மோடி ஏன் இந்தியர்களைக் குறைந்தளவில் தங்கம் வாங்கும்படியும், வெளிநாட்டுச் சுற்றுலாக்களைக் குறைக்குமாறும் கோருகிறார்?

BBC

ஈரான் போர் எப்போது முடிவுக்கு வரும் என்ற தெளிவான அறிகுறி எதுவுமின்றி மூன்றாவது மாதமாக நீடித்து வரும் நிலையில், கொவிட் பெருந்தொற்று காலத்திற்குப் பிறகு முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் இந்திய மக்கள் தங்களது செலவுகளைச் சுருக்குமாறு (tighten their belts) பிரதமர் நரேந்திர மோடி கேட்டுக்கொண்டுள்ளார்.

“சாத்தியமானால் வீட்டிலிருந்து பணியாற்றுங்கள் (Work from home). தேவையற்ற வெளிநாட்டுப் பயணங்களைத் தவிர்த்திடுங்கள். தங்கம் வாங்குவதைக் குறைத்துக் கொள்ளுங்கள். எரிபொருள் நுகர்வைக் குறைத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று அவர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை ஹைதராபாத்தில் நடைபெற்ற பொது நிகழ்ச்சி ஒன்றில் பிரதமர் மோடி விடுத்த இந்த வேண்டுகோள், கொவிட் ஆண்டுகளின் நினைவுகளைக் கிளப்பியுள்ளது. அப்போது ஒரு தேசிய நோக்கத்திற்காக நாட்டை ஒன்றிணைக்க, அடையாளப்பூர்வமான மக்கள் பங்களிப்பை அவர் பயன்படுத்தியிருந்தார்.

ஆனால், இந்த முறை கூட்டு நோக்கம் என்பது நாட்டின் பொருளாதார உயிர்வாழ்வு: அதாவது டொலர்களைச் சேமிப்பதாகும். எதிர்பாராதவிதமாக, இந்த செய்தி இந்தியாவின் நிதிச் சந்தைகளில் பெரும் அதிர்வலைகளையும் அச்சத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

பிரபல இந்திய வங்கியாளரான உதய் கோடக் (Uday Kotak) இந்த வாரம் தொழில்துறை தலைவர்களின் கூட்டத்தில் பேசுகையில், “நிலைமை மோசமடைவதற்கு முன்பே நாம் தீவிரமாகத் தயாராக வேண்டும். கடந்த இரண்டு மாதங்களாக மத்திய கிழக்கு போரின் தாக்கம் எரிசக்தி விலை உயர்வாக இன்னும் முழுமையாக வெளிப்படவில்லை… அது வரப்போகிறது, அதுவும் பெரிய அளவில் வரப்போகிறது. நுகர்வோர் இன்னும் அந்த அழுத்தத்தை உணரவில்லை” என்று எச்சரித்துள்ளார்.

இந்தியாவின் பலவீனம் என்ன?

இந்தியாவின் பொருளாதார பலவீனம் மிகவும் நேரடியானது:

• இந்தியா தனது கச்சா எண்ணெய் தேவையில் 90% மற்றும் எரிவாயு தேவையில் பாதியை வெளிநாடுகளில் இருந்தே இறக்குமதி செய்கிறது.

• உலகின் பெரும்பாலான எண்ணெய் கொண்டு செல்லப்படும் குறுகிய வளைகுடாப் பாதையான ஹோர்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz) போரினால் இரண்டு மாதங்களுக்கும் மேலாக மூடப்பட்டுள்ளதால், இந்தியாவின் இறக்குமதிச் செலவு பில்லியன் கணக்கான டொலர்களால் அதிகரித்துள்ளது.

விமானக் கட்டணங்கள் உயர்ந்துள்ளன, வெளிநாட்டுச் சுற்றுலாக்கள் செலவுமிக்கதாக மாறியுள்ளன. அத்துடன் வெளிநாட்டு நாணயத்தை பெருமளவில் முடக்கும் தங்க இறக்குமதியைக் கட்டுப்படுத்த, அரசாங்கம் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி மீதான இறக்குமதி வரியை 15% ஆக அதிரடியாக உயர்த்தியுள்ளது.

இது குறித்து மும்பையைச் சேர்ந்த இந்திரா காந்தி வளர்ச்சி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் (IGIDR) பொருளாதார இணைப் பேராசிரியர் ராஜேஸ்வரி செங்குப்தா கூறுகையில், “ஆரம்பத்தில் தற்காலிகப் பாதிப்பாகப் பார்க்கப்பட்ட இது, இப்போது நீண்ட கால நெருக்கடியாக மாறக்கூடும். அப்படி நடந்தால், மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்படும் பொருளாதாரங்களில் இந்தியாவும் ஒன்றாக இருக்கும்” என்றார்.

