GUARDIAN
உக்ரைன் மற்றும் காஸா போர்கள் தொடர்ந்து நீடித்து வந்த வேளையில்இ உலகம் முழுவதும் அரசாங்கங்களுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் வெடித்தன. வன்முறைகளுக்கு மத்தியிலும்இ மனிதநேயம்இ விளையாட்டுத் துறையின் மகத்தான சாதனைகள் மற்றும் பிரமிக்க வைக்கும் இயற்கை அழகு நிறைந்த தருணங்களும் அரங்கேறின. அந்தப் புகைப்படங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள தருணங்கள் குறித்து புகைப்படக் கலைஞர்கள் இங்கே விவரிக்கிறார்கள்
காசா ஜூலை 21
கமது அல்-அரினி
காசா மீதான போரை அதன் தொடக்கத்திலிருந்தே நான் செய்தியாகச் சேகரித்து வருகிறேன். இரண்டு ஆண்டுகளாக, இடப்பெயர்வு, கொலைகள் மற்றும் பேரழிவுகளுக்கு மத்தியில் நான் காசாவில் வாழ்ந்து வருகிறேன். நானும் எனது குடும்பத்தினரும் அனைத்தையும் இழந்துவிட்டோம், இப்போதும் நாங்கள் இங்கேயே இருக்கிறோம். எனது பணி கடினமானது – ஆபத்து, பசி மற்றும் முறையான தங்குமிடம் இல்லாத நிலை என சவால்கள் நிறைந்தது. இடிபாடுகள் மற்றும் தகர்க்கப்பட்ட கட்டிடங்களுக்கு இடையிலும், முற்றிலும் அழிந்துபோன குடியிருப்புகளுக்கு இடையிலும் நீங்கள் நடக்க வேண்டியிருக்கும்.
இங்கே ஒரு ‘பசிப் போர்’ (hunger war) நடக்கிறது. காசாவில் உள்ள பாலஸ்தீனர்களின் உடல்கள் மெலிந்து பலவீனமாகிவிட்டன; குழந்தைகளின் உடல்கள் எலும்புக்கூடுகளாக மாறிவிட்டன. இந்தப் பையன் முகமது, இவனுக்கு ஒன்றரை வயது. இவனுடைய தாய், காசா நகரில் இடிக்கப்பட்ட ஒரு கட்டிடத்தின் இடிபாடுகளுக்குள் அமைக்கப்பட்ட ஒரு கூடாரத்தில் வசித்து வந்தார். அவரிடம் உணவு இல்லை, குழந்தைக்குத் தேவையான பால் மாவு இல்லை, துணிகள் (nappies) இல்லை. அவரைச் சுற்றியிருந்த அனைத்தும் பாலஸ்தீனக் குடும்பங்கள் அனுபவிக்கும் அவலமான நிலையை எதிரொலித்தன. அவர்கள் ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதிக்குத் தொடர்ச்சியாக இடப்பெயர்வு மற்றும் வெளியேற்றங்களைச் சந்தித்தவர்கள். போரின் போது அவளுடைய கணவர் கொல்லப்பட்டார், இரண்டு குழந்தைகளுடன் அவள் அனாதையாக விடப்பட்டாள்.
நான் முதலில் அந்த கூடாரத்திற்குச் சென்றபோது, அவள் அங்கு இல்லை. அவர்கள் உண்பதற்கு ஏதாவது கிடைக்குமா என்று தேடி வெளியே சென்றிருந்தாள். ஆனால் அவள் வெறும் கையுடனேயே திரும்பினாள் – கள்ளச்சந்தையில் பொருட்களின் விலைகள் கற்பனை செய்ய முடியாத அளவிற்கு அதிகமாக இருந்தன. காசா பகுதியில் உள்ள பெரும்பாலான குடும்பங்களைப் போலவே, அவளுக்கும் வருமானத்திற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. முகமது மிகவும் மோசமான நிலையில் இருந்தான். அவன் தரையில் படுத்து அழுதுகொண்டிருந்தான். அவன் எவ்வளவு மெலிந்து போயிருந்தான் என்பதைப் பார்த்து நான் அதிர்ச்சியடைந்தேன் – அவனது உடல் ஒரு எலும்புக்கூடாக மாறியிருந்தது.
இந்தப் புகைப்படத்தை எடுத்தது என் மீது ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. நானும் சோர்வாக இருந்தேன், காலையிலிருந்து எதுவும் சாப்பிடவில்லை. அவனைப் பார்த்தபோது என்னால் என்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. “இந்த நடப்பவை உலகிற்குத் தெரியும்படி இந்தப் படம் அவர்களைச் சென்றடைய வேண்டும்” என்று எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன். ஒரு முழு மக்கள் தொகையும் முற்றுகையிடப்பட்டு, பட்டினி போடப்பட்டு, கொலை மற்றும் அழிவு இயந்திரங்களுக்கு ஆளாக்கப்படுவதை நான் உலகிற்குக் காட்ட விரும்புகிறேன். உலகம் எங்களது துயரத்தைப் பார்க்க வேண்டும். எங்கள் வாழ்க்கை நரகமாக மாறிவிட்டது.
இந்த புகைப்படம் வெளியான பிறகு, முகமது ஏற்கனவே இருந்த சில உடல்நலக் கோளாறுகள் காரணமாக அதிக பாதிப்புக்குள்ளாகக் கூடியவன் என்றும், போதிய உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து மருந்துகள் கிடைக்காமல் அவதிப்பட்டு வந்தான் என்றும் தகவல் தெரியவந்தது. ஒரு பசி நெருக்கடியின் போது, குழந்தைகள் மற்றும் ஏற்கனவே மருத்துவக் குறைபாடுகள் உள்ளவர்கள் அதிக ஆபத்தில் இருப்பார்கள் என்று பல நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.
