட்டியின் போது, டீன் ஜோன்ஸ் (Dean Jones) தனது அறைத் தோழரான மைக் வெலெட்டாவிற்கு முன்னதாக மூன்றாவது வரிசையில் களமிறக்கப்பட்டார். இது ஜோன்ஸின் மூன்றாவது டெஸ்ட் போட்டி மட்டுமே. சர்வதேச கிரிக்கெட்டில் தனது முதல் சதத்தைப் பதிவு செய்ய அவர் மிகுந்த ஆவலோடு இருந்தார்.
உலகின் மிகவும் சவாலான கிரிக்கெட் மைதானங்களில் சென்னை முதன்மையானது. அங்குள்ள கடுமையான வெப்பமும், மூச்சுத் திணற வைக்கும் ஈரப்பதமும் வீரர்களுக்கு பெரும் சோதனையாக இருக்கும். சிறந்த உடல் தகுதி கொண்ட வீரர்களே அங்கு தசைப்பிடிப்பால் அவதிப்படுவது வழக்கம். அந்தப் போட்டி அந்தத் தரநிலைகளைக் காட்டிலும் மிகக் கொடூரமானதாக அமைந்தது.
முதல் நாள் ஆட்ட முடிவில் ஜோன்ஸ் 56 ரன்களுடன் ஆட்டமிழக்காமல் இருந்தார். அடுத்த நாள் காலை மீண்டும் களமிறங்குவதற்கு முன்னதாக, பதற்றத்தின் காரணமாக அவர் ஒரு முக்கியமான தவறைச் செய்தார். அவர் தனது உடலுக்குத் தேவையான நீராகாரங்களை (Hydration) எடுத்துக் கொள்ளத் தவறினார். அக்காலத்தில் முறையான உடற்பயிற்சி நடைமுறைகள் அரிதாகவே இருந்தன, மேலும் நீரிழப்பினால் ஏற்படும் அபாயங்கள் முழுமையாக உணரப்படவில்லை.
இரண்டாம் நாள் ஆட்டம் தொடரத் தொடர, காலநிலையின் தாக்கம் அவரை நிலைகுலையச் செய்தது. அவரது உடல் ஒத்துழைக்க மறுத்தது. அவர் மைதானத்திலேயே வாந்தி எடுத்தார், சிறுநீர்ப்பை கட்டுப்பாட்டையும் இழந்தார். கடுமையான தசைப்பிடிப்பால் இந்திய சுழற்பந்து வீச்சாளர்களுக்கு எதிராகக் கால்களைக் கூட நகர்த்த முடியாமல் தவித்தார். இருப்பினும், ஜோன்ஸ் பந்தின் மீது மட்டுமே கவனம் செலுத்தினார்; வலியைப் பொறுத்துக்கொண்டு தான் கனவு கண்ட அந்தச் சதத்தை எட்டினார்.
அத்துடன் அவர் நிறுத்தவில்லை. இன்னும் ஆழமாகத் தனது மன உறுதியைத் திரட்டித் தொடர்ந்து விளையாடினார். இறுதியில் அந்தச் சதத்தை இரட்டைச் சதமாக மாற்றினார். பின்னாளில் இதை நினைவு கூர்ந்த ஜோன்ஸ், “நான் விளையாடிய கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு இன்னிங்ஸிலும் ஆடிய ஒவ்வொரு ஷாட்டும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது, ஆனால் அந்த இன்னிங்ஸில் 120 ரன்களுக்குப் பிறகு என்ன நடந்தது என்பது எனக்கு நினைவிலேயே இல்லை” என்றார்.
தேநீர் இடைவேளையின் போது அவர் 202 ரன்களுடன் ஆட்டமிழக்காமல் இருந்தார். ஆட்டம் மீண்டும் தொடங்கியபோது, அணித்தலைவர் அலன்போர்டரும் பயிற்றுவிப்பாளர் பொபி சிம்சனும்கேப்டன் ஆலன் பார்டர் மற்றும் பயிற்சியாளர் பாப் சிம்ப்சன் அவரைத் தொடர்ந்து விளையாட ஊக்குவித்தனர். இறுதியில் 210 ரன்களுக்கு ஆட்டமிழந்த ஜோன்ஸ், உடனடியாக மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டு, உடல்நிலை தேற சலைன் (Saline) செலுத்தப்பட்டது.
வியக்கத்தக்க வகையில், அதே போட்டியின் பிற்பகுதியில் அவர் மீண்டும் களமிறங்கினார். அந்தப் போட்டி கிரிக்கெட் வரலாற்றிலேயே இரண்டாவது “டை” (Tied Test) ஆன டெஸ்ட் போட்டியாக அமைந்தது.
சென்னையில் டீன் ஜோன்ஸ் விளாசிய அந்த 210 ரன்கள், கிரிக்கெட் விளையாட்டின் துணிச்சலுக்கும் மன உறுதிக்கும் மிகச்சிறந்த உதாரணங்களில் ஒன்றாக இன்றும் போற்றப்படுகிறது. அந்த இன்னிங்ஸைப் பார்த்த எவரும் அதை மறக்க முடியாது; ஜோன்ஸுக்கே அது முழுமையாக நினைவில் இல்லையென்றாலும் கூட.