டொலர் தட்டுப்பாடு: 1991 உடன் ஒப்பீடு

மோடியின் இந்த நேரடி வேண்டுகோளுக்குப் பின்னால் புதுடெல்லியின் ஆழமான கவலை மறைந்துள்ளது. 1991 ஆம் ஆண்டின் கொடுப்பனவு நிலுவை (balance-of-payments) நெருக்கடியைப் போல இந்தியாவில் டொலர்கள் தீர்ந்துவிடவில்லை; ஆனால் டொலர் தேவை, அதன் விநியோகத்தை விட மிக வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது.

• 1991 இல்: இந்தியாவின் கையிருப்பு வெறும் மூன்று வார கால இறக்குமதிக்கு மட்டுமே போதுமானதாக இருந்தது.

• இன்று: இந்தியாவிடம் 690 பில்லியன் டொலர் கையிருப்பு உள்ளது. இது உலகின் மிகப்பெரிய கையிருப்புகளில் ஒன்றாகும் மற்றும் இந்தியாவின் 11 மாத கால இறக்குமதிக்கு போதுமானது.

எனவே, உடனடியாகப் பொருளாதார முடக்கம் ஏற்படும் அபாயம் இல்லை. ஆனால் அழுத்தங்கள் உண்மையானவை.

எண்ணெய், எரிவாயு, உரம் மற்றும் தங்கம் ஆகியவற்றின் இறக்குமதி டொலருக்கான தேவையை அதிகரிக்கும் அதே வேளையில், வெளிநாட்டு முதலீடுகள் குறைந்து, ஏற்றுமதி மந்தமடைந்து, புவிசார் அரசியல் நிச்சயமற்ற தன்மை சந்தைகளை உலுக்கி வருகிறது. ஈரான் போர் தொடங்கியதில் இருந்து இந்தியாவின் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு 38 பில்லியன் டொலர்ர் குறைந்துள்ளது – இது இப்பிராந்தியத்தில் ஏற்பட்டுள்ள மிகக் கடுமையான வீழ்ச்சிகளில் ஒன்றாகும்.

எரிசக்தி அமைச்சர் ஹர்தீப் சிங் பூரி எரிபொருள் பற்றாக்குறை இல்லை என்று அமைதிப்படுத்த முயன்றாலும், ஒரு பேரல் கச்சா எண்ணெய் 100 டொலராக உயர்ந்துள்ளது அரசாங்கத்தின் நிதியைச் சோதித்து வருகிறது.

நோமுரா (Nomura) நிறுவனத்தின் பொருளாதார வல்லுநர்களான அவுரோதீப் நந்தி மற்றும் சோனல் வர்மா ஆகியோரின் கூற்றுப்படி, “இந்தியாவின் நிதிப் பற்றாக்குறை (Fiscal deficit) மார்ச் 2027க்குள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 4.6% ஆக விரிவடையும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது (பட்ஜெட் இலக்கு 4.3%). நாட்டின் வரவு-செலவு கணக்கு இடைவெளி (Balance of payments gap) 70 பில்லியன் டொலரைத் தாண்டியுள்ளது.”

முதலீட்டாளர்களின் ஆர்வம் குறைதல் மற்றும் ரூபாய் வீழ்ச்சி

இந்தியாவின் முதன்மைப் பொருளாதார ஆலோசகர் வி.அனந்த நாகேஸ்வரன் அண்மையில் கூறுகையில், “இந்தியாவின் வெளிப்புற இருப்பைக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருப்பதும், ரூபாய் மேலும் பலவீனமடைவதைத் தடுப்பதுமே இந்த ஆண்டின் முக்கிய சவாலாகும்” என்றார்.

இருப்பினும், ரூபாயின் மதிப்பின் வீழ்ச்சிக்கு போர் மட்டுமே காரணமல்ல என்று பொருளாதார வல்லுநர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

1. உலகளாவிய வர்த்தக மந்தநிலை, அமெரிக்காவின் கட்டண அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), மின்கலங்கள் (Batteries), மின்சார வாகனங்கள் (EV) போன்ற வளர்ந்து வரும் தொழில்களில் இந்தியாவின் போட்டித்தன்மை பற்றிய கவலைகள் காரணமாக வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் சமீபத்திய மாதங்களில் இந்தியப் பங்குகளில் இருந்து சுமார் 22 பில்லியன்டொலர்களை வெளியேற்றியுள்ளனர்.

2. நெட் அந்நிய நேரடி முதலீடு (Net FDI) ஸ்தம்பிதமடைந்துள்ளது, இதனால் இந்திய ரூபாய் இந்த ஆண்டில் ஆசியாவின் மிக மோசமான செயல்திறன் கொண்ட நாணயங்களில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது (இதுவரை சுமார் 6-7% வீழ்ச்சி).

3. “எனது 30 ஆண்டுகால முதலீட்டு வாழ்க்கையில், இந்தியா மீது முதலீட்டாளர்கள் இவ்வளவு அலட்சியமாக இருந்ததை நான் பார்த்ததில்லை” என்று உலகளாவிய முதலீட்டாளரும் எழுத்தாளருமான ருசிர் சர்மா தெரிவித்துள்ளார்.

அரசியல் முக்கியத்துவமும் தேசபக்திக் சிக்கனமும்

ஒரு பலவீனமான ரூபாய் இறக்குமதியை அதிகச் செலவுமிக்கதாக்கி, ஏற்றுமதியை அதிகப் போட்டித்தன்மை கொண்டதாக்கும். இது காலப்போக்கில் நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறையைக் குறைக்க உதவும். ஆனால், இந்தியப் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் எப்போதும் நாணய மதிப்பின் வீழ்ச்சியை வெறும் பொருளாதார மாற்றமாகப் பார்க்காமல், தேசியப் பெருமை சார்ந்த விஷயமாகவே கருதுகின்றனர்.

டொலர் நிகரான ரூபாயின் மதிப்பு 100 ஐ நோக்கிச் சரிவது பொருளாதார பலவீனத்தின் அடையாளமாகப் பார்க்கப்படும் என்பதால் அரசாங்கம் கவலையடைகிறது. 2013 இல், மோடி எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருந்தபோது, ரூபாயின் வீழ்ச்சி குறித்து அப்போதைய காங்கிரஸ் அரசாங்கத்தைக் கடுமையாக விமர்சித்திருந்தார்.

இப்போது, விலையுயர்வின் மூலம் தேவையைத் தானாகக் கட்டுப்படுத்த அனுமதிப்பதற்குப் பதிலாக, மோடி வழியை (moral persuasion) நாடியுள்ளார் – அதாவது தேசிய நலனுக்காக இந்தியர்களைத் தாமாகவே முன்வந்து நுகர்வைக் குறைத்துக் கொள்ளுமாறு கோருகிறார். விநியோகத்தை அதிகரிக்க முடியாவிட்டால், தேவையைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்பதே இதன் தெளிவான செய்தியாகும்.

அடுத்து என்ன?

நுகர்வோரை உலகளாவிய விலை அதிர்ச்சிகளிலிருந்து முழுமையாகப் பாதுகாப்பது சாத்தியமில்லை என்று பொருளாதார நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். மாநிலத் தேர்தல்கள் காரணமாக இரண்டு மாதங்களாக அரசாங்கம் விலையுயர்வைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்த போதிலும், கடந்த வெள்ளிக்கிழமை இந்தியாவில் நான்கு ஆண்டுகளில் முதல்முறையாக பெட்ரோல், டீசல் விலைகள் உயர்த்தப்பட்டன. புதுடெல்லியில் சில்லறை விற்பனை விலையில் ஒரு லிட்டருக்கு மூன்று ரூபாய் (3%) வரை உயர்த்தப்பட்டுள்ளது.

பேராசிரியர் செங்குப்தா போன்ற பொருளாதார வல்லுநர்கள், அனைவருக்கும் செயற்கையாக மலிவான விலையில் எரிபொருளை வழங்குவது நீடித்திருக்காது என்று வாதிடுகின்றனர். அதற்குப் பதிலாக, ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு சமையல் எரிவாயு போன்றவற்றுக்கு இலக்கு வைக்கப்பட்ட மானியங்களை வழங்கிவிட்டு, மற்றவர்களுக்கு விலையை உயர அனுமதிப்பதே நல்லது எனப் பரிந்துரைக்கின்றனர்.

இந்தியாவின் பணவீக்கம் ஏற்கனவே அதிகரித்து வருகிறது. எச்.எஸ்.பி.சி (HSBC) வங்கி தற்போதைய பணவீக்க நிலவரத்தை “உயர்வுக்கு முன்னதான அமைதி” என்று அழைத்துள்ளது. எரிசக்தி நெருக்கடி மற்றும் எல் நினோ (Niño) வானிலை தாக்கம் ஆகியவற்றால் விலைகள் மேலும் உயரக்கூடும் என்பதால், மத்திய வங்கி வட்டி விகிதங்களை உயர்த்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படும்.